Claudia – Ria Hoddenbagh

 

Ria Hoddenbagh  ( 12 januari 1947) geboren en getogen in Eindhoven, is het vierde kind van de acht waaruit het gezin bestond. Vader, moeder, 5 meisjes en 3 jongens,  elkaar behoorlijk snel opvolgend. Zo ging dat in die tijd. Het was een ouderwets, traditioneel, katholiek gezin.

 

Het woord Passiespelen hoorde ik voor het eerst toen ik  ongeveer 8 jaar was. Ik kan me herinneren dat mijn moeder het over “De Passiespelen” had omdat ze daar zo graag naar toe wilde. Het lijdensverhaal van Jezus  gespeeld zien vanuit haar geloof; maar ook omdat ze als jong meisje zelf bij  amateurtoneel was geweest trok haar heel erg aan. Helaas is het er nooit van gekomen.

 

Zelf ben ik bij amateurtoneel in Eindhoven, als enige uit ons gezin, en tot mijn verbazing kwam  door een toeval  het “woord” Passiespelen op mijn pad en ik hoorde het verlangen in mijn moeders stem weer.  Het was in 2018 en men  was al begonnen met het plannen van audities. Ik heb me opgegeven, heb auditie gedaan en ik heb een rol gekregen. Zo fijn. Als bijna enige in de huidige groep kan ik niet   terugkijken op een Passiespelenleven waaraan veel generaties al hebben meegedaan maar ik vind het wel geweldig om aan mee te werken. ( Maar ik ben wel een beetje jaloers soms).

 

Het jaar 2020, het jaar waarnaar ik zo had uitgekeken, begon met een fantastische reis naar Israël/Jeruzalem. Wij zijn daar een week geweest en wat was het fijn. Al anderhalf jaar waren we bezig met de repetities, heerlijke repetities. Elke week reed ik van Eindhoven naar Venlo en later naar Tegelen naar de Doolhof en ik deed het met plezier. Totdat Corona roet in het eten strooide. Ineens was alles weg, tsjonge wat deed dat pijn. Maar….. gelukkig gaat het toch door al is het een jaar later. Bovendien is er wekelijks contact doordat Cees elke week een videofilmpje stuurt. Daardoor voelen we toch elke week de warmte en vriendschap die er in de groep heerst.

Mijn rol als Claudia is fijn om te doen ook al moet ik vaak erg zoeken naar de Romeinse Claudia. Die zoektocht is met een jaar verlengd en eigenlijk is dat ook weer heel fijn want ik ben ongelofelijk veel van de Passiespelen en van de mensen gaan houden. En …… ik mag mijn moeders droom verwezenlijken en nog meer want ik mag meedoen.