06 januari 2008: We zijn weer begonnen…

 

Vandaag was de nieuwjaarsreceptie van de Passiespelen, en laat ik deze nu maar eens nemen om het dagboek voor 2010 te gaan beginnen.

Zo rond de klok van 10:35 uur kom ik aan bij het Cultureel Centrum waar de Nieuwjaarsreceptie gehouden wordt. Zo als traditie staan de bestuursleden bij de deur en krijg ik uit handen van Frank Poeth 2 consumptiebonnen. Na een kop koffie en een stukje vlaai begint de toespraak van voorzitter Wim Beurskens. Hij laat iedereen weten dat vandaag Cees Rullens aanwezig is en dat hij zijn ideeën zal vertellen. Nadat Wim iedereen een zalig nieuwjaar heeft gewenst, maakt hij het spreekgestoelte vrij voor Cees Rullens.

"Nee, das niks voor mij", zegt Cees terwijl hij de microfoon ter hand neemt. "Ik houd niet zo van dat officiële". Terwijl Cees zijn verhaal doet kun je, buiten de storende muziek van de Dameszitting, een speld horen vallen in de grote zaal. Iedereen is zeer aandachtig voor wat de nieuwe regisseur te melden heeft. Op de ideeën komt zo af en toe applaus, zeker als hij het heeft over de vrouwen rollen. "Het volk is het belangrijkst. Zonder Volk geen hoofdrolspelers, en zeker geen passiespel".

Nadat Cees alles verteld heeft, waarvan ik niet alles kan en zal verklappen, had je maar moeten komen, is er nog een kort optreden van dhr Stolzenbach.

Hierna wordt het een gezellig samenzijn waarbij iedereen nog even lekker kan nakletsen over wat men gehoord heeft.

Op naar de audities en de eerste repetities.

 

Donderdag 20 maart 2008: Witte Donderdag

 

In de geschiedenis van de Passiespelen Tegelen is de Witte Donderdag altijd een avond dat de spelers bijeenkomen. Zo wordt deze avond voorafgaand aan het seizoen gebruikt om de rollen (officieel) uit te reiken, en na het seizoen is dit de avond van de Jubelarissen.

 

Vanavond op deze "tussen-avond" is het normaal niet zo druk. Veel is er normaal niet te melden. Maar op de uitnodiging stond dat Cees Rullens, onze regisseur wat meer zou komen vertellen over de audities. Deze zouden binnenkort kunnen beginnen.

 

Na een kort woordje van onze voorzitter Wim Beurskens, zoals het elk jaar gaat, en waar hij ons weet te melden dat de kleinzoon van de eerste Maria, komende tijd gewijd wordt als priester. Een kleine delegatie van de Passiespelen zal dit gaan bezoeken.

 

Daarna is het woord aan Cees. Alsof het zo moest haalt Cees een envelop uit zijn tas. "Ik heb hem.....", meldt hij de zaal trost. Hij heeft het over de aangepaste tekst van Wiel Kusters. Volgens Cees is deze tekst nog beter. Maar tot teleurstelling van de spelers blijft de tekst waar hij was, in de gesloten envelop. "Ik denk dat het niet goed zou zijn als ik de tekst nu zou voorlezen, het is niet van mijn hand, dus vindt ik dat Wiel Kusters dat zou moeten doen", aldus Cees. "We hebben er de afgelopen maanden met z'n tweeën hard aan gewerkt maar ik ben tevreden. Ik denk dat 75% van wat ik graag in de tekst zou willen hebben er in staat, volgens Wiel Kusters heb ik 99 % gekregen". Het geeft de zaal weer een goed gevoel.

 

"Over de audities kan ik melden dat deze begin mei zullen zijn, en dat iedereen maar een monoloog uit het hoofd moet leren. We doen 6 personen in een uur. Dat betekend 10 minuten per persoon. Hierover volgt binnenkort meer informatie". Een dringend verzoek wordt gedaan aan de mensen die het formulier nog niet hebben ingeleverd. Men wordt verzocht dit zo snel mogelijk bij Donña in te leveren. Heb je er geen of ben je het kwijt neem contact op met deze site en we zorgen dat je een nieuw formulier krijgt.

 

Na de vergadering was er nog een gezellig samenzijn.

 

Vrijdag 9 mei 2008: De audities

 

Vandaag ga ik rond 19:00 uur van huis af om richting Tegelen te gaan om deel te nemen aan de audities voor de Passiespelen van 2010. Rond kwart voor acht ben ik in het repetitie lokaal van Zet Door. Hier zal het plaatsvinden.

 

Ik tref aan de bar al enkele collega Passiespelers die voor me zijn, of al zijn geweest. Ik hoor de verhalen van hen aan en praat wat over het komende seizoen. Geert Beurskens is voor mij, en als ik naar de wc ga hoor ik Lazarus. Klinkt heel vertrouwd.

 

Dan is het mijn beurt. Ik ga naar boven waar Cees en Pierre al wachten. Voor te stellen is niet nodig daar Cees mij al kent van eerdere ontmoetingen. Ik heb gekozen voor de afscheidstekst van Judas. Nadat ik voor de camera mijn naam heb verteld begin ik maar. Na dit korte stukje toneel komt Cees naast mij zitten en zegt tegen mij: "Nu ben ik je vader..., vertel het zelfde verhaal nu eens tegen mij." Zo gevraagd zo gedaan.

Ik doe hetzelfde, nu zittend en kijk Cees regelmatig aan. Hij reageert op mijn teksten met korte zinnetjes maar ik laat me niet van de wijs brengen. ik ga door. Na mijn laatste zin: "Ik hang die appel terug..." zegt Cees: "Ja, hang hem maar terug." (Ik vond dit erg plezierig)

 

Zo klaar, na nog een kort gesprek ga ik met een goed gevoel naar beneden. Zo nu jij zeg ik tegen Erik Snel (Jezus 2005). En nu wat te drinken Bert.

 

Aan de bar praat ik nog wat na met Geert Beurskens die mij verteld wat er aan het spel 2010 veranderd is. Daarna rij ik met een goed gevoel terug naar huis. In juni maakt Cees de rollen bekend. Ik kan niet wachten!

 

14 november 2008: De Rollenuitreiking.

 

Het is dan wel niet de officiële rollenuitreiking want die vindt pas plaats op de witte donderdag voor het seizoen, maar vandaag wordt bekend wie wat gaat spelen in het seizoen 2010. Als ik de Vriendenkring binnenkom druipt de spanning van de muren van de zaal. Ook reggiseur Cees Rullens vindt het spannnend. "Ik ben misschien wel nerveuzer als alle spelers. Vinden ze mijn keus wel goed? JA het heeft lang geduurd maar het wou niet lukken. Te weinig spelers. Maar ik denk dat we ze nu hebben". Ik zeg tegen hem als het niet goed valt ga je straks met blauwe ogen naar buiten. "Ja dan ben ik de eerste die de kruisweg loopt", aldus Cees.  Nadat we een minuut stilte hebben gehouden voor de pas overleden passiespeler Herm Tosserams, neemt voorzitter Wim Beurskens het woord. We staan weer aan de start van een nieuw seizoen. Na het korte verhaal van Pierre over de aanpassingen van de Doolhof krijgt Cees het woord.

Hij verteld over zijn ideeën en dat hij vindt dat iedereen even belangrijk is. Groot en klein. Samen moeten we de spelen van 2010 tot een succes maken. Iedereen gaat iets anders spelen als in 2005, alleen zo krijg ik de frisse wind die ik graag wil hebben. Daarna maakt hij bekend wie wat gaat spelen, beginnend bij de kleine rollen. Bij mij loop de spanning langzaam op. Geen Sanhedrin dit jaar? Wat dan? Het wordt Johannes. Daar had ik zelf nu helemaal aan zitten te denken, daar zou ik toch al te oud voor zijn? Maar nee Cees heeft de keus gemaakt. Zo krijgt iedereen een rol toegewezen. Als de naam van Erik Snel valt bij de Petrus, kijkt de zaal even op. Da's toch de Jezus van 2005? Nee ook hier een nieuwe... De naam.... René Geijbels. De vuisten gaan bij René de lucht in. Verder zal ik nog niets bekend maken. Dat kunnen we de komende tijd zeker in de diverse kranten lezen.

Nadat de vergadering is gesloten is er nog een gezellig samen zijn, waarin veel gefeliciteerd wordt en iedereen kan bijkomen van deze spannende avond. Donña zegt tegen mij dat ze de monoloog van Johannes aan het einde zo mooi vindt. O, ja dat kan ik me nog wel van vorig seizoen herinneren.

Als ik rond de klok van elf de Vriendenkring verlaat staat Bert buiten een sigaretje te roken. "En.... hoe is het gevallen?" vraag ik hem. "Weer weinig tekst, ben toch wel teleurgesteld, ik had op meer gehoopt", verteld hij mij terwijl hij de rook van de sigaret langzaam naar boven blaast.

Terwijl ik naar huis rijd speelt het constant door mijn hoofd: Johannes?

 

Maandag 12 januari 2009

 

Nadat we gisteren de nieuwjaarsreceptie hebben gehad rij ik vandaag weer richting Tegelen. De allereerste repetitie voor de Passiespelen 2010. Als ik in het repetitie lokaal binnen kom zie ik dat ik niet de eerste ben, maar ook niet de laatste. Langzaam maar zeker melden zich meer  mensen in het scouting gebouw. Er worden nog wat handen geschut met mensen die niet op de nieuwjaarsreceptie zijn geweest. Rond 8 uur is zowat iedereen binnen, althans degenen die het wisten. Waar de repetitie gehouden werd is namelijk pas gisteren tijden de receptie bekend gemaakt en daar was niet iedereen. Ook onze nieuwe Herodus, die gaat gespeeld worden door Robert Bouten.

 

Kort wordt er gesproken. "Ik heb er nog helemaal geen zin in, maar misschien komt dat wel met de tijd", hoor ik een van de spelers zeggen.

 

Dan komt Pierre Driessen binnen. "Cees is iets later, hij belde net dat hij voor de tunnels in de file staat. Ook is Lou er vanavond niet. Zijn vader is gisteren overleden". Omdat ik Lou en zeker zijn broer Peter goed ken, komt dit voor mij als een klap aan. Meteen zijn mijn gedachten bij hun en zeker ook bij hun moeder.

 

Dan komt Cees binnen en de repetitie kan beginnen. Cees verteld wat hij van plan is. Hij verteld hoe de repetities gaan lopen, en hoe hij (als dit uit gaat komen) de passiespelen van 2010 voor zich ziet. Voor ons, de spelers, zal het de komende weken ook duidelijk worden. Ik zal hierover nog niets melden, dat zal de tijd wel leren. Cees verteld dat hij de komende weken graag iedereen op de repetitie wil zien. "Jullie moeten het hele spel leren kennen en begrijpen, dit zodat jullie dit aan de rest kunnen doorgeven". Een insteek die ik nog niet vaker heb meegemaakt bij de Passiespelen. Maar ik zie dit wel zitten. Zo krijgen de kleine groep een beeld van het complete spel, en weet je waar we mee bezig zijn.

