1 maart 2004: We zijn weer begonnen…

 

Na een vergadering de vorige week gaat het nu dan echt gebeuren…. We gaan beginnen. En dit, dat weet ik zeker tot plezier van velen. Tenminste van de ongeveer 40 eerste spelers die nu gaan starten. 19:30 uur zijn alle aanwezig op de repetitielocatie welke natuurlijk nu nog binnen is. Nadat iedereen een stoel heeft gekregen legt regisseur Pierre Driessen uit wat de bedoeling is van de komende weken.

De eerste 3 weken zullen bestaan uit het lezen van de tekst, dit zodat iedereen weet voordat we gaan spelen wat er gezegd wordt en wat  ermee bedoelt wordt. En dan worden onder voorbehoudt de rollen verdeeld.

Omdat de rollen onder voorbehoudt zijn verdeeld zal ik nog geen namen noemen. Dit komt later wel. Wel kan ik vertellen dat er enkele opkeken van de rol die ze vanavond hebben toebedeelt gekregen. Voor mij zelf kan ik zeggen dat is was waarop ik, stiekem, gehoopt had. Af en toe komen dromen toch nog uit.

Daar gaat ie dan, het tekstboek gaat voor de eerste keer tijdens een repetitie open. En we lezen met de complete groep, iedereen zijn eigen rol, voor zover deze aanwezig waren, de tekst van voor tot achter door. Tijdens het lezen legt Pierre af en toe uit wat Wiel Kusters, de schrijver, met bepaalde  passages bedoeld heeft.

Tijdens de pauze komen de eerste gesprekken op gang, de een vindt dit de andere dat…. Ach ja dit zul je altijd houden.

Na afloop van de avond rijdt ik met een goed gevoel weer naar Wanssum terug en denk aan de komende weken en maanden die komen gaan, het wordt weer erg leuk om met iedereen aan de gang te gaan. Ook verheug ik me op de eerste keer weer in de Doolhof.

 

02 Mei 2004: Voor het eerst naar buiten

 

Vandaag was de dag dat we voor het eerst gingen repeteren in de Doolhof, ons theater.  Zondagmorgen om 10:30 uur werden we verwacht om enkele Sanhedrin scènes te repeteren.

Dit geeft een heel ander gevoel als het repeteren in de zaal, dit is ook wel leuk, maar de Doolhof heeft toch iets aparts. Iedereen is goed gemotiveerd. En nadat iedereen Pierre Driessen gefeliciteerd  heeft met zijn koninklijke onderscheiding, en iedereen kort over het winnen van Boris in Idols heeft gesproken, gaat het dan van start, en spelen we de scènes in de grote middelste Tempel.

Enig puntje  van kritiek is dat er weer enkele spelers niet zijn. We zijn een kleine groep nog en als van de 9 er maar 8 zijn vallen toch weer enkele teksten weg, jammer, maar dit gaat volgens Pierre vernaderen want er komen meer Hoge Priesters, ook gaat er binnenkort een brief uit naar de rest van de leden want er moet ook volk bij enkele scènes. We beginnen met een kleine groep.

Met een goed tevreden gevoel verlaad ik om 12:30 uur de Doolhof.

 

03 juni 2004: Nieuwe Passiespel

 

Vanavond was er, zoals elke donderdagavond weer een repetitie. Al hoe wel het droog weer is gaat de repetitie toch plaatsvinden in het Brook, het repetitie lokaal. Waarom? In de Doolhof is as. zaterdag een groot concert met oa. Boris en Do. Hiervoor staat een zeer groot podium in de Doolhof en is er geen plaats om te repeteren. Wel ben ik even kort in de Doolhof om verder te werken aan het digitaliseren van het Video en Audio Archief van de Passiespelen. Gisteravond heb ik sinds lange tijd weer eens de echte oude muziek gehoort. Deze staat nu digitaal en kan op cd. Nu ben ik bezig met twee grote grote films, deze hadden we graag voor het archief op dvd en dit gaat waarschijnlijk volgende week gebeuren.

Nadat ik enkele spullen heb opgehaald begeef ik mij naar de repetitie waar Pierre Driessen van alles verteld over de nieuwe opzet en de ideeën die hij heeft. Volgens onze regisseur worden de ideeën die nu worden uitgewerkt prachtig, als hij ze verteld heeft, denk ik ook wel dat het zeer mooi en indrukwekkend gaat worden. Wat het is? ............ Dat ga ik niet vertellen, want alles staat nog in de grondverf, en trouwens daarvoor moet je volgend jaar maar komen kijken.

De repetitie verloopt goed, al wordt er regelmatig gelachen, je ziet dat mensen langzaam de teksten uit het hoofd kunnen, en dat repeteert makkelijker.

Op de terugweg naar Wanssum, zie ik deze beelden al voor me, dat wordt te gek

Op naar zondag..... jammer nog steeds binnen.....

