Dit zijn de voorstellingen van de Passiespelen zoals ik ze ondervonden heb. Je kunt lezen wat er gebeurt is, wie er de spelen bezocht heeft, en wat voor weer het was….

 

14 Mei 2000: De Premiere

 

Op deze zeer zomerse dag hadden we een pracht van een Premiere. De voorstelling begon iets later, daar het publiek nog niet in zijn geheel aanwezig was. De voorstelling begon met 1 minuut stilte. Dit naar aanleiding van de vuurwerk-ramp.

Daarna begon de voorstelling. Aan het einde een staande ovatie van wel 15 minuten…… De reacties achteraf mochten er ook zijn.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                   een zeer gelukkige Ben Verbong

 

Huub Stapel: "Ik heb het misschien nu 6 keer gezien, maar ik heb het dit jaar begrepen." Ook Actrice René Soutendijk was onder de indruk van het spel. "Het wordt zo professioneel gespeeld dat je vergeet dat het amateurs zijn.

 

21 Mei 2000:

 

Het is deze keer geen mooi weer… Het regent..

Het publiek wat vandaag niet in zo’n grote getale is gekomen is wel enthousiast. Na het eerste nummer van het koor komt er al applaus vanaf de tribune, en als het spel kortstondig wordt onderbroken door de zeer hevige regen…. Volgt weer applaus… Het spel begint weer …..

Voor de eerste keer na lange tijd wordt het Passiespel weer stil gelegd vanwege hevige regen

Al met al was het toch een leuke voorstelling.

 

28 Mei 2000:

 

Voor de eerste keer in het 70 jarige bestaan van de Passiespelen Tegelen wordt een voorstelling afgelast.

Dit vanwege hevige storm. Er bestaat kans dat er bomen zullen omvallen en dit gebeurt dan ook aan de publieks-zijde. Er valt een boom op een catering-tent. Er raakt hierbij 1 persoon, lichtgewond. Het was ook op het toneel niet te doen. Voorbij waaiende takken en bladeren.Het al aanwezige publiek wordt door de voorzitter Wim Beurskens op de hoogte gebracht en krijgt te horen dat het de kaarten kan inwisselen voor kaarten van een voorstelling op een later tijdstip.

Deze publieke belangstelling was iets hoger dan die van de vorige week.

Hopelijk is het volgende week beter!

 

4 juni 2000:

 

Alhoewel de voorspellingen zeer slecht waren wat betreft het weer. Viel het vandaag behoorlijk mee. De dag begon met wat bewolking, en het zag er slecht uit maar naarmate de middag dichterbij kwam klaarde het behoorlijk op en liet de zon zich van de goede kant zien. Tijdens het spel werd het zelfs behoorlijk benauwd.

Vandaag was als "hoge gast" aanwezig Kardinaal Simones, die in de pauze de reactie gaf: "Bijzonder origineel, ik heb geen behoefte om spelers te typeren, dit zou niet passend zijn. Iedereen is belangrijk van de oudste tot de aller jongste. Het is een uitstekende vorm van volkstoneel."

Na de voorstelling kwam de Kardinaal nogmaals achter het toneel en sprak met enkele spelers over wat hij er van gevonden had.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                                                                        De spelers met de Kardinaal

 

Ook ging vandaag het Sanhedrin met elkaar op de foto.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                   Het Sanhedrin 2000

 

De publieke belangstelling was redelijk voor een 4e voorstelling. Het theater zad ongeveer voor de helft vol, want zo’n 1600 mensen hadden de weg naar de Doolhof weten te vinden. Volgens het bestuur is het vrij normaal dat de voorstellingen nog niet uitverkocht zijn. Het is altijd zo geweest dat na de première de voorstellingen wat minder qua bezoekers zijn. Maar ja, we hebben er nog 20 te gaan.

Ook was er deze week weer een televisie-ploeg van de partij. SBS-6 maakte naar mijn mening op zeer knullige wijze opname voor het programma "Zomer op 6". Ze stonden zelf met de camera op de bühne te filmen tijdens het spel, de eik…..

 

11 Juni 2000

 

Het was qua weer vandaag een goede voorstelling. De zon kwam op deze 1e pinksterdag regelmatig te voorschijn. En er viel geen druppel regen.

Wat vandaag wel wel tegenviel is de publieke belangstelling. Deze was het minste van alle voorstellingen. Een kleine 1000 mensen wisten vandaag de weg naar de Doolhof te vinden. Tussen deze bezoekers zaten enkele collega's van andere Passiespelen. Zo waren vandaag te gast medewerkers van de Passiespelen in Sommerdorf (7 personen) en de Passiespelen Wintrich aan de Mosel (6 personen).

Hoe gaat het dan eigenlijk met de kaartverkoop. Nou zoals het er nu naar uit ziet, zijn bij de komende voorstellingen al meer dan 2000 kaarten verkocht. Vooral de avondvoorstellingen mogen zich verheugen op zeer grote belangstelling. Afgelopen vrijdag was de stand van de verkochte kaarten gekomen op 32.000. In vergelijing met het vorige seizoen betekend dat, dat nu de helft van het aantal kaarten verkocht is.

Wel positief nieuws is dat vandaag voor het eerst het Foto-boek in de verkoop lag. Dat betekend dat naast de CD en het tekstboek nu ook het fotoboek te koop is. In dit fotoboek staan naast vele pagina's foto's ook alle redaktionele stukken en de collums over de Passiespelen uit de Tegelese Courant, of het Reuverse Gazetje. Het boek is vanaf vandaag te koop voor Fl 10,- aan de ingang van het Theater.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 de cd                            Het Tekstboek         Het fotoboek

 

18 juni 2000

 

Een zeer zonnige, hete voorstelling vandaag in de Doolhof. Ook de publieke belangstelling moch met zo’n kleine 2000 mensen er weer zijn. De Passiespelen werden vandaag ook bezocht door 12 dove meisjes uit het slowaakse Kremnica. Die aan het eind van de voorstelling in de rij stonden voor een hantekening van Cor, onze Jezus.

Ook werden vandaag achter het Toneel T-shirts verkocht , je kon kiezen uit diverse modellen en voor Fl 25,-- kun je dus weer in het bezit komen van diverse T-shirts.

 

25 juni 2000

 

Vandaag bevind zich onder de 2300 naar Tegelen afgereisde bezoekers van de Passiespelen, de Limburgse Gouverneur Baron Van Voorts tot Voorst. Hij is vandaag met zijn echtgenote en zijn 3 dochters gekomen om het spel van 2000 te komen aanschouwen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                                                                        De baron met enkele spelers

 

Het weer vandaag was niet om van de daken te schreeuwen. Af en toe regende het en dan scheen weer de zon. Zeer wisselvallend weer dus. Wat wel heet was achter het toneel was de Oranje Koorts. Vanavond om 6 uur treft in het Europees Kampioenschap Voetbal Oranje – Joegoslavië. En er lopen dus al diverse mensen in het oranje. De Passiespelen heeft er voor gezorgd dat de spelers het voetbal kunnen zien. Er wordt een groot videoscherm in de Doolhof geplaatst zodat niemand iets hoeft te missen.

Hoe gaat het verder?

De komende weken is er in ieder geval aan belangstelling geen gebrek aan belangstelling. Voor de volgende week zijn nu al 2300 kaarten verkocht. Dit terwijl de week erna al is uitverkocht. Afgelopen week werd er 2000 keer naar het informatie nummer van de Passiespelen gebeld.

Ook de homepage van de Passiespelen wordt per week zo’n 410 keer bezocht.

In de nacht van Zondag op Maandag werd de Passiespelen opgeschrikt door een inbraak in een van de kantoorgebouwen. De daders waren waarschijnlijk op zoek naar de opbrengst van de zondag. Toen die er niet bleek te zijn werden de computers, eigendom van de Passiespelen, aan diggelen gesmeten. Ook een tent en een drankenautomaat werden vernield.