 

De voorbeelden die Cees geeft om situaties te beschrijven zijn ook fantastisch. Als Cees verteld hangt iedereen aan zijn lippen.

 

Vandaag gaan we lezen. De tekst wordt van voor tot achter doorgenomen. Ik vond het wel verrassend om nieuwe personen de tekst van de persoon uit 2005  te horen zeggen. Bij sommige stukken hoor ik collega's zeggen. "Daar is een stukje uit de tekst weggehaald, jammer".  Maar er zijn ook scènes bijgekomen. Een van de dames kampt met een griepje zo lijkt het. Al hoestend en proestend blijft ze tot haar laatste tekst is uitgesproken. Ook het bekertje water wat Doñna haar nog geeft weerhoudt haar niet om naar huis te gaan. Is ook beter zo.

 

Net na 10 uur zijn we klaar. Nadat Cees nog het een en ander heeft uitgelegd kunnen we naar huis.

 

Langzaam gaat het toch wel kriebelen en krijg ik er zijn in. Op naar volgende week.

 

26 Januari 2009: Repetitie

 

Vandaag reed ik weer op tijd naar Tegelen om te gaan repeteren. Ik was al op tijd in het repetitie lokaal “’t Brook”. Cees kwam vrij verwondert binnen door de enorme lage opkomst. 26 mensen hebben zich vandaag gemeld om te gaan werken aan ons Passiespel.

Er volgt een gesprek met Cees over deze lage opkomst. De een vindt dit de andere dat. Omdat we allemaal van mening zijn dat dit gesprek gebeurt met de mensen die er WEL zijn, is dit eigenlijk een zinloos gesprek. Cees verwacht van iedereen dat hij er is! Er zijn natuurlijk altijd redenen om niet te komen, maar meld je dan wel af! Ongeveer 60 rollen, min 26 mensen die er waren en 11 die zich afgemeld hadden. Brengt het aantal op 23 personen die het niet nodig vonden om maar even te bellen. We besluiten om een aanwezigheidslijst bij te houden. Zo kunnen we de mensen zien die veelvuldig afwezig zijn.

Buiten deze afmelding was Cees ook nog uit zijn humeur omdat een speler bedankt had voor de Passiespelen 2010. (en niet de eerste keer). Ik kan me voorstellen dat hem dat zeer kwaad maakt.

Na dit terechte gesprek gaan we dan toch maar beginnen. De Proloog en Scène 2. Veel wordt er aan de tekst gewerkt en aan de manier om het anders te spelen dan 2005. Vooral door de manier waarop Cees dit probeert duidelijk te maken met verhalen die iedereen zich kan voorstellen maakt het toch een zeer leuke maar vooral leerzame avond.

Als we de scène klaar hebben, kijk onze regisseur op de horloge. “Toch twintig over tien…, was het toch nog een vruchtbare repetitie, wie had dat geacht”. Er wordt nog wat nagepraat en daarna gaat iedereen weer naar huis

Laat deze repetitie geen voorbeeld zijn voor de rest!

 

16 maart 2009: Repetitie

 

Na wat weken een beetje "freewheelen" gaan we nu toch echt aan de scènes werken. We zijn een week of drie begonnen aan de proloog en nu vanavond de scene bij Bethanië. Mij bevalt de werkwijze van onze regisseur wel. Nu ik zelf moet spelen is toch anders als dat je naar de anderen kunt kijken. Je ziet het dan in positieve manier veranderen. Af en toe kan er ook heel hard gelachen worden vooral als we weer effe lekker moeten knuffelen. Dit zal de komende weken zeker gaan groeien. Iedereen moet nog aan elkaar wennen. Het is toch al weer 4 jaar geleden dat we zo close waren met elkaar.

Vandaag bezocht de (tijdelijke) voorzitter van de VMP de repetitie. Zo komt er elke week wel iemand binnen lopen om te kijken hoe het gaat.

Nog een paar maandagen en dan gaan we naar de vrijdagavond en komen er ook enkele zondagen bij. Lekker in de Doolhof. Ik kijk hier echt naar uit.

 

6 april 2009: Nieuw haar?

 

Vandaag ging ik zoals elke maandag weer richting Tegelen voor de repetitie. Niet van te voren wetende dat dit een heel andere avond zou gaan worden dan ik van te voren verwachte. Na wat geklets van te voren komt Cees binnen en denk ik dat we gewoon gaan beginnen. Maar dat was nog niet het geval. Cees verteld dat op zaterdag 18 april de foto's gemaakt gaan worden voor de reclame campagne. Hier voor heb ik iemand meegenomen waar ik al lang mee werk. Deze heer, waarvan ik van te voren dacht dat het een nieuwe speler was, hij had namelijk een prachtige baard, kwam pruiken passen.  Cees verteld dat tijdens de repetitie iedereen zou moeten passen. Iedereen? Ja Iedereen... Zelfs het Sanhedrin zou moeten passen. Zo gezegd zo gedaan. Voor de pauze stond "Jezus in de Tempel" op het programma, dus zijn we daar aan begonnen. Wel viel het weer op dat er erg veel mensen afwezig waren. Ook Cees viel dit tegen. Je merkte dat aan het tellen aan het begin van de repetitie en de melding: "Ik ben blij dat jullie er in elk geval WEL zijn". Na de pauze zou Judas en het Sanhedrin gerepeteerd worden. Dit kon hellaas geen doorgang vinden daar "Judas" er vandaag niet was. Jammer. Dan maar met volle overgave pruiken passen. Ik ben als een van de laatste aan de beurt.

Wel wennen zo'n pruik. Verder verteld onze regisseur hoe hij tijdens de het maken van de foto's wil gaan werken. Zoals met alles wat Cees verteld ben ik zeer benieuwd, en zie ik dit dan ook met vertouwen tegemoet.

Deze week de witte donderdag viering. Nog een jaar en dan zal deze vergadering in het teken staan van de rollenuitreiking. Maar tot die tijd gaat er nog veel water door de maas. Ik vraag me af hoelang we nog zo door kunnen gaan. Vele afwezigen tijdens de repetities maakt het niet gemakkelijk. Ik denk dat dat maar snel veranderen moet. Anders kun het wel eens lastig worden. Het is extra vervelend voor de mensen die wel elke week komen en dan niets kunnen doen, omdat andere er niet zijn. De Passiespelen maken we toch samen?

 

13 April 2009: Eitjes zoeken

 

Vandaag op 2e paasdag is het altijd eitjes zoeken in het theater. Vanaf 10:15 uur ben ik met mijn vrouw en dochter aanwezig in de Doolhof voor de jaarlijkse eiertip. Koffie, yogo en Chocomel en veel lekkers wordt klaargezet zodat iedereen die om 11 uur komt ook genoeg heeft. Bert heeft als we aankomen de eerste kan koffie al lopen. Snel de eieren verstoppen. De eieren waar de prijzen op vallen hou ik nog even bij me. Dat kan straks als iedereen zoekt ook nog.

Om elf uur melden zich zo'n 30 kinderen binnen en kan het zoeken beginnen. Na een kwartiertje zoeken missen we nog 9 eieren. Niemand kan ze vinden. We houden het erop dat eekhoorns ze hebben weggehaald. (komt uit een verhaal van Frank Poeth) Frank zelf was te laat. Mijn klok stond verkeerd. Nu nog maar even wat eitjes verstoppen voor zijn kleinkind.

Daarna worden de prijsjes uitgereikt en krijgt iedereen te drinken.

Toch wel lekker hier zegt Jaap. Even de Doolhof in je opnemen en de lucht opsnuiven.

Als iedereen het drinken op heeft gaat iedereen weer zijn eigen weg. Tot zaterdag....

 

18 april 2009: De Foto-shoot

 

Vandaag was het dan de dag van de foto-shoot. Al vroeg in de ochtend is de auto geladen en rij ik richting Belfeld waar de officiële foto's gemaakt gaan worden vandaag. De zon schijnt, en dat geeft aan dat het zeker doorgaat. Erik Derkx die uit Heerlen komt heeft vanmorgen Cees al gebeld. "Bij ons regende het", en ik dacht voor ik dit hele stuk ga rijden vraag ik maar even na of het doorgaat". In de Zandgroeve aangekomen zie ik dat ik niet de eerste ben. Math Schmeitz, verteld mij waar alles zich vandaag bevindt. Boven in een ruimte staat Pilo Pilekes met de pruiken. Hier onder de tent staan de attributen, daar kun je de koffie pakken en daar moet je zeker niet komen want daar is het enigszins gevaarlijk.

Daar komt regisseur Cees Rullens aanrijden met zijn rode bus. Boven op het dak ligt het kruis. Het heeft vandaag veel weg van Jezus Christ Superstar. In de zand en het kruis dat boven op het dak van de bus ligt. Af en toe hoor ik collega's zelf nummers uit deze musical zingen.

Als iedereen in het haar gegooid wordt zitten we buiten lekker te kletsen. Er ontstaat een heel ontspannen sfeer en er wordt heel veel gelachen. Op sommige momenten komen we niet meer bij. Robert Bouten probeert op de hoogte te blijven en werkt tijdens het eten van worteltjes een blik in de privé.

Dan is het tijd voor de foto's. We verzamelen ons en gaan op diverse plekken foto's maken en er wordt zelfs gefilmd. L1, de Stadsomroep en een ploegje wat beelden maakt voor een "reclame" filmpje. Foto's zijn denk ik wel heel apart maar zeker zeer mooi. De voetwassing doen we in een beekje. We worden met onze voeten compleet weggezogen in de bodem. Dat merkt fotograaf Jaques Peters ook als hij een stap naar achteren maakt. Plons, achterover in het water. Gelukkig de camera heeft niks.

De Romeinen hebben vandaag een aparte manier van transport. Voor in de bak van de bulldozer. Alleen die arme Owen Houba. Hij moet de schilden dragen en loopt. Gelukkig niet het hele stuk maar alleen het laatste deel.

 

Zondag 19 april 2009: Uitleg Cees Rullens in Doolhof.

 

Na de vergadering van de VMP (Vereniging Medewerkers Passiespelen gaan er vele spelers het theater de Doolhof in om uit de mond van onze regisseur te horen wat de bedoeling is voor het komende seizoen. Als een van de eerste (ik had de sleutel) betreed ik samen met mijn neefje de nog stille Doolhof. Niet veel na mij komen nog meer spelers binnen. "Er zouden nog 9 eitjes moeten liggen, van vorige week", zegt mijn neefje Toon. Nadat ik hem de opdracht gegeven heb deze dan maar te gaan zoeken praat ik nog met collega's, die alles willen horen over de foto-shoot van gisteren.

 

Waar ik wel blij mee ben is de enorme opkomst.

 

Daar komt Cees met in zijn handen een stapel folders van het Draaksteken. Daar gaan we ook met onze groep naar toe. Zo'n 120 passiespelers hebben zich hiervoor bij Jeu aangemeld. Nadat de voorzitter van de Vereniging Cees heeft geïntroduceerd, gaat onze regisseur in volle overgave vertellen wat de bedoeling is. Het moet Jeruzalem worden hier in de Doolhof. En de ideeën over het toneel, de kleding, de muziek, en alles wat er voor nodig is om de Passiespelen van Tegelen in 2010 te doen slagen passeert de revue. Ook op vragen weet Cees goed antwoord te geven.