Weekend Europassion

 

Vrijdag: 16 juli 2004

 

Op vrijdagmorgen ben ik rond 10:00 uur bij Chrit om te vertrekken richting Nancy. Nadat we bij de bakker vlaaien hebben gehaald om mee te nemen, gaat onze trip van start. We hebben besloten om over Duitsland te rijden, dit omdat ze rond Luik aan de weg aan het werken zijn. Het gaat lekker, het is niet druk op de weg en we kunnen lekker doorrijden. Tot we op een gegeven moment terecht komen in een file. Snel word besloten de eerste afrit te nemen en via een kleine omweg de file te vermijden. Dit lukt, en na een half uur zitten we weer op de goede weg.

Rond half drie rijden we Nancy binnen. Nu proberen het hotel te vinden. Dit blijkt een onmogelijke opgave. Na een uur door de stad gereden te hebben besluiten we kontakt te zoeken met Bert Vervoort die, al samen met Lex Houba, in Nancy is. Afgesproken word om bij de Kathedraal bij elkaar te komen. Op de vraag waar dit is krijgen we het antwoord: “Er is er maar een”. Boven de stad uit zien we een kerktoren en besluiten hierheen te gaan. He he, gevonden. Half vijf zou Bert hierheen komen. Lekker even tijd voor een kop koffie. Rond kwart over vier bekijken we de kathedraal van binnen. Om 16:25 loop ik maar vast naar buiten. Geen Bert nog. In mijn beste Frans spreek ik iemand aan, en vraag of dit de kathedraal is. Dit had ik beter wat eerder kunnen doen, want het antwoord is dat dit niet de kathedraal is maar de basiliek.

Dan maar weer Bert bellen, en hem uitleggen waar we wel staan. Voor dat ik echter heb kunnen uitleggen waar we staan wordt de lijn verbroken. Beltegoed Bert was op… Wat nu???

Na een kwartier gaat mijn telefoon….Gelukkig Bert belt, heeft een telefoon van iemand anders gebruikt en we kunnen uitleggen waar we staan. En na 20 minuten zien we Bert aan komen lopen. Gelukkig…. Bert legt uit dat we naar de kathedraal gaan omdat daar een voorstelling is van de Passiespelen van Tullens. Ook makkelijk gezegd: want nu moeten we, samen met Bert, de weg naar de kathedraal zoeken. Uiteindelijk hebben we deze gevonden.

 De echte kathedraal

Het Passiespel van Tullens gaat beginnen. Aangezien we niet weten hoe lang dat deze voorstelling nog duurt besluiten Bert, Chrit en ik om richting hotel te gaan, om te douchen en op te frissen voor de avond. We zouden met alle deelnemers samen eten van het eigen meegebracht eten/drinken. Wij hebben vlaai, kaas en Tegelse likeur meegebracht. Dankzij Bert vinden we snel het hotel.

In het hotel aangekomen nemen we intrek in onze kamer. Dit werkt behoorlijk op de lachspieren want een kamer kun je het niet noemen. Kamertje. Om een voorbeeld te noemen, de douche was zo groot dat je kon douchen, plassen en de handen wassen in de wasbak tegelijkertijd. Maar goed het ging. Nadat we gedoucht hadden troffen we Lex en Bert buiten. Daarna op weg richting “Theater”, in de beurshallen van Nancy. Wat we trouwens ook snel gevonden hadden. Hier hebben de het buffet, wat lekker is. Eten en drinken in overvloed.

Elke Passiespelen hebben folders, boekjes, muziek, foto’s etc etc meegebracht. Deze vinden gretig aftrek bij velen. Ook wij hebben boekjes en cd’s bij ons en ook deze zijn we zo kwijt. Het eten wordt regelmatig onderbroken door een goochelshow. Beetje eenvoudig maar wel leuk.

Nadat we nog met enkele jonge Passiespelers van Nancy hebben proberen te praten, mijn frans is niet zo goed en zij spraken bijna geen engels, gaan we terug naar het Hotel. Nadat we nog even napraten op onze kamer, want het hotel had geen bar gaan we slapen.

 

Zaterdag: 17 juli 2004

 

Om 8:00 zouden we opstaan. Maar ik werd om 7:00 uur al wakker. Opgestaan, gedoucht, en naar buiten om richting ontbijt te gaan. De ontbijtruimte ging echter pas om 8:00 uur open. Lex was ook al buiten en we praten noch wat over gisteren en vandaag. Na het ontbijt in de auto om weer richting kathedraal te gaan. Hier zou een mis zijn voor de Europassion. We zijn wat vroeg en gaan eerst richting Place Stanislas, wat vlak bij de kathedraal is. Een plein bij het stadhuis dat op dit moment helemaal gerenoveerd wordt.

 

De mis in de Kathedraal duurt lang, vooral omdat je natuurlijk niks verstaat.

Daarna de ontvangst op het “Hotel de Ville”, het gemeentehuis van Nancy. Een werkelijk prachtig gebouw, wel jammer dat dit ook gerenoveerd wordt.

Hierna zouden we richting “Place des Evenements” gaan, de beurshallen, waar het passiespelen wordt opgevoerd. Besloten wordt om nog even richting hotel te gaan, te douchen en om te kleden. De temperatuur in Nancy is namelijk al opgelopen naar 28/30 graden.