 

2 juli 2000

 

De voorstelling van vandaag wordt door bijna 2500 mensen bezocht. Onder de bezoekers vandaag de bisschop van Den Bosch Hurkemans. Verder bezoeken vandaag collega Passiespelers uit St. Margarethen, Ligny en Amiëns de voorstelling. Vandaag is de bezoeker die het langste heeft moeten reizen een dame uit Ghana.

Achter het toneel is het voor de voorstelling rustig. Het lijkt in het begin erop dat het zou gaan regenen maar dat blijkt tijdens de voorstelling mee te vallen. Ik zelf heb het dan wel voelen druppelen maar dat was dan ook alles. Verder blijkt dat vandaag de verjaardag is van onze regisseur, Ben Verbong. Hij maakt zijn intree in het Theater als het koor aan het inzingen is. Op dat moment wordt het "Oh haubt voll Blutt und wunden" in geruild voor het lang zal ze leven….

Bij binnenkomst in het Theater kunnen de spelers zich opgeven om bij onze collega’s in Hallenberg te gaan kijken.

Net als een vorige keer hebben we een enthousiast publiek, na het eerste nummer van het koor volgt al applaus. Ook als de pauze begint is het net of het heel hard regent, maar ook weer applaus. Laten we het dan maar niet hebben over het einde.

Na afloop spreek ik enkele dames en heren uit Brabant. "Ontzettend indrukwekkend, veel mooier dan de vorige keer. Maar…hoe hangt hij nou aan het kruis?" vraagt een vrouw zeer nieuwsgierig. We stonden er toch net, want ik had tijdens de kruis-afname de moertjes van de spijkers laten vallen die ik aan het zoeken was, dus heb ik het even laten zien.

Onder de indruk van de kostuums is een dame uit Utrecht. "Ik naai en ontwerp zelf ook veel, maar dit is echt geweldig. Ik ben blij dat ik terug ben gekomen, ik was eerder hier toen de voorstelling was afgelast. Maar één ding weet ik zeker, ik kom dit seizoen nog een keer met de familie terug.

 

9 juli 2000

 

Als ik de voorstelling van vandaag moet omschrijven dan kan ik dat met een woord: GRIJS.

Niet alleen omdat het vandaag een voorstelling was voor het KBO (Katholieke Bond Ouderen), maar ook het weer kan de term grijs niet over schreiden. Vanaf s'morgens viel er al lichte regen, en dit hield ook niet meer op. Wederom wordt de passiespelen dit jaar getroffen door slecht weer. Achter de schermen wordt al gesproken dat men boven het niet eens is met de uitvoering.

Het KBO kwam vandaag met ruim 60 bussen naar de Doolhof toe, hierdoor werden aan beide zijden van het theater de poorten geopend.

Voor de voorstelling probeerde nog enkele medewerkers een tentje op te zetten zodat ze toch op hun vaste plaats konden zitten, maar de grond was te hard zodat de Haringen hun weg niet konden vinden in de grond.

Voor de voorstelling begon met een toespraak van de vorzitter van de passiespelen Dokter Wim Beurskens, gevolgd door een toespraak van de voorzitter van het KBO.

Hierna werd de compleet verregende voorstelling gestart. De Soldaten kwamen na een half uur kompleet verkleumd van de bühne af. Het enige dat dan ook zonnig was, was de hoeveelheid publiek, kompleet uitverkocht….. Dit hadden we vanaf de premiere niet meer gezien.

Na afloop kreeg je het applaus wel als een warme deken over je heen, dit maakte de voorstelling wel weer tot een succes. "Het blijft mooi het applaus he, ik krijg er nog steeds kippevel van" is een van de reacties van de spelers, en typeert "the spyrrit" van de spelers.

Bij de uitgang van het theater waar ik na de voorstelling naar toe moest omdat ik mijn auto aan die zijde moest parkeren struikelde ik over de bussen, een blik wat enorme indruk op mij gemaakt heeft.

 

16 juli 2000

 

Als ik de voorstelling vandaag moet betitelen dan is "valt wel mee" misschien de beste betekenis. De hele week sprak het weerbericht over zeer wisselvallig weer met vooral regen. Dus werden als gevolg van het zeer natte weer vorige week alle voorbereidingen voor een "natte"voorstelling genomen. Verwarmingen stonden in de kleedkamers te loeien, zodat de eventuele nat geregende spelers zich konden drogen. Er waren zelf mensen die tenten hadden meegebracht om zo toch buiten te zitten maar wel droog. Maar het viel allemaal mee. Het was dan niet kompleet droog maar er viel toch ook geen grote hoeveelheden regen. Er brak zelfs zo af en toe de zon door.

Ook de publieke belangstelling viel mee. Het was dan wel nie uitverkocht maar met zo'n 2400 bezoekers was het ook wel leuk bezocht.

Belangrijke gasten heb ik niet kunnen traceren….

Wel hadden we vandaag een Gast-speler… Vandaag speelde Imca Marina mee. Of was het toch Ruud Linssen met een pruikje, had zijn haar te kort geknipt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                   Ruud Linssen

 

De weersvoorspellingen voor de volgende week mogen er zijn. Zo het de komende weken droog blijven? We hopen het.

De voorbereidingen voor de avond-voorstellingen worden langzaam in werking gezet. Er komen voor deze voorstellingen 2 extra repetities, om de zaak extra goed uit te lichten. Dus wordt het zeker de moeite waard om te komen kijken… info 077-3260991.

Deze week heb ik de foto’s van 2000 op het internet gezet. Ga hiervoor naar de geschiedenis Passiespelen. Ga naar 2000 en klik op het foto-toestel.

 

23 juli 2000

 

Wat mij van de voorstelling van vandaag het meest bij zal blijven is het applaus. Tjonge vandaag krijgt het applaus een 9.5. Waarom geen 10? De Doolhof was nog net niet uitverkocht met zo’n 2800 bezoekers. Het kan dus nog beter!

De voorspellingen voor deze zondag waren goed. Het weer zou goed worden, en dat was ook zo. Het begin mocht er dus zijn.

Vandaag bezocht Bisschop Wierts de Doolhof, voor de 2e keer. De eerste keer was hij aanwezig tijdens de afgelaste voorstelling.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                    De Bisschop

 

Tijdens de pauze sprak ik de Bisschop en vroeg ik naar zijn eerste reactie.

"Heel mooi, Heel mooi, jullie vertellen jullie verhaal op jullie eigen manier, ik heb er geen problemen mee. Ik ben zelf op sommige momenten ontroert geweest. Prachtig prachtig."

Maar ja, de scènes waar kritiek op was moesten nog komen. De vrouwen bij het laatste avond-maal en de omstreden tekst van Jezus: "Ik wil niet dood". Na de voorstelling zag ik de bisschop weer. Ik hoefde niet te vragen wat hij er van vond. Hij had het veel te druk met iedereen te feliciteren met het "Prachtige" resultaat.

De voorstelling vandaag was ook goed, tja alles zat ook mee. Behalve de twee dames die tijdens de 2e pilatus met bril op het toneel kwamen. Maar goed dat de bril af ging voor het publiek dit kon zien…. O, O, er was af gesproken dat deze artikelen met opbod verkocht zouden worden.

Na een pilsje begeef ik mij op het toneel om de spullen van de kruisiging op te ruimen. Hier tref ik enkele mensen die graag willen weten hoe de kruisiging in zijn werk gaat. Na dit te hebben uit gelegd willen ze het kruis wel even tillen, met een driedelig mantelpakje…., "het zal toch wel niet echt zwaar zijn", vraagt een van de vrouwen…. Dat was een vergissing.

Verder sprak ik vandaag nog enkele collega’s uit Sommersdorf, zie Europassion. Die mij vertelde dat dit het mooiste spel was was ze ooit gezien hadden. Jezus als mens, bij ons is hij nog een God, veel meer gedragen als hier. Vooral de rol van Judas, als "vriend" sprak hun zeer aan.

Zo zou het eigenlijk elke week moeten gaan.

 

30 juli 2000

 

Als ik de voorstelling van vandaag zou moeten omschrijven dan zou ik niet weten hoe ik dat zou moeten doen.