 

Ik hoop dat het enthousiasme van Cees op de grote groep is overgeslagen. Ik denk dat dit wel moet, want iedereen luisterde zeer aandachtig en ik zag toch wel hier en daar een blij gezicht.

 

Ook werd de regieassistente Paula voorgesteld. De vaste groep kende haar al, maar nu ook de rest. Zij helpt Cees en is het aanspreekpunt voor afmeldingen.

 

Vrijdag 22 mei 2009: Voor het eerst naar buiten

 

Vandaag is de eerste buitenrepetitie in de Doolhof. Ik kom rond 19:00 uur de Doolhof binnen. Frank en Paula hebben dan een bespreking gehad met Lou. Lou verzorgd de catering achter het toneel. Hij zorgt ervoor dat het niemand aan iets ontbreekt. In de Doolhof is nog goed de overblijfselen te zien van de concerten van de vorige week. Misschien zijn ze blijven staan omdat er volgende week weer optredens zijn. Hekken, Tenten, een generator en zelfs een heftruck staan nog in het theater.

 

Samen met hem loop ik het theater binnen. Geeft toch wel weer een speciaal gevoel. Mijn vader is er ook al. Iet wat te zomers gekleed in T-shirt en korte broek, maar dat merkte hij al gauw genoeg. Jasper (Judas) maakt de opmerking: "Leuk repetitie lokaal, je zou er voorstellingen moeten houden. Maar hoe krijg je het vol?" Kort wordt terug gekeken naar afgelopen dinsdag. Toen was de vijftigjarige bruiloft van Pierre. "Wat hebben we een lol gehad", blikt Kitty Doesborgh terug. Er stond een trouwfoto van Pierre in de krant.

 

 Onze Annas was afgelopen dinsdag 50 jaar getrouwd met Toos

 

Als iedereen er is rond half acht, blijkt er eentje nog niet aanwezig. Cees. Nadat Paula hem gebeld heeft blijkt Cees 20:00 uur in zijn agenda te hebben staan. Na de excussies van Cees en het verhaal dat het met hem niet erg goed gaat, last van de buik, gaan we beginnen.

 

Vandaag staat het laatste avondmaal en Pilatus 2 op het programma. Wat weer heel vervelend is is dat er zeer weinig apostelen zijn. Rene (Jezus), Jasper (Judas), Dre (?) en ik (Johannes) zijn de enige apostelen die er zijn. Erg vervelend. Maar we gaan er toch aan beginnen, dan maar met vrouwelijke apostelen die meedoen. En Marcel (Pilatus) die de rol van Petrus op zich neemt.

 

Wel even wennen om op zo'n groot toneel te spelen als je de aflopen weken gewend ben om in een klein zaaltje te spelen.

 

Een gedeelte wordt maar gerepeteerd, dan snel over naar Pilatus. Mar eerst even korte pauze. Cees wil graag een Cola en even baar de WC (hoe zou dat komen).

 

Pilatus ziet er spannend uit. Vooral als Cees rondom de vrijlating van Barabas zelf het heft in handen neemt. Je merkt dan wat een stilte kan doen. De spanning giert door mijn lichaam. Omdat we elkaar niet meer in de ogen kunnen kijken komt er om 22:15 uur een eind aan deze eerste buitenrepetitie.

 

Zondag 07 Juni 2009: De groep kompleet

 

Vandaag was de dag dat de groep samen zou gaan repeteren. Dat wil zeggen met de figuratie erbij. Dat is altijd toch wel spannend. Samen met mijn dochter rij ik s'morgens richting de Doolhof. Vandaag is buiten de repetitie ook het bekend maken van de maquette van het toneel, waar Cees al zolang over spreekt. Ook krijgen we de film te zien die gemaakt is tijdens het foto's maken. Als we in de Doolhof komen is de poort nog gesloten. Maar niet veel later komt Lou al aanrijden. Hij opent de poort en we rijden naar binnen. In mijn achteruitkijk spiegel zie ik Erik Derkx (Lazarus). Samen gaan we het theater binnen. Dit geeft toch altijd een speciaal gevoel. Even wordt er nog gesproken over vrijdag, de repetitie ging toen niet door omdat onze regisseur ziek was. Zou hij er nu wel zijn?

 

En ja hoor, daar komt de bus van Cees. Langzaam maar zeker wordt het steeds drukker en kunnen we beginnen. Cees verteld eerst wat de bedoeling is voor de figuratie. En dan gaat het van start. De onrust kun je wel merken. Er wordt met geluid en tv's geschouwd. Alles klaarmaken voor straks. Dit leid wel een beetje af, maar goed hoort erbij. Nadat we enkele scènes gespeeld hebben is er tijd voor pauze. Leuk is dat enkele "Oude Bekende" de weg naar de Doolhof hebben weten te vinden. Cor van Leipsig is er vandaag en zit samen met zijn Judas lekker in het zonnetje. "Nu zonder echte boter", zegt Erik (zie seizoen 2000). Hij heeft de maquette gemaakt die we vandaag te zien krijgen en die al een plaatsje heeft gekregen in de vijver (zonder water natuurlijk). Verder is het altijd erg aardig om met mensen die de Passiespelen van vroeger kennen nog wat te praten. Ellie Siebgens Denessen verteld me een mooi verhaal over Johannes, en ook Kitty Doesborg verteld me een aller aardig verhaal van vroeger.

 

Na de pauze wordt onder toeziend oog van Cor en tekstschrijver Wiel Kusters het eerder gespeelde nogmaals gedaan. Dan is het tijd voor het grote moment....

 

Na een woordje van voorzitter Wim Beurskens krijgen we het filmpje te zien. Ik moet zeggen erg mooi. Dan het onthullen van de maquette. Samen met Wim Beurskens tilt regisseur Cees Rullens het doek eraf. En dan is het stil. "Wouw.... Wat mooi...", zijn enkele termen die ik hoor vallen. Cees geeft nog een uitleg en daarna wordt het glas geheven op het seizoen 2010. Proost.

 

Hierna heeft iedereen de gelegenheid om alles van dicht bij te bekijken, en worden er nog enkele interviews gegeven aan onder andere L1. Als ik dit schrijf heb ik dit al gezien. Wel apart eerst een item over het draaksteken en dan over de Passiespelen. Beide van dezelfde regisseur. In beide zeken wordt er aan het decor aandacht besteed. Toevallig?

 

Zondag 21 juni 2009: Resumé

 

Vandaag kom ik de Doolhof binnen als het regent. Samen met Edith en Paula loop ik naar binnen. Lou van de Catering heeft de koffie al klaar. Tijdklok doet wonderen. Langzaam vallen de druppels naar beneden. Het ziet er naar uit dat het gaat regenen. Volgens Edith zou het tijdens de repetitie droog blijven. "Ja, ja", antwoord ik. "We zullen vandaag zien hoe jou band met boven is". Achteraf moet ik toch zeggen dat ze gelijk had. Het heeft tijdens de repetitie niet meer geregend, er scheen zelfs zo af en toe een zonnetje.

 

Vandaag gaan we lezen. Van voor tot achter. Zo kan Cees zien en horen waar de ontbrekende schakels zitten. Erik Derikx is te laat. Half elf toch? Nee tien uur beginnen we!. Voor straf mag hij alle ontbrekende rollen lezen. Omdat hij naast me zit moet ik hem af en toe een por verkopen. We zitten namelijk op de tribune en je kunt elkaar slecht horen. Zo lezen we de tekst van voor tot achter helemaal door. Er wordt bekeken wat er gerepeteerd is en wat niet. Welke rollen moeten nog een invulling krijgen? Aan het eind van de repetitie staat dit alles op papier en kunnen we weer richting huis. HOOOO.... De Catering heeft vandaag broodjes worst. Altijd lekker na zo'n ochtend lezen. Hulde voor deze leuke aktie.

 

We missen dus enkele grotere en wat kleine rollen. Interesse? Mail dan snel naar Donña Doesborgh:  spelersinfo@passiespeler.nl. Want dan kunnen we lekker door repeteren en is de groep helemaal compleet.

 

Zoals je misschien weet is Cees Rullens ook de regisseur van het Draaksteken in Beesel. Op de site van het draaksteken enkele mooie foto's van de Passiespelen (zie beneden).

Adres Draaksteken: www.draaksteken.nl

 

Dinsdag 7 juli 2009: Op bezoek bij....

 

Vandaag gaan we op bezoek bij het draaksteken in Beesel. Daar we beide beschikken over dezelfde regisseur is dit idee tot stand gekomen. Rond 19:15 uur verzamelen zo'n 25 Passiespelers zich voor Café de Troubadour in Beesel. We worden ontvangen door Hans van Kruchten van het Draaksteken en krijgen koffie met cake. Daar de apparatuur weigert moeten we het doen met het verhaal van de voorzitter van het Draaksteken. Hij verteld over de geschiedenis van het draaksteken en over de organisatie van dit geheel. Zo af en toe wordt er een vergelijking met het Passiespel getrokken. Soms wel eens een klein steekje onder water.

 

Daarna gaan we naar de wei, zo noemen ze het theater waar het draaksteken gehouden wordt. Cees Rullens is al vol aan het repeteren. We krijgen een voorproefje wat er al erg mooi uitziet.

Als Cees het spel onderbreekt worden we aan de spelers van het Draaksteken voorgesteld. De Passiespelers uit Tegelen! Dan mogen we een kijkje nemen bij de draak. Ziet er mooi uit, vooral de techniek. Daarna door met het drakengevecht. Enorm indrukwekkend. De paarden moeten nog erg wennen aan de draak. Maar ik denk dat dit wel goed zal komen.

 

17 Juli 2009: De laatste voor de vakantie

 

Vandaag is de laatste repetitie voor dat we een zomerstop hebben. Dit is dan voor velen de laatste keer dat ze langer op vakantie kunnen want volgend jaar is weer een speelseizoen. Als laatste repetitie is gekozen voor een fullcast-repetitie. Zo sluit je naar mijn mening wel lekker af. Cees komt vandaag binnen maar wordt niet door iedereen direct herkend. Zijn haar is weg. Ik vraag me dan ook maar meteen af of hij in Beesel te dicht bij de vuurspuwende draak heeft gestaan. Het is wel even wennen. Cees lijkt nu wel een broer van Math Schmeitz. Voor we gaan beginnen worden we nog toegesproken door onze voorzitter Wim Beurskens. Hij verteld dat alles lekker op schema loopt. We zitten nu 9 maanden voor het passiespel van 2010 geboren gaat worden. Verder verteld Wim dat er al afspraken gemaakt zijn voor het komende seizoen.

 

Dan gaan we beginnen. Pilatus 2 staat op het programma. Deze scène is pas enkele keren gerepeteerd en nu met de grote groep erbij. Na enkele keren loopt dit al heel aardig. Je merkt wel dat vele Passiespelers stilte heel moeilijk vinden om te spelen. Regelmatig horen we Cees zeggen: "Langer stil zijn!". Hij geeft op een gegeven moment maar aan wanneer de figuratie geluid mag geven. Je merkt wel dat dit de spanning omhoog drijft. Erg mooi dus.