Lekker fris vertrekken we daarna richting Theater. Hier krijgen we eten. Nadat iedereen aan tafel zit wordt besloten toch eerst een foto van iedereen te maken. Opstaan en naar een andere hal. Foto gemaakt en terug.

Het eten word opgediend, en we vragen ons af wat het is. Het is een schaal met vlees. Rood vlees waar de botjes nog inzitten, wel erg gaar. Achteraf blijkt het eend te zijn.

 

Daarna op naar het theater om naar de voorstelling te kijken. Ik verheug mij enorm hierop.

Een voorstelling die lang duurt. Ook de hitte speelt parten. Ik ben blij als het voor de eerste keer pauze is, en kan opstaan. De stoeltjes staan namelijk erg dicht op elkaar. Ook blijkt het buiten te regenen. Nadat we in Nederland alleen maar regen gehad hebben ben ik na 2 dagen Nancy blij dat ik de druppels weer voel. Het koelt lekker af.

 

Na de pauze deel 2: Ik besluit drinken mee te nemen. De opkomst van Pilatus is indrukwekkend. Ook Herodes is mooi.

 

Na de 2e pauze gaat Bert zich omkleden, hij speelt aan het einde mee.

Na de voorstelling zien we dan Bert ook op het toneel. Samen met wel 40 apostelen en 9 Jezussen.

 

Samengevat een mooie voorstelling die naar mijn mening wat lang duurt. De stukken die opgevuld worden door het koor worden op den duur storend, en mensen gebruiken dit veelal om te kletsen.

Daarna nog wat drinken en is het tijd om afscheid te nemen.

 

Zondag: 18 juli 2004

 

Terug naar huis…

 

Donderdag 2 September 2004

 

De repetities zijn weer van start gegaan. Dit na een vakantie periode van een maand. Fris en uitgerust gaan we weer aan het werk. We moeten wel de zaal in daar het as zaterdag het Bluesrock Festival in de Doolhof is en er vanavond een podium gebouwd wordt. Iedereen heeft in de vakantie de tekst goed bijgehouden. En ook vanavond is het een vruchtbare repetitie.

Zondag 5 September 2004

Vandaag voor mij een korte repetitie, want om 12:00 uur moet ik in Venlo zijn voor Ouverture. Dit is het begin van het Theater seizoen en alle producties die het komende jaar op de planken staan stellen zich hier voor. Dus ook de Passiespelen van Tegelen. Maar eerst nog repeteren. De kruisweg in de zaal? Valt tegen, maar het gaat met een beetje improvisatie vermogen. Dan snel naar Venlo, waar Marie-Louise en Donna, de marktkraam al hebben ingericht. We delen samen de nieuwe folder uit die net klaar is. We doen dit in een passiespeel kostuum. Tussendoor wordt ik nog kort geïnterviewd door de Stadsomroep. Na een lange dag in de stad, ga ik moe en met pijn in de benen van het staan naar huis. Volgende week moet dit nog een keer maar dan in Maastricht op het Parcour!

 

Nu zijn dan ook de speel datums bekend. Wil je ze weten de speeldagen zijn beneden al in het dagboek ingevuld.

Vandaag hebben we ook te horen gekregen dat de bovenste vloer van de Doolhof afgekeurd is, en dat hier niemand op mag komen meer. Een fikse tegenvaller, want dit maakt repeteren in de doolhof moeilijker. Maar ook dit komt wel weer in orde.

 

Donderdag 16 September 2004

 

Vanavond repeteren we weer in de Doolhof. Op het programma staat Pilatus en de Geseling. Er wordt stevig gerepeteerd. Ook de geseling wordt gerepeteerd, maar er moet nog veel gebeuren. Het Sanhedrin begint al een aardig team te worden, er wordt zelf een yell verzonnen de we gebruiken voordat we op gaan. Wel wordt het gedurende de repetitie kouder, gelukkig is er een pauze en is de winkel achter het toneel weer in gebruik. Na het drinken van een kop koffie gaat de repetitie weer in volle gang door. Na afloop loop ik naar buiten met een medespeler die vanavond voor de eerste keer op de repetitie was. "Ik heb er echt zin in", meldt hij me. Bij mezelf denk ik, IK OOK!

In de Doolhof is in loop van de tijd al veel gebeurt. De draaiende stoel in de tempel van het Sanhedrin is weg. Het huis van Pilatus is weer in oude glorie hersteld, en er wordt gewerkt aan het graf van Lazarus.

Enkele foto's van de eerste aanpassingen in de Doolhof

 

Donderdag 30 September 2004

 

Vandaag werd het officiële startschot gegeven voor de Passiespelen van 2005. In het oude gemeentehuis van Tegelen is een persconferentie. Tegen de klok van 18:00 uur zijn al heel wat journalisten van de schrijvende pers gearriveerd. Nadat ze een persmap gekregen hebben, waar veel informatie omtrent de passiespelen te vinden is, en ze een broodje, soep of een kopje koffie genomen hebben opent de heer Hollaar de bijeenkomst.