Tja buiten het droge weer, wat dan als bijzonder genoemd mag worden, want dat was de hele week niet voorspelt. Toen wij als spelers de doolhof binnen kwamen, en naar boven keken, leek het weer nog nergens op.

Er werd al gepould wanneer de eerste druppels zouden vallen. Maar tijdens het spel werd het steeds beter. Na de pauze brak zelfs de zon door. Maar ja, druppels vielen deze zondag dan wel. Aan het eind was het in de zon zelfs warm zodat bij sommige spelers zelf het zweet uitbrak.

Enkele spelers ergerden zich echt aan het weer. Vooral de mensen die nu vakantie hadden en op de camping stonden en de hele week nog geen gebruik konden maken van het buitenbad. Was er eindelijk goed weer was het zondag en moeten we weer naar de doolhof.

Tja wat kun je nog meer melden over deze "gewone" voorstelling. Over de bezoekers in ieder geval niet. Tussen de 2300 bezoekers zaten, buiten enkele tantes van mij, geen bekenden.

Hoog bezoek was er vandaag voor Erik, Judas, Derrix. Al zijn vrienden waren aanwezig.

Erik werd vandaag weer begeleid door het interieur. Deze naam hebben namelijk zijn vader en moeder gekregen daar ze er bijna elke week zijn. We missen ze al als ze er niet zijn.

De uitslag van de "Passie-Tour", het poulen op de Tour de France werd vandaag bekend gemaakt. Gewonnen werd deze door Frans Lommen, onze floormanager. Ik zelf kwam net niet op de 4e plaats, ik miste met 2 punten de geldprijzen.

Deze week wordt voor alle Passie-spelers een drukke week. De voorbereidingen voor de avondvoorstellingen worden gestart. De hele week wordt er door de lichtploeg in de Doolhof gewerkt om het licht te hangen. Dan donderdag repetitie voor de "sprekende" rollen, vrijdag repetitie voor iedereen, en zaterdag de eerste uitvoering s'avonds. Spannend!

Vanaf vorige week is ook een videoband te koop met een registratie erop van het spel. Deze video is aan de ingang van het theater te koop voor FL 29.95.

 

5 Augustus 2000

 

Na een volle week van voorbereidingen is het dan zover. De allereerste avondvoorstelling gaat van start.

Het begon allemaal maandagavond, een ploeg van 10 mensen van het uit België afkomstige bedrijf Philippo begint met het aanleggen van de licht installatie. Ruim 50 bewegende armaturen, 125 meter voetlicht 100 theater spots en 5 kilometer kabel moeten er voor zorgen dat het er in het donker goed uitziet. Het licht is in het totaal goed voor zo’n 250 Kilowatt. Op woensdag is het geheel klaar en neemt het Amsterdamse DLA de regie over. Het spel kent 150 licht wisselingen die door de computer bestuurd worden. Maar ja, een computer kan niet werken zonder te zijn ingesteld. Dus wordt er in de nacht doorgewerkt. Je kunt het anders niet zien, als het overdag licht is.

 

 

 

 

 

 

Lampen

 

 

 

                                                    Lampen aan het paleis van Pilatus

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                    Lampen in de tempels

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                   Lampen aan de overkapping

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                    Overkapping andere kant

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                     Bedieningspaneel licht

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                    Lichtman aan het werk

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                   Scene uitgelicht

 

 

Op donderdag is de eerste repetitie, dit voor de sprekende rollen. Bij binnenkomst in het theater weet ik niet wat ik zie. Cor van Leipsig, de Jezus, verteld mij: "Je moet het zien in het donker, geweldig. Ze hebben gisteren al wat scènes uitgelicht, en je kon het zonder spelers al goed vinden. De binnenkomst van Judas, Erik Derks, is al helemaal bijzonder, met openmond weet hij alleen maar "Hemel…… en kijk daar es" uit te brengen.

Om half negen, een uur later dan geplant gaat de repetitie van start. Als rond elf uur we aan scène 4 zijn. Wordt besloten om te starten met het feest. Dit was wel treurig voor Pilatus, deze liep namelijk al de hele avond in kostuum en mocht niets meer doen.

Op vrijdag is een hele doorloop van het spel geplant, en deze gaat ook om half negen van start. Een goede doorloop zonder publiek. Nou ja helemaal is niet waar. Vandaag worden er video opnames gemaakt door de Amateur Video Club Venlo, die oefenen met opnames bij kunst licht, en iedereen die niet hoefde te spelen mocht plaats nemen op de tribune om te kijken naar het spel. Dit werd door het volk in dank aanvaard. Het wordt mooi", zegt de een, "Ik moet het allemaal eerst zien", is de reactie van de ander.

Zaterdag betreed iedereen een beetje gespannen de Doolhof. Het heeft toch iets weg van een Première. Bij binnenkomst zie ik dat de licht ploeg, aan het warm eten is, en vertellen ze mij dat ze weer de hele nacht hebben doorgewerkt. "De scènes die we gisteren hebben uitgelicht moesten nog op volgorde. Daarna hebben we nog een hele voorstelling gedraaid, zonder spelers", verteld een van de heren mij.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                   Smakelijk eten

 

Er komen groepen " Tegelse Bobo’s" achter het toneel, en stiekem wordt gezegt, daar heb je de sponsors voor de avond voorstellingen van 2005.

Direct vanaf de eerste de eerste scène wordt het licht ingezet, en steeds meer voel je dat het licht meer nodig is.

Tijdens de pauze hoorde ik het regie team zeggen dat het heel goed ging, "hou de spanning en het tempo hoog". Na de pauze toen het in zijn geheel donker was, kon er van het licht volop gebruik gemaakt worden. Zelden was een laatste avondmaal zo mooi. Daarna ging het heel snel. Tijdens het feest werden we kort opgeschrikt door een ongeluk achter het toneel. Een medewerkster kwam ten val en brak hierbij haar bovenarm. Gevolg van deze val was dat voor haar de laatste voorstelling gespeeld is, en dat ze zes weken rechtop kan blijven zitten.

Na de voorstelling was het achter het toneel een drukte van belang. Wat dat betreft leek het helemaal op de première. Alle genodigden kwamen achter het toneel, en spraken lovende kritieken over de voorsteling. "Ik ben heel vroeger geweest, daarna hoorde je slechte zaken over vernieuwingen, dit jaar werd er verteld dat het zo speciaal was dat ik zeer nieuwsgierig was. Ik heb er geen spijt van." Een van de gasten vandaag was oud Jezus speler Hans Vorstermans uit Sevenum. Ook hij vond het een mooie voorstelling. Toen ik afkwam zei ik dat ik het feest niet mooi vond. Een zeer verontwaardigde blik van enkele spelers was het gevolg…. "Hoe kun dat nou zeggen, dat het niet mooi was? Ik vond het niet mooi, want mooi is niet de omschrijving, Prachtig is een betere omschrijving. Om twaalf uur neemt Cor de microfoon en zingt het lang zal ze leven voor Sheila, een van de buikdanseressen. Maar waar is ze nu… iedereen wilde ze feliciteren. In de schmickkamer tref ik haar. "Je meent toch niet dat ik naar buiten ga? Ik ben niet gek, ik wacht hier wel tot iedereen weg is". Tijdens het omkleden vertelde Cor, Jezus, van Leipsig dat hij toch wel blij was als hij morgen weer gewoon in het zonnetje aan het kruis hangt.

 

6 Augustus 2000

 

Het zonnetje was er op zondag. Toen ik op zondag het theater binnenkwam trof ik enkele zeer slaperige gezichten. Enkele jonge spelers hadden namelijk in de Doolhof de nacht door gebracht. Geslapen was er echter weinig. "De laatste tijd die ik gezien heb is 5 uur vanmorgen", vertellen enkele slaperige ogen. "En vanmorgen was het weer vroeg dag". Je kon zien dat de hele nacht het feestje van Sheila gevierd is. Een tafel is gedekt met papieren verjaardag's bekertjes. Ook andere verjaardag's artikelen liggen nog op de tafel. Langzaam betreden meer spelers het theater en gaan zich voorbereiden op de voorstelling. Erik en Cor, Judas en Jezus, vertelde dat ze het niet te laat hadden gemaakt. "Je moet vandaag ook weer een voorstelling draaien, dus je kunt niet te moe zijn.