 

In de pauze krijgen we allemaal een consumptie bon om wat lekkers te eten of te drinken. Hier wordt dan ook gretig gebruik van gemaakt. Even lekker kletsen met z'n allen.

 

Na de pauze wordt er terug gegrepen naar Jezus in de Tempel. Dit gaat al erg lekker.  Zo rond de klok van tien uur wens Cees ons een prettige vakantie en kunnen we naar huis.

 

20 September 2009: Voor het eerst samen.....

 

Vandaag was de workshop. Vandaag konden mensen die interesse hadden eens komen kijken en zelfs meedoen. Je kon bij het koor of de figuratie. Er konden zich zelfs mensen aanmelden die een stevig handje wouden helpen achter het toneel.

 

Op het toneel stond ook de Maquette. Het viel ons op dat Lazarus (het poppetje wat eerst naast het graf stond) zich verstopt had. We hebben hem in het graf gelegd.

 

Nadat Cees de groep had toegesproken werd het koor achter het toneel op gevangen door Ben Benders en Nard Reijnders. Ben is de dirigend van het koor en Nard heeft de muziek gecomponeerd. De rest van de groep blijft op het toneel en neemt de eerste scene nog eens goed door. Verder gaan we ook kort werken aan de scene na de intocht.

 

In de pauze kan ik kort spreken met Nard Reijnders en vraag hem waar hij de inspiratie uit gehaald heeft voor de muziek. "Was niet erg gemakkelijk, maar door het lezen in de tekst krijg je ideen en ga je aan het werk. Het zal nog wel flink aanpassen worden maar ja dat kan dan ook gemakkelijk."

 

Na de pauze laten we elkaar zien (en horen) waar we aan gewerkt hebben. Eerst het koor, daarna de spelers. Als we van elkaar weten wat we doen gaan we het proberen. En nadat ik eerst erg verwonderd over de muziek was, paste het toch wel. Wel even wennen.

 

08 Oktober 2009: Nog steeds buiten.

 

Vandaag repeteren we weer buiten. Altijd beter dan in het te kleine scouting gebouw. In de Doolhof zijn altijd meer mogelijkheden. Met het weer hebben we bijzonder veel mazzel. Na een noodweer van gisteren is het vandaag heel lekker en droog. De gevolgen van de harde regen is in de Doolhof duidelijk te zien. Vooraan de tribunes is het erg glad en de vijver staat vol water. Dat hoort toch zo? Nee, we gebruiken deze ruimte in het spel en dus kunnen we op dit vlak vandaag niet terecht.

 

De groep vandaag is aardig groot, althans de sprekende rollen (welke allemaal zijn ingevuld), en vandaag wat te zeggen hebben zijn er (op 1 na) allemaal. Repeteert erg lekker. Zo kun je stevig doorwerken. Vandaag begonnen we met de intocht en hebben we in 1 keer doorgelopen tot Judas voor het Sanhedrin.

 

Als Johannes heb ik, samen met Petrus (Erik) en Judas (Jasper), tijdens de Intocht. Ik mocht hem vandaag "blij" spelen. "Ja", zei Cees, "dat zal wel op de site komen te staan". Toch wel leuk om te merken dat zelfs onze regisseur af en toe een blikt werpt in ons dagboek.

 

Volgende week gewoon weer verder waar we gebleven zijn. Hopelijk is het dan ook droog, want er gaat niets boven repeteren in ons eigen theater.

 

15 Oktober 2009: Een van de laatste repetities buiten en we konden de boom in.

 

Als ik vandaag de Doolhof betreed dan zie ik dat er heel wat verandert is in het theater. Er staan Olijfbomen op de (oude) Calvarieberg. De gaten waar de kruizen normaal in staan zij n eruit gehaald en ook de steen voor de piëta heeft plaats moeten maken voor deze bomen die uit spanje komen. Verder hangen de deuren in de middelste tempel weer op hun plaats. Deze waren na vorig seizoen verwijderd. Het ziet er allemaal geweldig uit.

 

Voor dat ik met de repetitie begin laat ik me, en nog enkele andere spelers, voor in het kantoor even meten. Dit zodat de kleding ook op maat gemaakt kan worden. De aanwezige kinderen schreven driftig de maten op papier.

 

Zoals Cees vandaag ook al op de stadsomroep heeft verteld repeteren we vandaag het laatste avondmaal, de hof van olijven, de overval en de aanslag op Lazarus. Jammer is Judas afwezig. Voor de hof van olijven en de overval niet een geheel onbelangrijke speler. Dus gaat dit jammer genoeg niet door.

Wel repeteren we flink aan het laatste avondmaal. Niet geheel onbelangrijk is dat René zijn tekst al helemaal uit het hoofd kan. Erg knap. Het is namelijk een hele lap. "Als je de apostelen verteld kun je dat doen als een leraar die voor de klas staat", zegt Cees. Bijzonder in deze is dat René echt leraar is op een Basisschool. Dit breekt even de spanning.

 

12 November 2009: Wat kan repeteren toch lekker zijn…

 

Voor dat we het gaan hebben over de repetitie van vandaag even terug naar zondag. Een Fullcast repetitie in de Doolhof. De voorspellingen voor het weer waren voor deze dag niet echt bijster. Toch viel het op de dag zelf enorm mee. Ik neem het fototoestel vandaag mee want we gaan foto’s maken van alle medewerkers die in 2010 meedoen aan de Passiespelen. Hiervan gaan we een “smoelenboek”.  Wat wel opvalt, is dat er weer een heleboel “rol-spelers” (bijna altijd dezelfde) schitteren door afwezigheid. Een Full-cast repetitie is voor IEDEREEN!!!

Op zondag repeteren we de kruisweg. Voor René wel even een verassing. “Had ik dat geweten had ik wel “oude” kleren aan gedaan. Dan maar zo”. Dat bleek wel even later. Na een paar keer vallen zien we een redelijk gat in zijn nieuwe broek. De wijze waarop deze kruisweg geoefend word maakt wel indruk. Vooral het geluid en het beeld van het kruis dat hard op de grond valt. Vele spelers zijn verwonderd dat René zich niet heet pijn gedaan. Ook Erik Snel (Jezus 2005) geeft aan dat dit wel link is. Gelukkig zijn er ook plaatsen waar het kruis op de struiken land.

In het begin van de repetitie had ik het idee dat het niet erg druk werd, maar het wordt toch steeds drukker. Vooral het koor komt later binnen. Diverse mensen moesten nog in de kerk zingen.

Na de repetitie gaan we door met het maken van de foto’s voor het smoelenboek. Het zal nog wel een paar weken duren voor we echt iedereen op de gevoelige plaat zijn vastgelegd.

Vandaag op donderdag repeteren we Pilatus en Herodes. De repetitie is in het Scoutinggebouw. Dat betekend dat er aan en enscenering niet gewerkt kan worden, des te meer aan de tekst. Een avond die de geschiedenis kan ingaan als een van de betere repetitie avonden. Met een woord gewelig!!!!!

Er is kei hard gewerkt en een ieder was goed geconcentreerd. Door de afwezigheid van Chuzas, ben ik ingevallen. Samen met Robert Bouten zo spelen is echt leuk. De spanning gierde door mijn lijf. Leuk de reactie van Cees.

Zo zou het elke week moeten gaan. Voldaan rij ik terug naar huis, nog lang nadenkend over vanavond.

 

28 November 2009: Het koor

 

Vandaag ga ik voor het smoelenboek eens kijken bij het koor van de Passiespelen. Als je net als ik tot de spelersgroep behoord dan krijg je hier maar weinig van mee. Alleen op de full-cast repetities hoor je stukken die zij gerepeteerd hebben. Vandaag dus op bezoek bij deze grote groep zangers en zangeressen.

Het koor repeteert onder de bezielende leiding van Ben Benders. Man wat is deze dirigent goed. Het is wel zijn vak, maar toch. Hij hoort dingen die ik niet hoor, en is op een zeer professionele manier bezig om deze groep perfect te laten klinken. Op iedere noot wordt gelet.

 

Erg mooi om te zien hoe het hier iedere week weer aan toe gaat. Het einde van 2009 is al in zicht, en het seizoen komt eraan, maar ik ben ervan overtuigd dat het koor het wel gaat halen.

Net als de spelersgroep loopt het koor op koers. Ging de winter maar sneller, zodat we vaker weer naar buiten konden. De teksten moeten nu wel zitten, nu de uitvoering.

 

3 December 2009: De doorloop voor de pauze...

 

Vandaag stond de doorloop voor de pauze op het programma. Nou ik ben benieuwd. Na alle scènes apart gerepeteerd te hebben gaat het vandaag in één ruk door, althans dat is de bedoeling. Cees neemt zich heilig voor NIET te onderbreken. Nog maar kort en dan is het al 2010, de carnaval en dan staat al heel gauw de première voor de deur. Laten we proberen heel geconcentreerd te gaan werken, zoals laatst. Hij geeft aan dat dit voor allen een les kan zijn met wat er wel zit en wat niet. Het gaat erg lekker. Je merkt dat sommige zaken al heel lekker lopen, andere hebben nog wat werk nodig. Af en toe zie ik Cees behoorlijk boos kijken als er iemand even de concentratie verliest. Dan zie ik hem weer genieten.

 

Nadat we aan de pauze zijn aangeland een korte pauze. Dan volgt de korte (nou ja kort) beoordeling van onze regisseur. "Dat ging nog helemaal niet slecht, ik mag heel tevreden zijn. Er moet nog veel gebeuren maar dit was af en toe heel lekker om naar te kijken. Wonderbaarlijk dat er enkele spelers (weer) niet zijn maar deze rollen worden geweldig overgenomen door anderen. Je merkt zelfs af en toe niet dat het niet de spelers zijn die in deze rol horen. Maar door het vaak aanwezig zijn op de repetitie wel weten wat de bedoeling is. De boekjes wil ik nu echt niet meer zien! Dat is echt storend nu. Maar over het geheel heb ik een heel goed gevoel", aldus Cees.

 

Daarna kan er weer af en toe gelachen worden. Heel tevreden keer ik huiswaarts.

 

13 December 2009: Complete doorloop (full-cast)

 

Vandaag was de laatste repetitie van 2009. Voor de gelegenheid in het theater de Doolhof, en met de complete cast. Als ik voor ik vertrek buiten kom merk ik dat het erg koud is. Tijd dus voor een dikke trui.

Rond 10 uur arriveer in de Doolhof. De eerste collega spelers zijn er al en ik hoor dat ze achter het toneel hebben ingebroken. In de ruimte die gebruikt wordt voor het opslaan van spullen. Het gaat niet om spullen van de Passiespelen maar om onderhoudsspullen. Even goed natuurlijk weer iets om over na te denken. Dat er altijd nog mensen zijn die niet met de vingers van andermans spullen kunnen afblijven.