Eerst verteld voorzitter Wim Beurskens wat over het komende spel, tekst en regisseur. Daarna komt regisseur Pierre Driessen aan het woord, waarna tekstschrijver Wiel Kusters wat verteld over de tekst. Ook hoofdrolspeler Erik Snel en Manel Manschot zijn aanwezig. Voor mij weinig nieuws, wat je repeteert al vanaf maart.

Daarna meldt Dhr Schmeitz dat de homepage van de passiespelen nu on-line staat. Je vindt hem op: www.passiespelen.nl. De pers op de persconferentie krijgen deze site te zien. De site die helemaal vernieuwd is ziet er mooi uit. Kijk maar zelf.

Nadat iedereen de kans heeft gehad zijn vragen te stellen, is er nog tijd voor een informeel samenzijn. Waar ik kort spreek met fotograaf Jacques Peeters. Ik bewonder zijn foto's, want ook die van vorig seizoen zagen er prachtig uit. Ik verheug me al op de foto's van komend jaar. De eerste foto staat bij ons ook al op de site. Kijk maar bij de Jezus van dit jaar.

Daarna vertrekt iedereen naar de Doolhof voor de repetitie. Ook de pers gaat mee om zo wat mee te krijgen. Ik spreek hier nog wat met 4 meiden die werken aan een afstudeerproject.

Al met al een leuke dag.

 

Zondag 19 december 2004

 

Vandaag was de laatste repetitie van dit jaar. Vol goede zin ga ik vanuit Wanssum weer op weg naar Tegelen om te repeteren. Binnen is het al lekker warm. Ik ben vandaag wat vroeger weggereden want het is erg koud vandaag. Er zijn dan ook enkele niet aanwezig omdat ze ziek zijn. De repetitie gaat eigenlijk best wel goed. Vol verwachting kijk ik op de terugweg uit naar het volgend jaar. Het jaar van de uitvoeringen.

Maar ja aan het eind van een jaar kijk je ook terug, het was eigenlijk wel een roerig jaar bij de Passiespelen. Het begon in het begin van het jaar natuurlijk met de regisseurswissel. Pierre Driessen nam de regie op zich. Dan natuurlijk het bericht omtrent het Theater. Vooral de bovenste vloer die er nog uit moet. Dit is tot op de dag van vandaag nog steeds niet gebeurt. De bedoeling is dat over 2 weken de schep de grond in gaat en dat het begin februari klaar moet zijn. Want dan gaan we buiten (gelukkig) weer beginnen met de repetitie. En dan komt de grote groep figuratie er weer bij.

Heel goed nieuws kan er komen van het Koor. Zeer vele zangers en zangeressen repeteren op zaterdagmorgen. En naar de verhalen moet dit geweldig klinken. Verder heeft het Sanhedrin sinds kort een eigen krant. De "Sanhedriet". Rob Timmermans heeft hier flink wat tijd ingestoken en het resultaat mag er zijn. Er werd op de repetitie flink om gelachen...

Nu snel naar 2005 en het rest mij alleen nog om iedereen een gelukkig en succesvol 2005 toe te wensen. Dat we een leuk seizoen mogen hebben.

Zondag 30 Januari 2005

Zo we zitten alweer een maand in 2005. En de carnaval staat al weer voor de deur. In de afgelopen maand is er weer veel gebeurt. Allereerst gaat het langzaam stukken beter op de repetitie. Langzaam komt toch iedereen naar de repetitie, maar toch blijven er af en toe mensen weg wat voor de groep af en toe storend is. Wel komen we er achter dat we binnen klaar zijn. We hebben de Doolhof nodig, omdat het nu aankomt op het plaatsen van de Scènes. Nog even wachten. Ook merk ik dat Iedereen er zin in heeft om er vol tegen aan te gaan. Het is nog maar tot mei.

Langzaam komen de mensen ook met langere haren naar de repetitie, ook hebben velen al de baard staan. Zo lang duurt het ook niet meer. De eerste tekenen van Kostuums heb ik ook al gezien en zo merk je dat er overal gewerkt wordt, ook aan de kanten waar ik weinig van mee krijg.

Op zondag 16 januari was de nieuwjaarsreceptie. Veel nieuws was hier, voor de regelmatige repetitie bezoekt, niet. Vele zaken waren bij ons al bekend, al merk je wel dat het seizoen dichterbij komt. Wat wel nieuw was voor ons was het geluid van het koor. Enkele stukken werden hier, op de nieuwjaarsreceptie, voor ons gezongen. Ik zag dat enkele passiepelers duidelijk ontroert waren door deze muziek. En er werd zelfs een traantje weggepinkt.

Nu naar de Doolhof. Tja hier moet nog veel gebeuren. In de eerste week van januari zijn ze begonnen met het weghalen van de vloer. Dit was al een week eerder, maar ja het is ook veel werk. Maar goed na de carnaval moet het klaar zijn en kunnen we de Doolhof weer in.

Onder zie je enkele foto's, met dank aan Passienova, van de werkzaamheden.