Iedereen praat na over de avond van gisteren. "Wat was het mooi he?". "Het zal vandaag wel tegenvallen zonder het licht", zegt de ander. Voor de voorstelling krijgen we nog een peptalk door Marieke, die ons probeert duidelijk te maken dat het belangrijk is dat we zo spelen als gisteravond wat een zeer mooie voorstelling was. De vandaag aanwezige 2800 mensen willen ook een mooie voorstelling zien.

Vandaag geen belangrijke gasten, althans dat was niet bekend. Maar toch stonden ineens 2 kerkelijke hoog bekleders voor de poort.

De voorstelling wordt 10 minuten later gestart omdat er nog enkele "bussen" aan het uitstappen zijn, is de melding van onze stadionspeaker Frans.

Tijdens de voorstelling hoor ik bodygard Bob zeggen, dat hij na de voorstelling direct naar huis gaat, een douche neemt en naar bed gaat. Hij is een van de doolhof overnachters. Op de vraag of hij vanavond niet naar de parkfeesten gaat kijkt hij me aan en zegt….."De parkfeesten kunnen mij vanavond gestolen worden,….ik moet morgen weer gewoon werken". '

Verder gaat de voorstelling gewoon z'n gangetje Na de voorstelling spreek ik enkele mensen uit Brabant die mij buiten dat het een mooie voorstelling was dat er meer gedaan moest worden aan reclame. "Ik hoorde toevallig op de radio een interview over de passiespelen, ik dacht daar moet je heen. Als ik dat interview niet gehoord had had ik het niet geweten en had ik het moeten missen". En een ding kan ik je vertellen….ik had het niet willen missen, dit jaar…", zegt ze met nog betraande ogen.

 

12 Augustus 2000

 

Wat een lekker weer was het vandaag. Misschien was dat wel de rede dat de spelers zeer vroeg aanwezig waren. Al zeer vroeg stroomde de spelers binnen en namen plaats in het zonnetje. Het vroeg toestromen van de spelers was niet te merken in de schmink ruimte. Deze stond zelfs tijdelijk zonder mensen die een kleurtje moesten krijgen. De voorstelling wordt vandaag goed bezocht met 3300 bezoekers.

De spanning in vergelijking met vorige week is duidelijk afgenomen, en alles gaat op deze zaterdag rustig zijn gangetje.

De dames aan de tafel waar ik aan zit genieten van elkaars trouwfoto's die zijn meegenomen. De ene nog mooier dan de andere. Aan een andere tafel kon je zien dat Pastoor de verkeerde roeping had gehad, hij staat daar als een ervaren vader met een klein kindje op zijn arm. Hilariteit brak uit toen iemand Pastoor in zijn andere arm een babypop duwde.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                   De roeping van Pastoor?

 

De voorstelling gaat vandaag gewoon van start en er gebeuren geen bijzondere zaken….tot de scène van Petrus die vecht met de Soldaten. Iets gaat hierin verkeerd, Petrus, Wiel Huys, komt op een zeer vervelende manier in aanraking met de helm van een Romeins-soldaat. Even werd het hem zwart voor de ogen, dan toch maar de laatste zinnen tekst en dan af. Achter het toneel blijken z'n vaartanden naar achter verschoven. Het ziekenhuis wordt gebeld en Wiel gaat erheen. Bij terugkomst blijkt z'n bovenkaak gebroken te zijn. Ongelukje 1 voor vandaag. Tijdens het feest vallen de watjes die gedrenkeld zijn in lampen-olie uit de kandelaar van Buikdanseres Sheilla. "Ik zag dan mijn jurk aan het branden was en mijn haren aan het schroeien, maar goed dat er mensen om mij heen stonden die het uit konden slaan, het is gelukkig goed afgelopen", verteld ze mij na afloop. Tijdens het opruimen maak ik zelf een echte val onder het kruis mee. Ik draag er na elke voorstelling zorg voor dat het kruis, waar Jezus aan hangt, van de bühne af gaat en klaar wordt gezet voor de volgende voorstelling. De laatste meter gaat het verkeerd en kom ik hard met de grond in aanraking. Als gevolg schaafwonden op mijn linkerbeen en een flink bloedende dikke teen. Deze wordt door de doktor, Wim Beurskens, verbonden die mij gerust probeert te stellen (wat niet nodig was) met de uitspraak, "Ik ben wel 2 keer voor mijn EHBO gezakt".

Over het algemeen een mooie voorstelling, alleen jammer dat er enkele storingen waren van microfoons. Ook enkele jongeren die tijdens Pilatus voorbij fietsten en dit zeer duidelijk wouden maken door te schreeuwen en te fluiten waren nou niet bevorderlijk voor de concentratie.

 

13 Augustus 2000

 

Op weg naar de Doolhof, zie ik het Parkeerterrein helemaal vol staan. Wat is hier aan de hand denk ik. Zijn de bezoekers vandaag al zo vroeg? Ben ik te laat? Snel gaat even mijn blik naar mijn klokje in de auto. Deze geeft gewoon half twaalf aan. De gewone tijd. Bij binnenkomst valt mij in dat er vandaag in de Doolhof een mis is. De Maria viering. Als deze om kwart voor twaalf is afgelopen beginnen de plaatsaanwijzers zenuwachtig heen en weer te lopen. 'Kunnen jullie zo snel mogelijk het toneel vrij maken? Wij moeten het toneel klaarmaken voor de voorstelling", zegt er eentje. Enkele zeer slaperige ogen komen binnen en vertelen mij dat het halfvijf was voor de laatste vertrokken waren uit de doolhof. Iedereen praat na over wat er gisteren met Wiel en Sheilla gebeurd is. Langzaam rijst de vraag of Wiel wel komt vandaag? Kan hij wel spelen? De ongerustheid wordt weggenomen als Wiel binnenkomt. Hij vertelt dat het gaat om een kaak Fractuur. Het zou vandaag minder druk worden dan gisteravond. 2300 bezoekers telt het vandaag op de tribune. Zeer heet wordt het vandaag, 30 graden zijn de voorspellingen. Zweten dus.

Onder de pauze worden we verrast door een bezoek van Obelix. Een van de apostelen heeft zich verkleed als deze stripheld en wordt veelmaal op de foto vastgelegd.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                    Obelix bij de Passiespelen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                    Jezus en zijn apostel Oblelix

 

Verder is het vandaag een rustige voorstelling zonder verdere bijzondere zaken. Na afloop wordt de volgende nieuwsbrief uitgedeeld Hierin staat dat de bestemming van de reis bekend is. Je kunt hier naar Poelen Zou is er weer wat te gokken achter het toneel.

 

19 augustus 2000

 

Laten we eerst even terug gaan naar vorige week. Afgelopen zondag keer ik een foto-album onder ogen met foto's uit de eerste jaren van de Passiespelen. Ik heb de toestemming van de eigenaar gekregen om deze foto's te scannen. Het resultaat is vanaf nu te zien. Je moet hiervoor gaan naar de Pagina Geschiedenis Passiespelen en klik op het fototoesteltje.

Het is vandaag een goede dag voor de Passiespelen in Tegelen. Tenminste als het gaat om de bezoekers vandaag. Op enkele plaatsen is vandaag de vorstelling uitverkocht. Ook zijn er vandaag enkele hoge gasten. Zo komt vandaag de sponsor van de avondvoorstelling, de provincie, met zo'n 40 personen kijken. Ook zijn er vandaag enkele hoge figuren van de NAVO. Zo bezoekt een Generaal, die een belangrijke positie invulde in de onderhandelingen over Kosovo en deze week nog bezig is geweest met de Russische onderzeeër, samen met enkele andere collega's de Passiespelen. Ook zitten er vandaag enkele belangrijke uniformen van de Duitse Militaire kapel op de tribune. Hiertussen zitten dan ook nog Theo en Marij, het Tegelse zangduo.