Vandaag doen we een complete doorloop. Dit hadden we afgelopen donderdag ook al met de kleine groep gedaan maar nu dus met de gehele groep.  Het gaat erg goed. Al is het voor de grote groep nog flink wennen maar ze doen goed hun best.

Als ik na een tijdje met een lekkere kop warme chocomel op de tribune zit heb ik een kort gesprek met enkele gasten uit Beesel. Ze vinden het al erg mooi. Dat jullie nu al een hele doorloop doen? Dat konden wij in Beesel nog niet 5 maanden voor de Première. Cees onze regisseur hoort dit, en met een lachje op zijn gezicht zegt hij dat hij erg trots is op de groep.

Anderhalf uur voor de pauze gaat in één ruk goed. Daarna direct door met na de pauze. Ook dit gaat lekker. Alleen het laatste gedeelte, dit staat nog niet helemaal vast, moest stevig geïmproviseerd worden. Cees was eigenlijk van plan af te breken maar heeft het laten gaan.

In de toespraak van Cees achteraf klinkt een tevreden regisseur. Er moet nog veel gebeuren maar dit gaat al heel erg lekker! Met de kerst warme truien, handschoenen en laarzen vragen want vanaf februari zullen we, weer of geen weer naar buiten gaan. Dan zullen de aanpassingen in het theater al in verre staat van klaar zijn, en kunnen we allen op de juiste plek repeteren. Dit is nu nog af en toe aanpassen.

 

10 Januari 2010: De Nieuwjaarsreceptie

 

Vandaag was de nieuwjaarsreceptie van de Passiespelen. Zoals elk jaar, maar nu weer redelijk druk bezocht, zoals dat voor aanvang van het seizoen meestal is.

Als ik met mijn vrouw en dochter bij de Haandert kom aanlopen wordt ik aangesproken of ik kan helpen. Er moeten 3 etalagepoppen naar de zaal die aangekleed zijn met de nieuwe kleding voor de Passiespelen 2010. Gelukkig hoeven we ze alleen maar in een auto te laden en daarna weer van de auto de zaal in. De poppen liggen nu in een busje op elkaar. Redelijk raar gezicht is het wel. Een sanhedriet die boven op een koopman en een vrouw uit het volk ligt. Koud moet het voor de poppen ook zijn want de blote benen rijzen bij mij het kippenvel op als ik ze door de sneeuw naar het busje sjouw.

In de Haandert staat de koffie en de vlaai al weer klaar. Net als het stichtingsbestuur dat iedereen de beste wensen voor het komende speelseizoen wenst. Verder krijgen we ook hier de 2 consumptiebonnen voor wat lekkers te drinken.

Als iedereen een plaatsje heeft gevonden begint voorzitter Wim Beurskens met zijn nieuwjaarstoespraak. Het gaat goed! Met tevredenheid kunnen we uitkijken naar het komende seizoen. Elke discipline stoomt af op het komende seizoen. De kaartverkoop gaat erg lekker. En ook de aanpassingen in het theater zullen aanstonds beginnen. Is nu even moeilijk want de Doolhof ligt vol met sneeuw.

Ook Cees, de regisseur, verteld dat dit het geval is. Verder is hij blij dat er zoveel “wensen” van hem uitkomen om van dit passiespel iets mooi te maken. Iedereen wordt opgeroepen om vanaf NU de haren te laten groeien en de baard e laten staan. Er is dus een scheerverbod. Over enkele weken zal er dan bekeken worden wat ze ermee gaan doen. Daar pruiken zeer duur zijn, is door niet te scheren al snel veel geld verdiend. Verder wordt iedereen gevraagd om om zich heen te kijken. We zoeken nog jonge mannen die een rol kunnen vervullen als tempelwacht of Romeinssoldaat. Weet je iemand (of zelfs een groep), geef dit dan zo snel mogelijk door. Dit kan bij Cees tijdens de repetities of bij Donña.

Natuurlijk komen aangeklede poppen ook aan de orde. Cees verteld dat Brigitte, samen met haar “naaidames”, al hard aan het werken is. Het resultaat mag er zeker zijn. Als voorbeeld staat er een sanhedriet, een koopman en een vrouw uit het volk.

Verder beantwoord Cees nog enkele vragen uit de zaal en daarna kan iedereen met een glaasje lekker bijpraten.

 

7 Februari 2010: Weer met de hele groep naar buiten.

 

Vandaag repeteren we weer in de Doolhof met de hele cast. Ik heb er erg zin in. Na donderdag nog lekker door het laatste avondmaal gegaan te zijn vandaag vanaf de intocht tot aan het laatste avondmaal. Voor dat we repeteren geeft Cees iedereen een plaats in een huisje, deze staan er wel nog niet maar lang gaat dat niet duren. Maandag worden ze gebracht en kunnen ze geplaatst worden. Dit duurt wel even voordat iedereen zijn huisje gevonden heeft. In het huisje waarin ik (Johannes) woon, samen met enkele anderen is er nog kort discussie over het uizicht. Er staat een Olijfboom voor de deur. Hier vinden we wel wat voor.

 

Dan gaat de repetitie van start. Het is nog wel koud maar het gaat toch wel lekker. Na een tijdje repeteren een korte pauze waarin we kunnen genieten van warme chocomel, broodjes worst, en zelfs soep. Geweldig wat Lou en Angelique met hun team allemaal doen. Je zou het snel vergeten maar wat is er lekkerder om tijdens zo'n koude repetitie een lekker warme chocomel met slagroom te drinken.

 

Na deze korte pauze een demonstratie van ons koor. Hier zie ik dat het koor enorm gegroeid is. Klinkt nu al erg mooi. Mijn complimenten.

 

25 Februari 2010

 

Als ik vandaag binnenkom in de Doolhof, waar we vandaag repeteren dan zie ik dat er veel veranderd is. Niet alleen staan alle huisje er maar ook het grote speelpodium staat er. Een enorm groot podium wat loopvlakken heeft vanuit de 3 tempels op het boventoneel en met een groot speelvlak boven het ondertoneel. Het is zo'n 2,5 meter hoog. Dit maakt het best griezelig als je er bovenop staat. Heb je hoogtevrees dan heb je toch wat om over na te denken.

 

Cees glundert. "Geweldig niet? Het moet nog wel aangekleed worden maar we kunnen nu tenminste repeteren zoals het tijdens de voorstelling ook gaat."  Achter het toneel wordt ook hard gewerkt om alles klaar te krijgen voor de zomer. De kleedruimtes en de toiletten krijgen een grote beurt. Dit was ook wel nodig.

 

Er ontbreken toch wel wat spelers, vanaf nu gaan we elke keer door een groot gedeelte van de voorstelling. Vandaag de eerste 15 pagina's van het verhaal. Dus vanaf het begin tot ongeveer de intocht. Volgende week weer 15 pagina's. Zo gaan we de komende weken door de hele voorstelling heen. Op donderdag vooral voor de sprekende rollen en op zondag hetzelfde met de hele groep.

 

Het is vandaag toch nog wel vrij koud maar we slaan ons er met de groep wel goed doorheen. Het is droog. We spelen twee keer het te repeteren gedeelte. Onderbroken door een lekkere warme kop koffie.

 

Ook vanavond is Nard Reijnders er. Hij is de laatste tijd er vaak omdat hij ideeën wil opdoen voor de nog te maken muziek.

 

Zo rond de klok van tien uur zijn we klaar en kunnen we weer naar huis.

 

27 Februari 2010, de pruikpasmiddag

 

Volgende week is er weer een foto-shoot voor de reclame campagne. Dus werd er vandaag door Pilo Pilkens weer naar de haren gekeken en werden er pruiken gepast.

Hier en daar (net als de vorige keer) ging dit weer gepaard met gelach. Het wordt wel erg mooi. Er worden zelfs pruiken op maat gemaakt.

 

Zaterdag 6 maart: De Fotoshoot (deel 2)

 

Vandaag is er weer een fotoshoot. Dit keer niet in een zandgroeve maar in de Doolhof. In het theater word nog heel hard gewerkt aan de decors en lang niet alles is al klaar dus wordt het vandaag wel even aanpassen om de delen die nog niet op de foto mogen buiten beeld te laten.

 

Ik arriveer zo rond 9 uur in de Doolhof en zie dat ik niet de eerste ben. Pilo komt aan met een grote tas (van een supermarkt) gevuld met de mooiste pruiken. Deze krijgen een plaatsje in het lokaaltje achter de kassa. Alle pruiken zijn voorzien van de naam die de pruik opkrijgt. De pruik van René die Jezus speelt dit jaar draagt de de leuke titel "Jezus zelf".

 

Dan komt iedereen langzaam aan en kan het festijn van aankleden en het opzetten van de pruiken beginnen. De Doolhof wordt op plekken schoongemaakt zodat het er op de foto allemaal puik uitziet. Cees is er samen met zijn 2 honden die zich al lekker thuis voelen in ons openluchttheater. Zo rond 11 uur zit iedereen in de kleren en kunnen we beginnen. Gelukkig gaat het anders dan Cees donderdag aan heeft gegeven. Geen doorloop, maar gericht foto's maken van scènes.  Beginnen met het laatste avondmaal, daarna de Hof van Olijven. Zo lekker lig je ook niet tegen deze oude bomen maar het ziet er wel mooi uit. De warmte krijg ik van achter me. Petrus (Erik Snel) ligt met me "Lepeltje Lepeltje". Daarna komt het Sanhedrin aan de beurt.

 

In de pauze kunnen we lekker genieten van warme soep en broodjes worst of frikadel. Er wordt goed voor gezorgd door de ploeg van Lou en Angelique. Complimenten!!!!

 

Daarna door met de foto's van Herodes en Pilatus. Ook komt de ploeg van Bart Hölscher binnen voor het maken van een promotie filmpje. Hier zijn we de rest van de middag lekker mee bezig. Voldaan maar erg koud rij ik om 4 uur weer terug naar huis.

 

Zondag 14 maart 2010

 

Vandaag een repetitie, zoals vanaf nu elke zondag, met de fullcast. Ik kom net voor 10 uur de Doolhof binnen en zie dat Miranda Donña feliciteert. Ik vraag aan haar moeder of ze jarig was. “Vandaag”, is het antwoord op de vraag. Donña kennende houdt ze niet zo van alle aandacht, dus…. “DONÑA….. PROFICIAT MET JE VERJAARDAG!!!!!”, schreeuw ik terwijl ik op haar afloop om haar proficiat te wensen. Gevolgd door alle andere aanwezige spelers. Ook Cees geeft tijdens zijn toespraak dit nogmaals aan en wordt er luidkeels gezongen. Aan het gezicht van Donña was duidelijk af te lezen hoe leuk ze het vindt.

Vandaag bijna alles van voor de pauze. Met muziek. Enkele spelers komen pas om half elf de Doolhof binnen. “Begonnen we om 10 uur?” Zij zijn er tenminste, onze Simon de afvallige is er weer niet bij. Nadat hij vorige week te horen heeft gekregen dat hij zijn gezicht best vaker zou mogen laten zien, is dit waarschijnlijk niet aangekomen. Maar dan gaat het van start. Je merkt dat dit al veel gerepeteerd is, want het begint al aardig te lopen. Op een enkele scène, waar extra aan gewerkt gaat worden, is ook onze regisseur tevreden.