 

Donderdag 3 Februari 2005

 

Vandaag was de grote dag. De vloer is gestort. Gelukkig, want nu is het theater weer om in te spelen/repeteren. Gelukkig zat het deze week goed mee met het weer. Zaterdag begint de carnaval en als het nu dus niks was geworden hadden we weer een volle week moeten wachten. Afgelopen dinsdag op de vergadering wisten ze het nog niet zeker. "Woensdag of donderdag... en als het deze week niks wordt dan zeker volgende week ...ja als het niet regent...".

Verder zagen we in de Doolhof al meer veranderingen. Zo was de put voor op de bühne ook al klaar en zijn de stenen tafelen weer boven de tempel van het Sanhedrin geschilderd.

Volgende week beginnen de repetities en als alles goed is gaan we naar buiten, de Doolhof in. Binnen hebben we het helemaal gehad en zijn we klaar. Nu moet de scènes in de Doolhof gezet worden.

 

Zondag 20 februari 2005

 

Vandaag was de bijeenkomst in de Doolhof voor de figuratie. Een 100 figuranten melde zich rond half elf op de publieke tribune. Nadat Pierre ze kort heeft toegesproken, worden ze in 5 groepen ingedeeld. Als dit gedaan is word gevraagd dit te onthouden en kan iedereen weer huiswaarts gaan. Toch blijven enkele hangen. Er worden vandaag ook nog wat foto's gemaakt van Jezus. Kajafas en Annas.

Het duurt hierdoor behoorlijk lang voordat de repetitie op gang komt. Wachten is vandaag aan de orde. Voor Erik Snel (jezus) is dit niet echt plezierig. Hij heeft het erg koud. Hij voelt ook even later het gevoel opkomen voor een groepsknuffel....

De spanning onder de spelers begint te stijgen, nu komt de figuratie erbij en komt 22 mei erg dicht bij.

Enkele foto's van de eerste repetitie met figuratie

 

Donderdag 24 februari 2005

 

Vanavond is de eerste repetitie met figuratie. De intocht staat op het programma.

Binnen gekomen in de Doolhof merken we dat het boventoneel erg glad is. Oppassen dus!

Nadat er wat Sneeuwballen gegooid zijn door diverse kinderen gaan we beginnen. Ook een deel van het koor is aanwezig en de eerste tonen van het intocht lied worden ingezet. Op het eerste oog moet het dit jaar een van de hoogtepunten uit het spel worden, deze intocht. Een echt beeld heb ik nog niet, maar goed dat kan ook niet..

Na 3 keer wordt de figuratie bedankt en gaat de rest verder. De Hof van Olijven. Omdat vandaag alle soldaten aanwezig zijn mag ik mijn regel tekst hier voor de eerste keer uitspreken.. gelukkig.

Zondag is er geen repetitie, jammer.....

 

Zondag 20 maart 2005

 

Vandaag op zondagmorgen is er weer repetitie, zoals elke zondagmorgen. Maar vandaag is het toch wel speciaal. De NCRV komt opnames maken voor het programma Spiritus, wat aanstaande zondag wordt uitgezonden op Nederland 1.

Als ik in de Doolhof kom zijn er al wat mensen bezig met het aansluiten van de muziekboxen. De muziek van de intocht wordt vandaag gebruikt. Deze is namelijk vorige week opgenomen.

Verder lopen er al wat personen in Kostuum. Ik vraag wat de bedoeling is en krijg te horen dat als de hoed past het kostuum aan moet. Zo gezegd zo gedaan en enkele minuten later loop ik in kostuum. De intocht repeteren.... valt niet mee met een tv camera en fotograaf vlak bij maar het gaat wel. Ook is mijn dochter Fabienne van de partij vandaag. In de intocht staat zij bij Jezus. Iets wat ik vroeger ook gedaan heb als kleine jongen. De Intocht wordt wel drie keer gerepeteerd. Daarna nog Pilatus, Herodes en de veroordeling. De tijd vliegt voorbij.

Achter de Bühne wordt het kruis al op maat gemaakt. Dit is namelijk best belangrijk. Anders kan het heel vervelend zijn om hieraan te hangen en kun je behoorlijk last van kramp krijgen. Belangrijk dus dat het goed gebeurt.

Na afloop van de repetitie is er tijd voor een borrel... Apfelkorn.... lekker, natuurlijk heeft de camera van de NCRV hier oog voor. Toch wel weer lekker, mooi weer, kostuum aan....  Van mij uit kan het beginnen.

Aanstaande donderdag de rollenuitreiking en op tweede paasdag naar de heilige land stichting voor promotie.

Onder zie je enkele foto's van vandaag.

 

Donderdag 24 maart 2005 (witte donderdag)

 

Vandaag is zoals traditie getrouw de rollenuitreiking. Sinds het begin van de Passiespelen worden de rollen "officieel" uitgereikt op deze witte donderdag voor de première. Voorafgaand aan de uitreiking is er een mis in de kerk. Aangezien ik laat moet werken, haal ik deze mis niet.

Als ik het Cultureel Centrum inkom zitten Huub en Geert al binnen. Ik neem plaats aan hun tafeltje en klets wat over de komende tijd. Wat ik leuk vind is dat ik Manel Manschot binnen zie komen. Ik had haar al lang niet meer gezien. Ze zegt dat ze er vanaf nu iedere keer bij zal zijn.