De weergoden zijn volgens voorspellingen niet goed gezind. Vandaag is er kans op onweer en zo wordt ook voor de voorstelling enkele afspraken gemaakt over wat te doen als het gaat regenen. De voorstelling wordt eerder stilgelegd dan op een zondag. Op zondag is de regen alleen riskant voor de microfoons. Maar tijdens de avondvoorstelling is het voetlicht de factor voor het stil leggen van de voorstelling.

De voorstelling gaat goed van start en iedereen is ook van plan om er een mooie voorstelling van te maken.

Tijdens mijn eerste opkomst merk ik dat het donkerder is dan vorige week, ik kan het publiek nog maar amper zien. Enkele collega's van mijn werk zitten vandaag ook op de tribune en ik kan ze niet zitten en dan zitten ze nog maar op rij 6. Hoewel het tijdens de voorstelling regelmatig regent wordt het spel niet onderbroken.

Alles gaat prima tot….. het kruis omhoog gaat. Tijdens het vastzetten van het kruis komen de beulen erachter dat er een blok om het kruis, aan de zijkant, in de grond te zekeren er niet lag. Standaard ligt deze blok er altijd. Wat nu? Nou dan maar zo omhoog en maar het beste er van maken. Het kruis gaat omhoog wordt zo goed als het kan gezekerd, Jezus sterft, het hart wordt doorstoken en het ziet er goed uit tot…. Maria het kruis vast pakt. Het kruis beweegt en kiept behoorlijk naar rechts. De schrik slaat maria, Ellie, om het hart. De kruis kan echter niet omvallen want het staat in een ijzeren bak ongeveer 30 cm diep, maar scheef kan dus wel. Als ik op kom om Jezus van het kruis af te halen vraagt beul ad mij: "Heb jij die blok voor de zijkant gezien"? Nu pas realiseer ik mij wat er gebeurt is. Met het angstzweet op het voorhoofd zet ik da ladder tegen het kruis, ik zie dat het kruis behoorlijk scheef staat. Ik probeer het recht te drukken maar het kruis komt weer gewoon terug. Dan maar zo omhoog. Zeer snel de doeken erdoor en de nagels uit de handen denk ik terwijl ik minder hoog op de ladder klim dan normaal. Het gaat allemaal erg goed. Jezus maakt een mooie normale "landing". Ook het gezicht van Maria fleurt weer wat op. Als Cor afgedragen wordt maakt hij de opmerking: "Wat ben ik blij dat ik weer met beide benen op de grond sta". Een geweldig applaus is vandaag het resultaat.

Na afloop spreek in met Theo Sturme, de ene helft van het zangduo Theo & Marij. "Mario het doet me goed om dit hier zo in Tegelen te zien, als je hier zo zit en je ziet de spelers waar je er veel van kent, doet je dat als Tegelnaar heel goed. Vooral als je ziet dat de mensen die voor je zitten met open mond het spel volgen".

 

20 augustus 2000

 

Het gesprek van vandaag gaat natuurlijk over de malaise van het kruis gisterenavond. Veel mensen vragen mij om de oorzaak je hoort nl zo veel verschillende verhalen. Natuurlijk wordt de aanwezigheid van de zijblok vandaag door bijna iedereen gecontroleerd. Ellie, die de Maria speelt verteld dat ze vanacht is wakker geschrokken nadat ze gedroomd had dat het kruis wel omviel. Ze vraagt om er goed op te letten dat dit niet meer gebeurt. De reactie van Cor, de Jezus, is wat rustiger. "Ik weet niet wat er gebeurt zo zijn maar ik denk dat ik als het kruis omgevallen zou zijn maar gewoon "dood" zou blijven liggen .

Vandaag is Tinneke Netelenbos in Limburg voor een werkbezoek. Ze bezoekt vandaag samen met zo'n 3000 andere de spelen. Om protesten tegen de de ijzeren Rijn en de Betuwe lijn te voorkomen is dit van te voren niet bekend gemaakt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Minister Netelenbos in gesprek met enkele spelers

 

Verder is het vandaag een vrij normale voorstelling.

Tijdens de pauze komt Minister Netelenbos achter het toneel. Hier spreekt ze met alle spelers. Een klein jongetje die zo schrikt als de minister opeens achter haar staat, slaat de minister bijna in het gezicht.

Even is het spannend als het kuis vandaag omhoog gaat. Zo hij blijven staan? Of,,,, Maar nee dat kan niet want alle blokken zitten erin. Langzaam maar zeker komt toch al het einde van het passiespeel seizoen in zicht. Het zijn na vandaag nog maar 6 voorstellingen. Dit komt bij het applaus als we aflopen naar boven. "Zo nog 6 te gaan", klinkt er tussen de spelers. Na de voorstelling neem ik een pilsje en begeef ik mij naar het kruis om het af te breken, iets wat ik na elke voorstelling doe. Het leuke is dat veel mensen geïnteresseerd zijn over hoe de kruisiging in het werk gaat. Terwijl Judas, Erik, nogmaals laat zien hoe hij is ophangt en de kleine Passiespelers hem toeschreeuwen dat hij zo'n toffe vent is, leg ik aan groepen uit hoe dit werkt. Net als elke week willen mensen zien en voelen wat het kruis dragen betekend.

NA de voorstelling blijkt dat we net als gisteren veel geluk hebben gehad met het weer. Gisteren wel wat regen tijdens de uitvoering maar op de weg naar huis een werkelijke wolkbreuk. Vandaag vallen na de voorstelling ook weer flink wat hevige buien. Zou het ons dan toch weer meevallen dit jaar?

 

26 Augustus 2000

 

Als ik vandaag de Doolhof binnenkom dan zie ik dat er weer partytenten bij zijn gekomen. Dit is misschien wel voor het zeer slechte weer dat er voor vanavond geplant staat. Net voor mijn vertrek had ik nog even op teletekst gekeken naar wat het weer zou brengen. "Vanavond een grote kans op onweer met hagel en hevige windstoten", was hiervan de melding. Aan de tenten achter de bühne was te zien dat er meer mensen niet helemaal vertrouwen in hadden. Afwachten maar want bij binnenkomst was het nog zonnig.

Ik start zoals gewoonlijk direct met het klaarzetten van het kruis, dit zodat hij goed staat voor de kruisweg. Daarna loop ik de Golgotha op om te controleren of de zijspie erin staat. Dit om het scheefzakken van het kruis zoals vorige week te voorkomen. Meteen zie ik dat er stoelen zijn bijgezet. Achter het toneel krijg ik de melding dat er inderdaad 134 stoelen bijgezet zijn om het gehele publiek vandaag te kunnen laten zitten. Dus er komen er vandaag zo’n 3500 man.

Waar de passiespelers dit jaar naar op reis gaan is ook bekend: Fulda in Duitsland is de bestemming.

Met de gedachten dat het elk moment kan gaan regenen starten we vandaag iets later, maar na 5 minuten gaan de lampen op groen en kan de voorstelling beginnen. Je merkt vanaf het begin al dat de lampen hun werk goed doen want het is om half negen al behoorlijk donker, maar dit komt de voorstelling alleen maar ten goede. Verder wordt er vandaag een zeer goede laatste avondvoorstelling gespeeld. Bijna alles gaat zoals het geplant is op een klein foutje na, net voor de intocht worden de hoeden van Annas en Jeroboam door enkele langs renende leden van het vol afgeslagen. Tot onze verbazing mist een van de meiden de hoed van Jeroboam. Dit was al eens een keer eerder gebeurt en toen loste hij het op door zijn hoed zelf op de grond te gooien. Nu, dat was geen gezicht, dus wat nu.. zijn eerste tekst gaat over de afgeslegen en beschadigde hoed van hem. Even werd er nagedacht en hup de tekst "kijk eens naar mijn hoed" werd omgeturnd naar "kijk eens naar jouw hoed" wijzend op de hoed van Annas. Goed opgelost Erik.