Als ik tijdens de pauze achter het toneel kom, zie ik dat onze catering alles weer heeft als afgelopen seizoen. De drank en  koude versnaperingen in het winkeltje, de warme hap in een tent onder de overkapping. Het assortiment is geweldig, en verdient ook dit jaar weer een compliment. Ze hebben ook nieuwe onderleggers, die te koop zijn. Na vorig seizoen een mooie foto van de tempels, dit jaar een foto van René Geijbels die het kruis draagt. Aan de rechterzijde staat “smakelijk eten”, een sterke maag moet je wel hebben, om te eten bij de bebloede Jezus.

Na de pauze nogmaals het zelfde. Na afloop nemen we een gesprek op met Cees voor ons filmpje. Af en toe zie ik een glinstering in de ogen van Cees komen. Uit deze blik kan ik aflezen dat het toch wel volgens verwachting gaat.

 

Donderdag 18 maart 2010

 

Vandaag ben ik al vroeg, rond 18:00 uur in de Doolhof. Ik zie dat Erik (van de technische groep) bezig is in de huisjes. Hij is plankjes aan het zetten in de raampjes van de huisje zodat het lijkt dat deze dikke muren hebben. De huisjes zijn voorzien van een licht kleur verf en de blauwe zeilen die over de huisjes lagen zijn weg. Ziet er meteen geweldig uit.

Ook zijn er rijen stoelen op de tribune verdwenen om plaats te maken voor rolstoelen.

Ook Peter komt al in de Doolhof om de verlichting aan te maken voor vanavond. Je zou het haast vergeten hoe belangrijk ook deze mensen zijn voor de Passiespelen.

Om 18:30 uur productieoverleg waarin we de zaken bespreken die de komende weken nog gedaan moeten worden. Cees verteld allemaal wat er nog nodig is en een waslijst passeert de revue. Onze regisseur is door de tekst gelopen en heeft opgeschreven wat hiervoor allemaal nodig is. Verder word er kort gesproken over de komende (grote) repetitie op 11 april. Dit zal voor de eerste keer zijn dat er een complete doorloop in kostuum, met alles erop en eraan gehouden wordt. Dit zal een lange (maar zeer leuke) dag worden.

Om half acht repeteren.

Eerst zingen…. Ingrid (mijn zus) is vandaag jarig en wordt 38 jaar.

We beginnen metde “hof van olijven” de overval op de “hof van olijven”. Even wennen mar de ideeën van Cees hebben wel wat. Petrus slaat bij de eerste confrontatie het stokje (wat een zwaard moest voorstellen) in 1 slag middendoor. Erik Snel (Petrus) vindt het kort nog raar dat hij het zwaard laat vallen. Dit strookt niet met zijn gevoel.

In de pauze spreek ik kort met een journalist van het NRC. Hij is bezig met een stuk over de “Jezussen” van de afgelopen jaren. Op 2 april zal dit stuk verschijnen in het NRC.

Voordat ik naar huis ga bekijk ik nog 2 scènes van het Sanhedrin. Tot grote verwondering staan er spelers met boekjes, niet 1 maar meerdere halen hun tekst uit het boekje. Je ziet de teennagels krullen van onze regisseur. Dit is toch niet nodig. Je kunt best je tekst kwijt zijn, maar niet kennen is zo kort voor de première toch wel een zorgenkindje. Ik ben er van overtuigd dat dit wel goed komt, maar dit hoop ik de komende weken toch niet meer voorkomt.

 

Donderdag 25 Maart 2010: Een keiharde avond

 

Vandaag zou ik net als vorige week eerst een vergadering hebben van het productieteam en daarna weer gewoon repetitie. Deze avond zou echter alles behalve gewoon worden. Ik mark dat al gauw als ik in de Doolhof ben aangekomen.

 

Allereerst hoor ik dat het nieuwe filmpje op l1 is uitgezonden.

 

Met verbazing werp ik een blik in het theater die werkelijk een metamorfose heeft ondergaan. Geweldig mooi. Zo mooi hebben we het in de Doolhof nog nooit gehad. Waar eerst een vijver was is nu een berg ontstaan, compleet met graf van Lazarus, vijvertjes en een plaats waar het kruis kan staan. Hiervoor zijn er nog extra 14 vrachtwagens met zand de Doolhof in gereden. Terwijl ik wat foto's aan het maken ben, en de regen langzaan valt hoor ik aan de kant van de Calvariestraat een hoop lawaai. Ik zie hier een enorme grote vrachtwagen staan die stenen komt brengen. Lex Houba, de producent, staat te kijken en verteld mij dat de stenen vast zitten in de laatbak en er niet uit willen vallen.  Als de chauffeur de bak omhoog laat komen zie ik wat het probleem is. De achterste steen in de bak zit klem en houdt alle andere stenen tegen. Let wel, de vrachtwagen heeft 19 ton aan grote stenen bij zich. Met man en macht en met gebruik van dikke houten balken (die breken als lucifers) word geprobeerd de steen los te krijgen. Zelfs een drilboor komt hiervoor aan de pas. Maar omdat het hier gaat om "vuurstenen" die kei en kei hard zijn werkt dit niet. Toegeslagen door de mensen die op de repetitie zijn afgekomen, en met hulp van een kraan van de "Gouden Ploeg" lukt het rond de klok van 8 uur toch nog.

 

Onder luid applaus van de spelers wordt de man die 3 uur gewerkt heeft bedankt.

 

Geweldig zoals de Doolhof er nu bij ligt. Een zwaar compliment aan alle mensen die heel hard werken in de Doolhof is dan ook wel op zijn plaats.

 

Voor we beginnen krijgt iedereen de mogelijkheid de aangepaste Doolhof rustig in zich op te nemen. Er hebben heel wat veranderingen plaatsgevonden, en het is wel even nodig om een plaats te vinden maar ook dit komt wel goed de komende weken.

 

Dan repeteren. Na de Pauze. Ik neem plaats op de tribune en geniet van onze regisseur Cees Rullens. Ik kan op zijn gezicht aflezen hoe het gaat. Er mooi om naar het werk van deze enorme vakman te kijken. Hoe hij het toch weer klaar krijgt om de scènes weer aan te passen is een lust voor het oog.

 

Na afloop van de repetitie drinken we op de verjaardag van Mark nog een lekker pilsje, en ik rij tevreden weer naar huis. Wat wordt dit een waanzinnig mooi passiespel.

 

Zaterdag 27 Maart 2010

 

Vandaag waren de opnames van het koor. Deze opnames vonden plaats in de Hamar in Belfeld. In een opname wagen buiten zat Nard Reijnders en binnen werd het koor gedirigeerd door Ben Benders. Vanuit de wagen klonk het als een klokje. Toch werden zaken regelmatig over gedaan omdat Nard een kleine oneffenheid hoorde. Ik moet zeggen dat ik dit niet meekreeg. Nu is mijn muzikaal gehoor ook niet zo goed. Binnen stond het koor op het podium omringd door microfoons. Er werd uit volle borst gezongen en iedereen deed ook zeer goed hun best.

Als een nummer gezongen was en de muziek stopte hield iedereen de adem in. Men wou graag de natuurlijke echo horen. Dan klonk uit de speakers het geluid van Nard: "dat was ok". Dan klonk op het podium een zucht van verlichting. Bij mezelf dacht ik, als NArd maar niet te lang wacht. Dadelijk houden ze de adem zo lang in dat er enkele koorleden door zuurstof gebrek omvallen.

In de pauze van het koor werd er genoten van soep met broodjes, en kon er gekletst worden. Ook hier werden de "autobannertjes" uitgereikt.

In de Doolhof werd er op dit moment ook hard gewerkt. Cor van Leipsig was druk bezig met het kruis en werd ondertussen geïnterviewd door een cameraploeg. Verder was er vandaag pasdag voor de figuratie. Groot en klein kregen hun kleren uitgereikt. Morgen is het koor aan  de beurt. En kunnen we op naar de eerste repetitie in kleren!

 

Zondag 28 maart 2010

 

Vandaag is er weer een full-cast repetitie. Hierbij is de RKK  bij met een camera (komt woensdag as op TV2 rond 17:10 uur in Katholiek Nederland). Als ik binnenkom is het gelukkig droog en het ziet er vriendelijk uit. De voorspellingen waren erg slecht voor dit weekend maar het valt toch weer reuze mee. Af en toe komt de zon lekker door.

 

Vandaag alles voor de pauze. Wel zonder muziek en zonder microfoons. Wel jammer want nu kan de grote groep het niet verstaan. Er zijn huisjes die al wat aan inrichting hebben gedaan. Zo staan er al bankjes en kruikjes.

 

Ik heb het gevoel dat het wel lekker ging. Wel lastig met een cameraman die er tussen loopt. De mening van onze regisseur was dat het wel goed komt maar dat er toch ook nog naar zaken gekeken moet worden. Gelukkig maar... Anders waren we al klaar. en het zijn nu nog zo'n 7 weken tot de première.

 

De volgende full-cast repetitie in in kleding en met een volledige doorloop. Voor velen zal dit betekenen dat er scènes voorbij komen die nog nooit gerepeteerd zijn, maar daar gaat dan de handdoek der liefde maar overheen. Geweldig iedereen in kostuum.

 

Maar eerst donderdag de rollenuitreiking en op 2e paasdag de eiertip van de VMP om 11 uur in de Doolhof!!!

 

Donderdag 1 April 2010: De rollenuitreiking

 

Vandaag is, zoals al jaren de traditie, de rollenuitreiking. Nadat er een mis is geweest op deze witte donderdag komt iedereen samen in Cultureel Centrum de Haandert. Nadat iedereen een kopje koffie heeft gedronken een genoten heeft van een lekker stukje vlaai kan het officiele gedeelte beginnen.

 

Zoals elk jaar wordt ook deze avond geopend door voorzitter Wim Beurskens. Hij werpt alvast een blik vooruit naar komend seizoen. Daarna is het de beurt aan burgemeester Bruls, waarna het woord gaat naar Jeu, de voorzitter van de VMP. Als laatste spreker is regisseur Cees aan de beurt. Hij somt zijn lijstje met wensen op, waardoor er af en toe hilariteit ontstaat in de zaal.

 

Dan de uitreiking van de rollen. Ongeveer 20 personen krijgen de rol uit handen van Wim Beurskens, met als laatste Rene Geibels, Jezus.

 

Na het officiële gedeelte nog een gezellig samenzijn in de foyer.

 

Vrijdag 02-04-2010 De Kinderkruisweg

 

Vandaag was zoals elk jaar de Kinderkruisweg. Onder Leiding van Pastoor Dautsenberg en Pierre Driessen werd dit best een leuke middag. Dit Kinderpassiespel werd bekeken door vele ouders en enkele Passiespelers die toch even kwamen kijken naar deze Passiespelers van de toekomst.