Nadat iedereen binnen is en voorzien is van 2 consumptiebonnen kan het beginnen.

Als eerste neemt Wim Beurskens de microfoon en geeft zijn visie op wat geweest is en wat komen zal. Ook verteld hij dat we tussendoor een optreden krijgen van het koor. Hierna worden de rollen uitgereikt. Als eerste de hoofdrol van het Passiespel... nee niet Jezus.... de regisseur Pierre Driessen. (Volkomen verdiend) Daarna Jezus .... wat apostelen....

Nu komt het koor op de buhne, en maakt zich klaar voor het zingen van drie nummers. Als eerste het lied wat bij de proloog gezongen wordt, dan het lied van het laatste avondmaal en als slot het "Oh, Haubt voll Blut und Wunden" wat bij de geseling gezongen wordt.

Hierna worden weer enkele rollen uitgereikt, waarna het woord gegeven wordt aan Math Schmeitz. De man die zorgt voor de publiciteit en de kaartverkoop. Hij vertelt wat er komen gaat op dit gebied. Veel op radio en televisie, kranten, bladen en tijdschriften. Ook vertelt hij dat het de bedoeling is dat in Tegelen ook wat aan de aankleding rond het Theater gedaan gaat worden, met vlaggen, banners, posters, enz, enz.

Dan weer wat rollen uitreiken en het woord gaat naar Pierre Driessen. Hij vertelt wat er de komende weken nog allemaal moet gebeuren. We gaan werken aan de doorlopen. Dit betekend dat de scènes achter elkaar gespeeld worden. Er moet nog heel veel gedaan worden maar 'we gaan het halen'.

Hierna begeeft iedereen zich naar de foyer en neemt wat te drinken. Verder wordt hier nog na gekletst over de rollenuitreiking. en er wordt heel wat afgelachen. Ik heb het idee dat de groep weer hecht aan het worden is, zelfs het koor voelt zich lekker thuis.

 

Zondag 27 maart 2005

 

Vandaag komt de Passiespelen op televisie bij het programma Spiritus bij de NCRV. Een mooi item.

Hieronder het stukje van de website van de NCRV:

 

Pim bij de Passiespelen in Tegelen

De Passiespelen zijn een vijfjaarlijks religieus en cultureel evenement, dat in het openluchttheater De Doolhof in Tegelen wordt opgevoerd. In 1931 werden de spelen voor het eerst kleinschalig uitgevoerd. Inmiddels zijn de spelen tot over de grens bekend en komen er duizenden mensen op af. Dit jaar worden de spelen voor de 18e keer opgevoerd. Al maanden zijn tientallen mensen gedreven bezig om zich in te leven in de personages uit de Bijbel, om de decors op te knappen en al die kostuums te maken. Honderden figuranten doen ook mee. Zij zijn het volk van Jeruzalem. In Mei is de première. Er wordt nu nog volop gerepeteerd. Pim ging een kijkje nemen en mocht zelfs even mee figureren.

Meer informatie: www.passiespelen.nl

enkele beelden uit de televisie-uitzending

 

Maandag 28 maart 2005

 

Vandaag gaan we met zo'n 50 mensen van de Passiespelen naar het Bijbels Museum in Nijmegen op Promotie Tour. Hier spelen we vandaag enkel scènes of gedeeltes van scènes. Dit gebeurt om dat we samenwerken met het museum. Zij maken promotie voor ons en tijdens het seizoen maken wij reclame voor hun.

Al rond de klok van half negen arriveer ik bij het theater de Doolhof waar al enkele andere Passiespelers aan het wachten zijn. Al snel komt regisseur Pierre Driessen aanrijden met de sleutel. Snel parkeer ik de auto en ga met alle anderen de kostuums halen welke in het Theater al klaar hangen. Deze moeten allemaal naar de bus die buiten de poort al klaar staat.

Nadat de spullen zijn ingeladen kan de trip naar Nijmegen beginnen. De reis gaat snel en al gauw komen we aan bij het museum.

Spullen uitladen en naar het kleedlokaal..... makkelijker gezegd dan gedaan. Nog een hele trip. Een flink eind lopen. Moe komen we aan en nadat de spullen zijn neergelegd, maken we nog een rondje langs de locaties waar we de scènes moeten spelen. Alsof we nog niet ver genoeg gelopen hebben. Gauw wordt verteld wat de bedoeling is. Terug in het kleedlokaal de kostuums aan, even aanpassen, want het is maar een klein lokaal.

Dan gauw beginnen, voor de proloog begeven we ons naar Tell Arab. Als we hier aankomen zien we al wat mensen staan. Na een korte peptalk van de regisseur gaan we beginnen. de zon komt al goed door en het is warm. Hierna lopen we naar Via Orientalis, waar we de volgende scènes spelen. De Opwekking van Lazerus, de intocht, Jezus in de Tempel en het Verraad van Judas. Even verderop in dit dorp spelen we nog Herodes, Pilatus en de wroeging van judas. Daarna buiten Via Orientalis de Piëta en de monoloog van Lazerus.