Na afloop van de voorstelling verwacht in collega’s van het toneel in Wanssum. Zij bezochten vandaag met 15 personen de voorstelling. Nou ja de reacties kun je wel raden. Louter positief. Ook spreek in vandaag enkele passiespelers uit Oostenrijk. Ook hun reacties mogen er zijn. "Wij spelen binnen en hebben niet zo’n mogelijkheden als jullie, maar je wordt wel op ideeën gebracht als je hier naar kijkt, het allermooiste is dat het zo gewoon is. Ik kon er niet veel van verstaan maar de wijze waarop er hier gesproken werd stond mij zeer aan. Bij ons is alles nog zo "gedragen", verteld de voorzitster mij.

 

27 Augustus 2000

 

Er hangt vandaag toen ik opstond behoorlijk wat bewolking over Limburg. Zouden we vandaag het weer krijgen dat voor gisteren voorspeld was. Af en toe valt er een bui. Weer hoor je dat enkele passiespelers het gisteren weer laat hebben gemaakt. Na alles weer op de plaats gezet te hebben en voorzien te zijn van weer een vers kleurtje op het gezicht zoek ik beschutting onder een van de Partytenten die achter het toneel staan. "Laten we maar hopen dat het om 2 droog is", kijkend naar boven lijkt het er niet op. Dan maar een kop koffie. Waarom moet het weer nou net vandaag slecht zijn, vandaag mochten er achter het toneel barbecues georganiseerd worden, en ook het Sanhedrin was dit van plan. Nou ja dit duurt nog even dus er kan nog van alles gebeuren. Vandaag niet zo druk als gisteravond. De schatting is 2800 bezoekers. "Zitten we nog niet aan de 50.000?", is een vraag van een van de spelers. Iemand van de service publiek brengt het verlossende antwoord. "Inclusief vandaag zitten we op ongeveer 48.500 bezoekers, volgende week verwachten we dus de 50.000 ste".

Een half uur voor de voorstelling wordt begonnen met scène 0. Dit is een scène met 40 Romeinen die over het toneel lopen om zo de bedreigen aangeven van deze Romeinen. Op dit moment valt het echt even met bakken uit de lucht. Even later komt de eerste soldaat aflopen. Het is een vrouwelijke romein. "Erg nat op het toneel"?, roept een van de spelers, "Zeker te koud voor jou?" wordt er nagekat… "Nee hoor, ik was mijn sjerp vergeten die kom ik halen, en dan ga ik gewoon weer op hoor", zegt ze vol goede moet. Wel komt even later de melding op te passen want het kan glad zijn op de trappen.

Vandaag zit tussen het publiek, Huub Beurskens, een schrijver de veel kritiek op de tekst had. Of het nu belangrijk is of niet, stiekem ben je toch nieuwsgierig naar wat hij er van vind.

De voorstelling gaat zoals gewoonlijk van start met het koor, daarna slaat de schrik om het hart van Marieke, als de wasvrouwen beginnen blijkt dat het geluid niet werkt. Even wordt de voorstelling onderbroken om dit op te lossen. Binnen 5 minuten is de voorstelling weer aan de gang. De microfoons doen het.

De dames die net voor de intocht de hoeden van Annas en Jeroboam afslaan hadden zich vandaag voorgenomen goed te slaan en niet te missen. Gemist werd er niet en er werd goed geslagen, zelfs zo goed dat de hoed van Annas een heel stuk te ver vloog. Naar beneden dus. De rest van het sanhedrin kon met moeite de lach verbergen. Het zag bijzonder komisch uit.

Verder vandaag een goede voorstelling die nog enkele malen door regen gestoord werd, gelukkig regende het niet zo hard dat er onderbroken moest worden, want ik vindt dat toch een zeer storende factor. Tijdens de kruisiging hing Jezus zelfs in het zonnetje.

Na afloop werden er nog enkele filmopnames gemaakt van Cor, Ellie en Erik voor een animatie filmpje. En sprak in nog met enkele bezoekers. Een pastor uit Groningen sprak met de grootste waardering over het spel. "Wat ik vroeger geleerd heb zie ik hier nu voor mij. Toevallig dat tijdens het sterven van Judas en Jezus, Jezus in de zon hangt en Judas in de schaduw".

NA afloop start de Barbecue en vraag ik Marieke wat Huub Beurskens er van vond. "Hij wou me eerst helemaal niet aankijken, toen ben ik er heen gegaan en heb gezegt U moet Huub Beurskens zijn. De regen en het technische probleem in het begin heeft niets met de tekst te maken. Ik kreeg geen reaktie", aldus Marieke. Van de voorzitter Wim Beurkens krijg ik te horen wat hij er werkelijk van vindt. "Abominabel slecht", maar ja het is ook moeilijk om toe te geven dat iets mooi is als je het voor het gezien te hebben al de grond in geschreven hebt. Jammer.

 

3 September 2000

 

Met vandaag erbij hebben we nog maar 4 voorstellingen, en langzaam komt het besef dat Passiespelen 2000 bijna ten einde is. Maar ja het was nu al een mooi seizoen. Als ik bij de doolhof aankom zie ik de restanten van gisteren nog. Nee er was geen voorstelling van het Passiespel maar het Bluesrock Festival wat ieder jaar in de Doolhof plaatsvindt. Er is dan ook de hele nacht doorgepoetst en schoongemaakt. En buiten het Theater worden de laatste tentjes van bezoekers geruimt.

Ik ben vandaag extra vroeg in de Doolhof omdat ik een afspraak heb met Cor en Erik. We hebben afgesproken een foto te maken voor de grap. Maar omdat de heren er nog niet zijn begeef ik mij op de tribune, hier zijn al mensen te vinden. 5 collega’s uit Sommersdorff staan van het toneel te genieten. Na een kort gesprek hoor ik dat ze zijn gekomen omdat ze zoveel positieve zaken gehoord hadden dat ze wel moesten komen. Onderhen een iemand uit de hoge raad, de Maria Magdalena en de Judas uit Sommersdorff.

Na een tijdje met hun gesproken te hebben zie ik dat Cor, Jezus, al binnen is. Ook Erik is er dus gaan we snel de foto maken. Deze wordt namelijk op het toneel genomen en dit kan dus alleen als er nog niemand op de tribune zit. Snel bouwen we het setje op en verschijnen Cor en Erik in de badjas, zoals afgesproken. Even nog de foto’s maken en snel in de badjas weer achter het toneel.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                    Alleen met slechte boter...

 

Achter de bühne hoor ik dat Rachel, de moeder van Judas, die gespeeld wordt door Mia Gommans last heeft van een zweepslag aan haar rechter been en zeer slecht ter been is. Snel loopt Marieke met haar het toneel op om te zien of alles wel gedaan kan worden. Dit blijkt o.k. en buiten dat ze vandaag niet kan rennen speelt ze de rol van Rachel gewoon. Maar goed dat ze niet veel hoeft te rennen en ook regelmatig kan uitrusten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                    Even het voetje omhoog en "tiet vur en pafke"

 

We passeren vandaag de grens van de 50.000 bezoekers dik met zon 2600 mensen.

Ook is vandaag het weer niet je van het. De voorspellingen zijn niet om vrolijk van te worden. Toch zal het vandaag niet zo’n weer worden als gisteren toen het de hele dag regende. Volgens de voorspellingen hebben we last van hier en daar een bui. Blauw ziet het wel maar af en toe kan het ook behoorlijk betrekken.

De voorstelling gaat op de normale tijd van start. Er gebeuren vandaag geen rare dingen op het toneel. Als de voorstelling vandaag ten einde komt duurt het zeker een minuut voor het publiek aanvangt met applaudisseren. De waarschijnlijke reden is dat Mia, niet zo snel kan lopen, op moet met Cor, Erik en Ellie. Normaal als de mensen Jezus en Judas op zien komen komt het applaus. Vandaag dus iets later. Storend? Nee, hoor. Ik heb wel eens gehoord dat het publiek het snelle applaus af en toe ook storend vindt. Je wordt dan wakker geschut, het is dan ook wel plezierig om even te wachten.