 

Maandag 05-04-2010 De Eiertip

 

Vandaag is de jaarlijkse eiertip van de VMP. Alle kinderen en kleinkinderen zijn op deze morgen welkom om eieren te gaan zoeken in het decor van de Passiespelen. Als ik zo rond kwart over tien de doolhof kom binnen gereden is Cor van Leipsig al druk bezig met het afwerken van de huisjes. Het wordt prachtig. Kort hebben we het over het item in het NRC van afgelopen zaterdag. Ik vraag hem wat hij op de foto moest voorstellen? Van René (met brooden en vis), Hans (lopend over water), en Theo (knielend in de hof van Olijven) wist ik het wel. Maar Cor? Helemaal met wit spul over zijn lichaam. "Het was scheerschuim en moet de zalving voorstellen, ik vond het zalf helemaal niets en heb dit nog tegen de fotograaf gezegd. Ook het lopen over water. Te cliché. Weet je hoe vaak tegen mij is gezegd toen ik Jezus was: Hé, loop eens even over het water!"

Rond elf uur zijn alle kinderen in de Doolhof en kan het zoeken beginnen. Dit nadat ze lekker wat te drinken hebben gehad van Lou. Vele ouders en andere Passiespelers kijken hoe de kinderen druk aan het zoeken zijn. Na een tijdje zoeken zijn alle eieren wel terecht en kunnen de prijsjes worden uitgereikt aan degenen die een nummer op hun eitje hebben staan.

Hierna drinkt iedereen nog wat, wordt er nog wat lekker na gekletst en gaat iedereen weer terug naar huis.

 

Donderdag 8 april 2010

 

Vandaag is er een extra repetitie. Eigenlijk niet omdat het nodig was maar gewoon omdat het toch lekker is om te repeteren. De hele dag regent het maar tegen de avond wordt het droog. Ja hoor, we hebben weer geluk.

Als ik in de Doolhof  ben schuif ik nog snel even aan bij het productieoverleg. Cees is aan het dineren met een zakje vlammetjes. Als we samen naar het theater lopen verteld hij me dat hij vandaag de hele dag aan de muziek heeft gewerkt. Voor de pauze is klaar! De huisjes zijn al bijna klaar. Sommige zijn al versiert met afdakjes boven de deuren. Ook is er gewerkt aan de stalen constructie die de bovenbühne draagt. Het krijgt zijn uiteindelijke vorm.

Vanavond gaan we scènes doen die we nog niet eerder gedaan hadden. Je kunt namelijk de kruisiging niet doen, zonder kruis. Dit vergt toch noch wat extra aandacht dus René wordt eerst een keer aan het kruis gehangen en omhoog gehaald. Als ik het stoeltje eraf wil slaan schiet mijn hand onder het eronder zittend ijzertje. GVD.... Even naar de kassa voor een pleister. Daar deze er niet was maar verbandje gepakt. Miranda heeft erna er nog naar gekeken. Het is maar vel. Morgen toch maar even tetanus spuit halen.

Dan vanaf Herodes tot Slotmonoloog. Het komt er erg mooi uit te zien. We moeten nog wel veel doen maar er komt langzaam vorm in. Als de kruisiging gerepeteerd wordt kan ik aan het gezicht van onze regisseur zien dat het erg mooi is. Hij is zichtbaar geëmotioneerd.

Nog even napraten met Cees over hoe we deze laatste scene nog veranderen en dan lekker naar huis.

 

Zondag 11 april 2010

 

Vandaag is de grote dag. Vandaag gaan me met de hele groep een complete doorloop doen in kleren. Maar voor dat het zo ver is, is eerst de kleine groep aan de beurt om nog wat scènes door te nemen.

Om 9 uur s’morgens kom ik de Doolhof binnen. Er zijn dan toch al wat collega’s binnen. Ik loop samen met Robert Bouten naar binnen. Hij vraagt zich af of er al koffie is. Zou wel lekker zijn zo s’morgens vroeg. Maar Lou is er nog niet. Even wordt er lekker gekletst, dan komt onze catering binnen. Lou en Angelique op de fiets. Stroom wordt aangesloten en de koffie kan aan. Nog geen 5 minuten wachten en we kunnen genieten van een lekker bakje koffie.

Angelique is druk bezig met het instaleren van de “snackbar”.  Broodjes kroket, frikadel en saté. Salades en heel veel lekkere dingen om de dag mee door te komen. Ze hebben dit geweldig georganiseerd. Petje af. Ook zijn ze al druk bezig met het maken van T-shirts en tasjes. Deze hangen dan ook voor het winkeltje.

Dan wordt het tijd om de kostuums aan te trekken en ons op te maken voor de start van de dag. We verzamelen ons op het toneel en horen van Cees dat het de bedoeling is om de kruisweg door te nemen. Dus daar gaan we met een scene die nog niet zo vaak gedaan is. Zeker niet met de muziek erbij. We gaan het gewoon proberen. Wel wennen, we hadden dit donderdag ook al gedaan maar vandaag moet het zoals het in de voorstelling zal gaan. En met iedereen die er bij is.

Na een uurtje zit dit erop. De mening van Cees is duidelijk. Er worden wat veranderingen besproken en dan wordt besloten om het nog een keer te doen. Nu onder het toeziend oog van de reeds binnengekomen sponsors van de Passiespelen.  Dit gaat naar mijn gevoel al veel beter.

Na deze doorloop worden we toegesproken door Wim Beurskens, voorzitter van de Passiespelen, die de sponsoren verwelkomt en bedankt voor hun bijdrage aan de productie 2010. Ook Cees spreekt de gasten toe en geeft hun aan dat zij er voor gezorgd hebben dat we een spel op de planken kunnen brengen die zijn weerga niet kent.

Voor de gasten brengen we  de opening van de Passiespelen. Die is al zo vaak gespeeld dat dit geen probleem is.

Als we klaar zijn zie ik op de tribune een paar “oude rotten” uit het Passiespelenvak. Wim Siebgens en Ellie Siebgens Denessen. Ontroert verteld Wim me dat hij het prachtig vind. “Anders maar heel mooi. Heel mooi”

Dan tijd voor de pauze. In deze pauze kunnen we genieten van de lekker spullen van het team van Lou en Angelique. Als we achter het toneel kom zie ik dat er veel figuratie binnen is. Ook komen er al spelers aanlopen met de pruik op. Want vanmiddag gaat het bijna zoals de voorstelling zou moeten zijn.  Om 2 uur verzamelen we ons op het toneel en krijgen we een toespraak van Cees, wat de bedoeling is voor vandaag. Dan beginnen we aan de doorloop. Eigenlijk is het best bijzonder dat we nu al een complete doorloop doen. In vergelijking met vorig seizoen waren we nu bezig met alleen een doorloop voor de pauze. De eerste complete doorloop in 2005 vond plaats daags voor de première. (zie maar in seizoen 2005) In de Pauze zien we dat ook Wiel Kusters. De Schrijver van het verhaal gearriveerd is. Hij wordt door het team van Bart Hölscher geïnterviewd.

In de pauze heb ik het idee dat het wel lekker liep. Ik spreek met enkele mensen van het draaksteken. Zij herkennen het werk van Cees.

Om 18:00 uur zijn we klaar, en horen we dat er toch nog wel wat werk ligt. We hebben nog 5 weken. En er zijn vele zaken die we nog maar weinig gerepeteerd hebben. Maar in 5 weken kan er gelukkig nog veel gebeuren. Moe maar voldaan rijd ik s’avonds terug naar huis. Mooi om dit nu al hebben meegemaakt.

Er is vandaag ook een ongeluk gebeurd achter het toneel. Ik heb nog niets gehoord hoe het met de persoon in kwestie nu gaat. Laten we met zijn allen hopen dat het goed gaat. We duimen.

Nu 1 dag later blijkt de persoon een heupfractuur te hebben en is vanmorgen geopereerd. We hopen allen dat het goed met haar mag gaan en dat ze snel weer hersteld is.

 

Zondag 18 april 2010

 

Vandaag ben ik al vroeg bij de Doolhof. Mijn dochter Fabienne heeft vandaag een Majorette concours in Meerlo en vanaf 8 uur moest de zaal worden klaargemaakt. Daar dit al om half negen klaar was ben ik dus de eerste dacht ik. Toch staan er al heel wat auto’s. O, ja de KRO is er vandaag om een item op te nemen voor een uitzending van 2 mei om half 10. Net voor de eucharistieviering. Voorzitter Wim Beurskens staat met de programmamaker te praten.

Als ik in het theater kom zie ik dat men ook buiten het speelvlak druk bezig is. Achter het toneel is al veel opgeruimd en de wegen in het theater krijgen een andere kleur. Deze worden ook voorzien van een zandkleur zodat alles in dezelfde style komt.

De televisieploeg staat te wachten op Cees en Nard. Daarna wordt de scène met Herodes opgenomen. Deze spelers staan geheel in kostuum, dit vond de KRO wel een leuk idee. Dat niet iedereen hiervan op de hoogte is blijkt als Pilatus “akte de precance” maakt in spijkerbroek.

Ook is er vandaag toegangscontrole. Vooral na wat er afgelopen zondag gebeurd is achter het toneel, is er nu strenge controle. Iedereen wordt gezocht in een lijst? (in deze hightech wereld) Verder krijgt iedereen zijn stempelkaart. Dat dit even een opstopping aan de poort oplevert mag duidelijk zijn. Zo rond kwart voor 10 staat de rij al tot buiten de poort. En dan mogen we van geluk spreken dat er veel mensen afwezig zijn door communiefeesten.

De Repetitie gaat wel lekker, Cees grijpt af en toe in. Maar Pilatus en Herodus krijgen al aardig vorm.

Na de repetitie is er extra aandacht voor het koor en voor de Romeinen. Ik rij dan echter weer snel naar Meerlo toe om te kijken naar de dans van Fabiënne, die vandaag een erg goede dag heeft. Met 85.6 punten kan ze door naar het NK, maakt ze samen met Danique promotie en hebben ze de hoogste punten van het concours. Iets om als pappa trots op te zijn.

 

Zondag 25 april 2010

 

Vandaag is er weer een fullcast repetitie. Maar wel in kostuum. De ene rede dat we in kostuum repeteren is dat Bart Hölscher vandaag nog opnames komt maken. De andere reden is dat we vandaag bezoek krijgen van de instanties die kaarten verkopen. Deze gasten worden zo rond half twaalf verwacht.

 

Vandaag is er ook buitenlandbezoek. 2 zusters hebben op de tribune plaatsgenomen en ik hoor dat er eentje uit Japan komt. Hellaas kan ze er met de première niet bij zijn omdat ze dan weer terug is naar haar eigen land. De andere zuster, afkomstig uit Brazilië, zal het spel wel komen bekijken. Verder komt er iemand van een ander Passiespel even kijken. Hij staat enorm te kijken naar de veranderingen die zijn doorgevoerd in het theater.

 

Voor de repetitie begint neem Bart nog een item op met Yolanda. Op haar hyves meld Yolanda dat dit wel goed gegaan is maar dat ze liever gewoon speelt.