Terug bij het kleedlokaal zijn er broodjes en koffie. Maar enkele hadden al direkt het cafeetje gevonden en zitten al aan een goudgele rakker.

De tweede keer spelen we rond twee uur. Nu zijn er al heel wat meer mensen aanwezig. We spelen hetzelfde en ik zie aan het eind dat enkele mensen ontroerd zijn. Zeker onder de monoloog van Lazerus. Geert weet bij sommige wat los te maken.

Hierna is het omkleden, inpakken en naar de uitgang. Maar voor we de bus ingaan nog even wat drinken in restaurant Jeruzalem. Tot grote schrik van de beheerder van het restaurant die op een keer zijn terras vol ziet zitten. Maar goed iedereen wat te drinken en dan op weg naar huis.

In de bus wordt nog stevig nagekletst oven vandaag. Zelfs de vrouw van Chris, die Petrus speelt, wordt aan de telefoon uitgelegt wat er gebeurt is. vooral Bert Vervoort houdt haar lang aan de lijn. het is toch de telefoon van Chris.

Aangekomen bij de doolhof wordt alles weer netjes uitgeladen en terug gebracht. Ik loop nog even over het toneel en zie dat het weer flink veranderd is. Er is heel hard gewerkt door de schilders. Het ziet er al heel mooi uit. Dan met een tevreden gevoel naar huis. Sommige mensen vroegen zich af wat het zou opleveren deze actie in het Bijbels Museum? Persoonlijk maakt het mij weinig uit. Ik heb een leuke dag gehad, en met mij vele anderen van de Passiespelen Tegelen.

Onderstaande foto's zijn gemaakt door Gerard Ficker.

 

Zondag 10 April 2005

 

Vandaag de zoveelste repetitie. Net als vorige week moeten we weer de kostuums aan. Speelt op zich natuurlijk een stuk plezieriger. Maar het was vandaag niet echt dat je zegt warm... Nee koud is beter omschreven. Maar goed er worden weer foto's gemaakt dus het moet. Ook is L1 weer van de partij. Elke keer als je de Doolhof binnen komt zie je wat nieuws, nu zie ik dat er veel kabels liggen. Er staan ook al op diverse plaatsten antennes. Als ik mijn oor te luister leg hoor ik dat we vandaag met microfoons gaan repeteren. Iedereen met een sprekende rol moet zo'n draadloos microfoontje op het voorhoofd.

Ook de heren van het geluid zijn er. Een enorme mengtafel wordt neergezet en aangesloten. De techniek komt er dus bij. Het wordt met de week leuker.

Dan gaan we beginnen. Verloochening Petrus, daar beginnen we mee. Dit duurt lang, maar je kunt het nu wel verstaan. Dus beter te volgen van een afstand. Al hoewel dat sommige dingen nog niet goed werken, dit kan ook niet anders, want het is de eerste keer en de hele installatie hangt nog niet.

De techniek vindt ik interessant dus ik maak tussendoor een praatje met een  geluidstechnicus en krijg zo een beetje beeld hoe het werkt met zoveel microfoons.

Je weet nu wel dat een repetitie vooral bestaat uit wachten. De ene scène ben je bij en de andere niet. Nou ja de kleed lokalen zijn open. Hier kunnen we dus redelijk warm zitten, en in de schminkruimte staat koffie. zo komen we de zondag morgen en het begin van de middag wel door.

Aan het einde repeteren we nog enkele scènes van het Sanhedrin. De soldaten die gekleed zijn in een kort rokje en een hemd zonder mouwen hebben 'last' van kippenvel. Ik dacht dat het was omdat we zo mooi speelden, maar het kan ook door de kou gekomen zijn natuurlijk.

 

Zondag 1 mei 2005

 

Vandaag was de eerste echt doorloop van ons spel voor de pauze. Al vroeg zijn we in de Doolhof aanwezig. Hier zie je al dat het seizoen dichter bij komt. Er staan net na de poort al diverse container waarin onder andere een museum in komt, verkoop tekst enz. Verder staat de VIP tent al, en als ik achter het toneel kom zie ik een grote tent staan waar de spelers gedurende het seizoen droog kunnen zitten. De vijver voor in het Theater is ook al vol met water.

Snel haal ik mijn microfoon en trek mijn kostuum aan. De repetitie kan beginnen. Ook de signalering werkt vandaag. Dit zijn lampjes die bij iedere plaats hangen waar spelers op kunnen komen. Vanuit een centraal punt in het theater kunnen deze op rood en groen gezet worden. Dit zodat iedereen op het juiste moment ten tonele komt.

De repetitie gaat redelijk. De eerste keer met signalering is altijd even wennen. Maar het is wel leuk om de scènes achter elkaar te spelen. Ik krijg zin in het seizoen, en als ik op de kalender kijk dan zie ik dat de première erg dichtbij komt. er moet nog wel wat gebeuren. Maar mijn gevoel zegt dat het goed zit. Alles is klaar.