Achter de bühne spreek ik met enkele oud gedienden van de Passiespelen. Een heer Lücker, die vroeger in 1960 de Petrus heeft gepeeld en in 1967 de Cajafas, heeft de voorstelling na heel wat jaren gezien en is een van de bezoekers die het mooi vond maar had toch bij enkele scènes kant tekeningen. Ook was vandaag aanwezig de vriendin van een "oude Jezus" Fred Verstaelen. Deze mevrouw die inmiddels na het overlijden van Ferd getrouwd is met iemand anders en woont in Rosmalen is zeer te spreken over de voorstelling en wat mij zeer blij maakt is dat ik een keer contact met haar mag opnemen om meer te weten te komen over Ferd Verstraelen.

Laten we voor de rest de opmerkingen van het publiek wat ik gesproken heb maar achter wegen laten. Zoals altijd zijn de mensen ook na de voorstelling van vandaag behoorlijk onder de indruk.

 

10 September 2000

 

Deze afgelopen week heb ik de foto van vorige week bewerkt en gekopieerd. Daardoor was ik vandaag extra vroeg in de Doolhof, want ik wou de Kopieën ophangen voordat iedereen binnen was. Nadat ik dat gedaan had begint voor de 22e keer hetzelfde ritueel. Als eerste naar de Grime, voor een kleurtje op het gezicht. Hier staat altijd de koffie klaar en blijf je op de hoogte van de laatste zaken. Cor en Erik kunnen hartelijk lachen om de foto. Ze vertellen wat er allemaal nog meer te maken zou zijn en komen zelfs op de Fischermen reclame. Daarna is het tijd voor de controle van de spie, voor het kruis. Die is er dus daarna tijd voor een flesje Cola en een broodje knak, met curry en mayo.

Langzaam druppelen de eerste speler weer binnen, en gaat iedereen zich voorbereiden voor een mooie voorstelling. Het weer mag er zijn. De voorspelling was 25 graden en zonnig weer, dus wat kan er gebeuren. Net voor de start wordt het nog even donkerder en lijkt het erop dat het toch nog kan gaan regenen. Maar vandaag bedriegt de schijn. Het blijft droog.

Vandaag zijn er weer gasten van andere Passiespelen. Vandaag komen ze uit Riedl, Hallenberg en weer uit Somersdorf.

Bij de kruisafname aan het eind van het spel blijkt dat het kruis weer niet stevig staat. Hoe onstevig blijkt bij het opruimen. Het kruis valt bijna vanzelf om. Na de voorstelling spreek ik dit door met Marieke, die vindt dat dit echt niet kan en dat dit iemand moet controleren. "Je kunt je niet permitteren dat hier iets mee mis gaat. Wat kunnen we hier aan doen"? Ik spreek met haar enkele zaken hierover door.

Na het spel spreek ik met de collega’s uit de andere landen. Mooi maar toch goed dat we een tekstboek hebben in het Duits. Jullie hebben scènes die wij niet hebben en dan is het wel makkelijk dat je kunt lezen waarover het gaat. Verder vonden ze de uitvoering uniek. "Als het gaat om vernieuwing dan moet je wel naar Tegelen, die durven dat. Bij ons staan wat dat betreft de gezichten nog niet helemaal die kant op. En wat ze er bij ons van zouden vinden is dan maar helemaal de vraag", meldt een Duitser mij.

Verder spreek ik ook nog met de zus van Ben Verbong, Mariet Verbong. "Ik ben zeer krities met alles wat de familie verbong doet. Dus ook het Passiespel. Ik zie het vandaag voor de tweede keer. Als ik eerlijk mag zijn vindt ik af en toe de soldaten slecht te verstaan, maar dat zie ik nog niet echt als een probleem. Verder vroeg mij vandaag iemand of ik als schrijfster de tekst niet te eenvoudig vond? Kijk dan zeg ik, als je al met zo’n eenvoudige tekst de mensen kunt boeien……"

Als iedereen naar huis toe gaat bekruipt me de gedachte dat we over 2 weken rond deze tijd waarschijnlijk met 2 gevoelens de Doolhof verlaten. Tevreden, het was een zeer mooi spel en een mooi seizoen. En treurig, want er komt een eind aan iets wat voor velen 2 jaar geduurd heeft. Maar nog niet te veel aan denken want we mogen nog 2 keer….

 

17 September 2000

 

Voor de voorstelling van vandaag, moet ik eerst even terug naar gisteren. Ik hielp gisteren mijn zus met verhuizen en kwam tijdens het opbouwen van het bed lelijk ten val. Een bezoekje aan de eerste hulp van het ziekenhuis in Venlo was niet geheel verkeerd gedacht. Hier werden van mijn linkerarm 2 foto’s gemaakt. Daarna was het wachten….. Na een klein half uur kwam de doktor mij melden dat op de foto geen breuk te zien was en dat het waarschijnlijk een scheurtje in het was. Ingipsen was haar antwoord. "Ja hallo, dat gaat zo maar niet. Ik moet morgen weer meedoen aan de Passiespelen, en dan kan ik geen gips gebruiken". Ook een broeder van de EHBO vond gips niet nodig en zette mijn arm in het verband.

Toen kwam pas het echte probleem, de kruisafname was door mijn geblesseerde arm onmogelijk geworden. Dus was het thuis aangekomen tijd het regieteam in te lichten over de situatie. Na hierover met Jaqueline en Marieke hierover gesproken te hebben werd afgesproken dat de afname door een Romeinssoldaat gedaan zou moeten worden. Daar dit niet echt makkelijk is kwam er een extra repetitie op zondag voor de voorstelling om 12 uur.

Als ik op zondag de Doolhof betreedt merk ik dat er toch al diverse mensen zijn ingelicht over mijn struikelpartij. Ik zie bij binnenkomst Sheila druk aan het werk. Ze is voor de kinderen belletjes aan armbandjes aan het naaien. "Wat is er met jouw gebeurt", vraagt ze kijkend naar mijn mitella. "Daar moet een belletje op" zegt Shiela. En ondertussen dat ik uitleg wat er gebeurt is wordt er een belletje op mijn mitella genaaid. Niet alleen ik, maar ook Thijs Persijn, een van de apostelen, heeft een probleempje. Hij heeft zijn beide armen 2e graads verbrand en zit ook in het verband met een mitella. Ook Thijs doet zijn verhaal en wordt voorzien vam een belletje.

Dan volgt een korte repetitie van de afname. "Je blijft erbij", zegt Marieke, "en let alsjeblief goed op dat de afname goed gaat". Eerlijk gezegd had ik er na de repetitie een hard hoofd in. Het ging niet helemaal goed en het liefste had ik het nog een keer geoefend. Hier ontbreekt de tijd voor dus moet het dan maar.

Bij het binnenkomen van de rest van de spelers blijf ik aan het vertellen wat er gebeurt is.. Dit zelfs tot verveling toe. Ook tijdens de peptalk wordt nog een aandacht gevraagd en verteld dat er 3 spelers zijn die een blessure hebben en dat de rest hier op moet letten dat er verder niets gebeurt.

Bijzondere gasten vandaag zijn 2 kerkelijke hulpbisschoppen uit Duistland, Geert Beurskens (degene die eerst de Jezus zou spelen), en Rowwen Heze…Althans zouden komen. Rowwen Heze had niets meer laten weten, dus zijn er vandaag niet. Wel jammer, want ik denk dat veel vooral jonge spelers het heel leuk gevonden hadden als ze gekomen waren. Misschien volgende weel. Ook kreeg vandaag iedereen bij binnenkomst een doosje met 2 bonbon’s van het winkeltje. Bijgaand een schrijven met het verkochte resutaat tot nu toe. Er is flik gegeten en gedronken. Enkele resutaten: 1700 broodjes knak (in 6 voorstellingen), 174 Kg Koffie, 2544 zakjes Chips, 2670 gevulde koeken, 5952 flesjes Cola, 576 flessen wijn en 16440 flesjes bier. Een redelijk resultaat. Maar we hebben nog 2 voorstellingen. Tussen de uitgedeelde doosjes bonbons zit er 1 met een goude sticker. De eigenaar van dit doosje wint een weekend. Degene met het gouden doosje meldt zich in de pauze en krijgt van het winkeltje een ingepakt weekblad weekend.