 

Verder zien we ook dat er al vlaggen hangen aan de palen op de buhne, en dat het "geluid al plaats heeft genomen op de vaste stek, en zelfs al een digitale mengtafel ter beschikking heeft. De grote installatie komt de komende week.

 

We starten vandaag met het repeteren van de kruisweg. Ik neem deze tijd even om een gesprekje aan te gaan met enkele dames van de VVV-Horst. Zij vinden een briljant initiatief van Math Schmeitz om zo'n dag als vandaag te organiseren. "We kunnen nu eens kijken naar de zaken waar we vragen over krijgen".  Ook stellen ze me veel vragen over het toneel, de repetities, en de vele andere zaken waar je als passiespeler mee te maken krijgt.

 

Na een pauze van een half uur spelen we alles na de pauze in de voorstelling. Lekker weer is het vandaag zeker, al leek het in het begin hier niet op. Er vielen zelfs enkele druppels regen. Maar tijdens de doorloop na de pauze is het zelfs erg warm. Ik doe dan ook maar mijn spelersjas uit. Net na de klok van 2 uur klinken de laatste klanken van het koor en zit het erop. Een lekker applaus klinkt er vanaf de tribune. Cees heeft (natuurlijk) nog genoeg zaken waar aan gewerkt kan worden. Gelukkig maar... want we hebben toch nog wel wat repetities te gaan, alleen merk ik nu in de stem van Cees dat het toch al veel beter ging.

 

Jammer vond ik wel dat onder het spel enkele jeugdigen buiten de poort stonden te schreeuwen. "Kruisig hem.... Kruisig hem...." Wat een helden denk ik bij mezelf. Je bent toch echt een grote jongen als je dat durft. Als ik richting de heren loop om hen hierop aan te spreken fietsen ze hard weg. Als je echt een bikkel bent blijf je gewoon staan, en de nog grotere bikkels staan binnen de poort en doen mee!

 

Eentje was er vandaag niet. Jasper, Judas, had een verplichting elders. In de krant van maandag zagen we waar hij was.....

 

Donderdag 29 april 2010

 

Vandaag ben ik al vroeg in het theater. Produktie-overleg. Voor het zover is loop is altijd eerst een rondje door het theater. Op het toneel wordt nog de laatste hand gelegd aan het decor. Het is erg lekker weer dus met de blote voetjes in het zand. Er wordt nu erg hard gewerkt aan de aankleding voor de gasten. Waar vroeger de marktkraampjes stonden staan nu al huisjes die gebruikt gaan worden voor de verkoop. Deze huisjes zijn in style van de huisjes in het theater. Zo krijgt alles een vormgeving. Ook de weg is geel gemaakt en krijgt de uitstraling van zand.

 

Vanavond een hele doorloop. Speciaal voor de techniek. Deze jongens van het geluid komen zich vandaag een beeld vormen. We beginnen iets later omdat een van de heren nog in de trein zit. Maar als ook hij is gearriveerd kunnen we van start gaan. Voor de pauze loopt het nu niet erg lekker, zelfs de muziek klopt af en toe niet, maar na de pauze gaat het goed.

 

Na afloop spreek ik de heren van het geluid. Zij gaan de komende dagen de zaken die ze gezien hebben programmeren in de apparatuur en dan kunnen we het gaan proberen of het werkt.

 

Het was een erg warme avond en tijdens de nabespreking worden we opgegeten door beestjes... bah..

 

Dinsdag 04-05-2010

 

Vandaag begint de repetitie pas om half negen. Dit omdat het vandaag dodenherdenking in Nederland is. Vele passiespelers hebben hierin een verplichting. Als ik in de Doolhof binnenkom zie ik dat de techniek al hard aan het werk is geweest. 2 enorme stapels speakers en 24 stadionlampen zijn aan de overkapping gehangen. Lampen hoor ik vele spelers afvragen.

Deze verlichting hang voor de dagvoorstelling, dit om het ook al hebben we een bewolkte dag bij te lichten. Vanaf het podium ziet het er erg indrukwekkend uit. Ben benieuwd hoe het eruitziet als ze aangaan.

Ook is er op het toneel aan de tempels gewerkt, pilaren zijn geverfd en ook het huis van Herodus voorzien van gordijnen.  Verder is de zandberg opgehoogd en kan er weer hoog genoeg gespeeld worden.

Verder is natuurlijk het gesprek van de dag de gebeurtenissen in Amsterdam. De verstoringen tijdens de herdenking hebben ook indruk gemaakt bij ons.

We repeteren vandaag het eerste gedeelte van het spel. De muziek wordt nu ingepast en daardoor worden scènes’s vaker opnieuw gedaan. Ook de gesel scène krijgt nu echt vorm. Erg mooi. Als sprinkhanenvreter omgevormd wordt door spaghettivreter ontstaat er een korte hilariteit. Ap versprak zich. (of hij deze dag Italiaans gegeten had is niet bekend)

Het is vandaag wel koud. En ik ben blij dat ik zo rond half elf naar huis kan.

 

Vrijdag 07 mei 2010

 

Vanavond is de laatste repetitie voor de generale repetitie van zondag. Het regent al de hele dag en wil maar niet stoppen. Ook als ik het theater binnen kom regent het nog steeds. Zal ook wel niet meer stoppen. Over 9 dagen is de première en in de Doolhof zijn ze hard aan het werken aan de tenten die geplaatst worden.

 

De grote tent achter het toneel staat er al. Ook de tent voor de bezoekers staat ook al, en op het moment van mijn binnenkomst wordt de laatste hand gelegd aan de VIP-Tent.

 

Vanaf de tribune klinkt muziek. We spelen vandaag met geluid. De firma Houben heeft een enorme digitale mengtafel neergezet die al helemaal voor de passiespelen geprogrammeerd is. Echt High Tec. Incl. 2 laptops die de hele zaak controleren. Op 1 pc staan de regeliong van de speakers die in het theater hangen. De andere houdt de draadloze microfoons in de gaten. Iedere microfoon is op het scherm te zien.

 

Ook brand de verlichting.  24 gas-ontladingslampen van 2000 watt. Kanarie wat een licht!

 

"Kan de poort aan de Calvariestraat open" , vraagt een Passiespeler? Waldo staat voor de deur. Hij maakt vandaag zijn eerste repetitie mee. Samen met de oppasser  maakt hij enkele rondjes over het toneel. René heeft deze week al kennis gemaakt met onze nieuwe vriend.  Hij komt vandaag lekker aan het repeteren, want de intocht zit erbij.

 

Nadat iedereen voorzien is van een microfoon kunnen we beginnen. Grote gedeeltes voor de pauze komt voorbij.

De intocht zelfs 5 keer. Dus Waldo komt vandaag lekker aan de bak. Gaat er lekker. Totdat we het opnieuw oppakken omdat de route iets anders loopt moeten de teksten van de Sanhedrieten opnieuw getimed worden. Waldo maakt een onverwachte beweging en René valt eraf. Gelukkig niets gebeurt.

 

Nadat we de scènes hebben doorgenomen is er een korte pauze waarin we weer kunnen genieten van de werkzaamheden van het team van Lou en Angelique. Omdat het zo koud is is een broodje met een frikadel extra lekker. ook even wat drinken. 5 keer de intocht is voor de apostelen wel een hele opgave. Iedere keer de hele ronde op hoog tempo maken is best vermoeiend. Enkele dames hebben het erg koud, dit terwijl bij mij het water over de rug loopt. Zij herstellen zich met een wijntje.

 

Dan gaan we een doorloop maken van alles voor de pauze zover we komen. Voor we het weten zijn we aanbeland aan de laatste scene. Voorzitter Wim Beurskens is erg tevreden. "Erg mooi".

 

Het is wel laat geworden maar het was de moeite waard. Het geluid klinkt erg mooi. Nadat ik klaar was heb staan te kijken hoe ze werken. Das heel wat anders dan in jaren 70/80 toen we voor het eerst met versterking speelde.

 

Zondag 9 mei 2010, De Generale

 

Vandaag moeten we al vroeg in de Doolhof zijn. Sommigen worden al net na 8 uur verwacht voor het opzetten van pruiken en microfoons. Vandaag is de dag van de generale repetitie. Voor dat het zover is gaan we nog eerst met de sprekende rollen een deelrepetitie houden. In de grimekamer wordt door de mensen erg hard gewerkt, en zijn er ook genoeg die van een pruik voorzien moeten worden. Ook krijgt iedereen hier zijn microfoontje. bij de mensen die geen pruik hebben wordt deze ingevlochten. Dan een lekker bakje en een broodje en op naar de deelrepetitie. Deze zou zo rond 10 uur beginnen, maar Cees is er nog niet. Het wordt dus iets later. Dan nog maar een kopje koffie.

 

We repeteren kort de opening van het spel, na korte notes van Cees nog maar een keer. Als we als apostelen klaar staan zien we de figuratie al binnenkomen. Nog een keer de opening. Dit gaat al stukken beter.

 

Als we achter het toneel komen dan hoor ik een hoop herrie uit de tent komen. Erik, onze technische man, is flink aan het zagen. Antwoord voor deze herrie ligt in het feit dat hij druk is een prikbord aan het maken. Hierop zullen alle spelers informatie kunnen vinden. Dan zie ik ineens Waldo binnen komen. Ik loop naar Joran, het jongentje dat tijdens de intocht op de ezel zit, en vraag of hij Waldo al gezien heeft. Samen lopen we naar de ezel en zet ik Joran erop.

Ik krijg het idee dat hij het niet akelig vindt en de ezel zelfs aait. Waldo vindt alles prima. Wat is het toch een tof beest.

 

Cees gaat op een stoel staan en spreekt de menigte toe, vandaag gaat voor het eggie. Dan is het de bedoeling dat iedereen zich bij de hand pakt en aftelt: "Drie .... twee.... eeeeen...... SPELEN!!!!!!" Het kippevel staat me op de rug. Ik hoor van mensen die vaker met Cees spelen dat hij dit altijd doet. Het is erg mooi om zo te beginnen.

 

Dan gaan we beginnen aan de Generale. Eerst een woordje van Wim Beurskens aan de koningin (ook dit wordt geoefend) en dan de start van het spel. Hoe deze generale ging............ Kom maar kijken vanaf 16 mei.

 

Dit was het laatste item van de voorbereiding van de Passiespelen 2010. Zondag 16 mei komt er weer een nieuw verhaaltje over alles wat er gebeurt is op de generale. Deze laatste week zijn er nog wat repetities maar dat blijft achter gesloten deuren. Dus ook hier. Ik wens iedereen vanaf deze plaats heel veel succes toe en heel veel plezier met de première. Geniet van het komende seizoen en laten we samen ervoor zorgen dat de Passiespelen 2010 in alle opzichten een succes genoemd kan worden.

 

Ik sluit af met een stukje uit de oude Proloog:

 

Het spel begint, als dit nog spel mag heten

Waarin Gods neerlaag in ons donker dal

Gestalte kreeg door zwakke mensenkrachten

Die sterk door waarheid, eenheid en getal

Het u tot stichting ten tonele brachten

 

Wij doen het ut liefde: Die sta Gods ons bij

Aan hem de eer; de schande dragen wij