Onderstaande foto's zijn gemaakt door: Jaques Peters

 

zaterdag 14 Mei 2005

 

De Laatste Loodjes......

Vandaag is de pers voorstelling. De eerste keer dat we het spel kompleet achter elkaar spelen. Afgelopen donderdag hebben we alle scènes met de figuratie nog gerepeteerd, en dat gaf een goed gevoel. Al mag het volk nog wat pittiger worden. Maar ik denkt dat het nu snel beter gaat worden.

Vandaag wordt iedereen verwacht om op tijd in de Doolhof te zijn. Niet alleen de kostuums moeten aan maar alles gaat vandaag zoals het met de voorstelling ook gaat. Grimeren, zorgen dat de rekwisieten kloppen. Alles moet vandaag kloppen. Nadat ik de microfoon gehaald heb en het kostuum aan heb meld ik me in de grimeerkamer. Hier word ik voor de eerste keer dit seizoen gegrimeerd. Iets later dan gepland begint het spel, echter pas nadat regisseur Pierre al zijn eieren kwijt is wat betreft het spel.

Het gaat lekker, al moet er nog wat worden gedaan aan timing. Sommige komen te laat, maar dat is effe wennen nog.

Het vertrouwen is er al gaan er ook nog kleine dingen mis. Zo is vandaag de ladder zoek waarmee Jezus van het kruis gehaald moet worden. Dan deze maar hoor ik een Romeinssoldaat zeggen. En met een aluminium ladder gaat hij het toneel op. Achteraf blijkt de goede (houten) ladder gewoon op zijn plek te staan. Misschien de zenuwen???

Het geeft een lekker gevoel, zo alles achter elkaar. Hier heb ik lang op gewacht. Na afloop gaan we met alle spelers het toneel op. er klinkt applaus van de aanwezigen. Stiekem denk ik aan volgende week. Dat wordt weer gaaf een groot applaus...

 

Donderdag 19 mei 2005

 

We zijn klaar!!!! Na vanavond geen repetitie meer, althans als je de generale van zaterdag niet meetelt. Tegelen zelf begint zich ook al voor te bereiden voor het spel wat zondag begint. De wegwijzing hangt al, op diverse plaatsen verschijnen vlaggen. In de straat waar de ingang van de Doolhof is zijn alle lantaarnpalen versiert met kleine vlaggetjes, een ontzettend leuk gezicht. Verder is in het Theater ook van alles gebeurd. De tenten van de catering staan, stoelen staan klaar en alles ziet er netjes uit.

Op het toneel wordt de laatste hand aan het decor gelegt. Huub Heldens is bezig met het graf van Lazarus. Ziet leuk uit want Geert Beurskens, die de rol van Lazarus speelt, zit erbij en kijkt erna.

Vanavond is er een bijeenkomst van alle sprekende rollen. De persvoorstelling van zaterdag wordt doorgesproken, en alle zaken die nog niet honderd procent uit de verf kwamen komen aan het licht. Er wordt verteld hoe het nog beter kan. Er hangt een ontspannen sfeer en dat is lekker. Er wordt af en toe hard gelachen, maar ook serieus gesproken over zaken die volgens spelers en regisseur beter kunnen in en om het spel. Hilarisch wordt het als Manel de Judaskus voordoet bij regisseur Pierre.

Natuurlijk praat iedereen nog eens met elkaar over afgelopen zaterdag. Wat ging wel en wat ging niet. en er wordt vooruit gekeken naar zaterdag en zondag. We hebben er allemaal heel veel zin in...

 

Zaterdag 21 mei 2005

 

Vandaag is de dag van de laatste repetitie. Nog 1 keer zonder publiek. Van te voren worden we weer gegrimeerd en daarna spreekt regisseur Pierre Driessen de spelers en het volk toe over afgelopen zaterdag. Dit zoals de sprekende rollen donderdag al gehad hebben. Ik zit op dit moment in de Grime, ben nl vandaag wat later gekomen. Mijn dochter moest nog naar de zwemles.

Iets te laat beginnen we. (althans daar ga ik van uit, iemand zei dit tegen me, ik heb geen horloge om). Voor mij zijn de eerste scènes waarin ik speel vervelend. Telkens als ik spreek zie in floormanager Frans een handgebaar maken dat mijn microfoon het niet doet. Na de eerste Scène worden mijn batterijen gecontroleerd, na scène 2 word de zender gewisseld, en na scène 3 de kabel. Nu werkt het wel. Gelukkig...

Verder loopt het vandaag lekker... Al zijn sommige stukken korten dan ze moeten zijn. Morgen zal het wel goed gaan denk ik.

Na afloop drinken we nog wat en krijgen we een stukje gehakttaart van priester Herm. Heel lekker. Ook geven we ter gelegenheid van de laatste repetitie, Pierre en Manel, (het regieteam) een kleinigheid. Wat lekkers te drinken. Na vandaag hebben zij niks meer te vertellen en moeten we het zelf doen.

Al ik terug naar huis rijdt, denk ik aan morgen. Het weer was vandaag lekker. De voorspellingen voor morgen zijn nog beter. Ik verheug mij op een leuke dag morgen....