Alles gaat verder tijdens de voorstelling goed. Ook over de afname mag ik niet klagen. Het ging dan wel niet zoals we gewend zijn maar Jezus land veilig maar nat op de grond. Het was namelijk tijdens het feest behoorlijk gaan regenen. Ik persoonlijk vindt dit wel mooi.

Ik kan tijdens het applaus halen Geert Beurskens, broer van Huub Beurskens die er niets aanvond, en zijn vriend Huub Heldens goed zien zitten en merk dat ze tijdens het applaus niet van harte klappen en niet gaan staan. Waarom? Zijn ze zo onder de indruk? Doet het ze pijn? Of was er niets aan? Benieuw wat hij er van vond ben ik wel, misschien weet ik het volgende week.

Na de voorstelling als ik met enkele zusters uit Duitsland sta te praten, die het wel mooi vonden maar toch enkele kantekeningen hadden. Komt Cor naar mij toe en vraagt hoe het nu met me gaat. Toch we mooi dat juist hij, waar de meeste gasten na de voorstelling mee willen praten toch even komt. Te gek.

Volgende week de laatste… Ik hoop dat ik dan voldoende hersteld ben om de laatste afname zelf weer te kunnen doen. Flink rusten maar deze week.

 

24 september 2000

 

Het is dan zover, vandaag de laatste voorstelling van de Passiespelen 2000. Met gemixte gevoelens rijdt ik vandaag richting Tegelen. Blij want het was de laatste maanden toch wel zwaar, Tevreden want het was een mooi seizoen, maar toch ook verdrietig want dit was het dan weer voor 5 jaar. Je weet niet wie er over 5 jaar weer bij zal zijn en wie niet?

Met een zware tas, want het gaat vandaag een extra lange dag worden, loop ik de Doolhof binnen. De eerste weg gaat richting de Calvarie-berg. Ik wil proberen of ik voldoende hersteld ben om vanmiddag de afname zelf te kunnen doen. Het kruis staat er nog, en de beul Adje zet voor mij de ladder er weer tegenaan. Het klimmen gaat goed, dus ik neem de beslissing… Ik doe het zelf! Alleen het dragen van de ladder laat ik vandaag over aan mijn vader. En het afdragen van Jezus gaat ook wel. De ladder gaat weer van het kruis af en samen met Ad leg ik het kruis neer. Net als alle andere 22 voorstellingen zet ik vandaag ook weer zelf het kruis op de beginpositie.

Langzaam maar zeker komen de eerste spelers de doolhof binnen. Leuk is dat Judas, Erik, voor iedereen een klein verrassinkje heeft. Zijn vader heet 500 stropjes gemaakt met daaraan het briefje, "Bedankt Erik". Dit wordt door iedereen als zeer leuk ervaren. Verder wordt er vandaag gezongen voor de komende verjaardag van Marieke. Totaal verrast laat Marieke het zingen over zich heen komen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Er blijken onder het volk vandaag enkele gastspelers te zitten. Zo is er een rolletje weggelegd voor de schaduw van Cor, Jezus. Dit is een klein jongetje dat zo onder de indruk van Jazus is geraakt dat hij niet meer van zijn zijde wil wijken als hij in de Doolhof is. Verder kan het publiek vandaag onder het volk de pastoor van de Martinus Parochie vinden. Nadat hij door enkele dames in zijn kostuum is gehesen en nog enkele regie aanwijzingen krijgt toegefluisterd zo van: "Tijdens de bergrede mag u niet praten en alleen naar Jezus kijken, blijf maar gewoon bij mij in de buurt". Laat hij zich graag op de foto zetten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ook is vandaag weer Ben Verbong aanwezig. Hij was enkele weken afwezig geweest doordat hij zich weer bezig aan het houden is met zijn werk. Het maken van Film’s. Maar voor de laatste voorstelling is hij toch weer naar Tegelen afgereisd waar hij door iedereen weer in de armen gesloten wordt.

 

40 Minuten voor het begin van de voorstelling komt voorzitter Wim Beurskens aan de microfoon en verteld ons dat er vandaag nog enkele hoge gasten komen: Oud Premier Dries van Acht, Rowwen Heze (die niet zijn gekomen bleek later), en Jezus 1995 Jos Hol.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De laatste notes voor de voorstelling komen van Jaqueline. Laten we er vandaag een mooie voorstelling van maken. Ze had gehoord dat in de laatste voorstelling wel eens wat grappen worden uitgehaald. "Ik hoop dat iedereen vandaag zeer serieus met de voorstelling om gaat, en als je wat doet doe het dan zo dat niemand er iets van merkt".

Als de muziek wordt gestart bij het begin van de voorstelling zie je de eerste betraande ogen. "Daar gaan we dan voor de laatste keer", merkt een van de spelers op.

Alles gaat zoals iedereen gewent is, alleen pilatus schrikt wel als zijn vertouwde gebakken kippepootjes zijn verruild voor een complete rauwe varkenskop met een schaaltje rauwe poten. "Het was wel even schrikken, maar ja je moet toch door dan maar een beetje aan de poten knabbelen, wel een vies gezicht zo’n varkenskop van achteren", verteld pilatus mij na de scène.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In de pauze worden de kinderen getrakteerd op een optreden van John Magogi. Een Goochelende Clown die de kinderen ook nog verrast met een cadeautje. Van de opbrengst van het statiegeld krijgen alle kinderen een tegoedbon voor de speelgoed zaak.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De voostelling loopt verder vandaag heel goed. Na de laatste pilatusscène staat de pers al achter het toneel voor de "leuke" foto’s en beelden. Die zouden ze nou even weg moeten houden.

Het afhalen gaat vandaag niet zo makkelijk als normaal maar het gaat net. En veilig land Cor weer in de armen van Ellie, Maria. En ja hoor ook als Cor achter het toneel beland wordt hem al weer die microfoon van de stads-omroep Venlo in het gezicht gedrukt. "Snappen die dan niets", denk ik. "Laat die man toch even tot zich zelf komen". Het applaus is vandaag overweldigend. Ook verschijnt vandaag het regie team weer op de bühne, die buiten het applaus van de bezoekers ook bedankt worden door de spelers. En dan is het echt afgelopen…. Even rollen er tranen… En dan de opluchting….

Traditie volgt na een korte tijde een toespraak van Wim Beurskens die het hele seizoen nog eens doorloopt. Hier en daar treffend en af en toe met een komische noot. Daarna is het woord aan scheidend burgemeester Vischers die Wim Beurskens een Koningklijke Onderscheiding geeft voor al wat hij gedaan heeft.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tijdens dit gebeuren staat Mariek stil tegen een boom. Ook even verwerken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Daarna volgt het scheren van de baarden. En ook die van mij gaat er weer af. Het doet toch wel een beetje pijn als de tondeuse over mijn gezicht gaat. Dit is voor mij het echte einde. Als ik weer buiten kom en de wind weer koud aanvoelt op mijn wangen zie ik dat er maar mensen zijn die weer lopen zonder haar in het gezicht.

Dan het feest… Ja wat kun je hier van zeggen. GEWELDIG!! Allereerst het dansen van de kinderen onderleiding van Sheilla. Wat zag het er leuk uit. Dan het buffet, hier heb ik geen woorden voor. Zo groot heb ik zelden een buffet gezien. En dan als knaller een optreden van Phyro Danso, de buikdansgroep van Sheilla, en enkele heren vuurspuwers die de show tijdens het seizoen ineen hebben gezet. Wat zei lieten zien was ongelofelijk.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na nog flink wat gedronken te hebben, en nog met veel mensen gesproken te hebben,loop ik naar huis en denk… Och over 2 jaar begint het weer met lezen, casten, repeteren…… "Dat het maar weer gauw zo ver is.