16 mei 2010: De Première:

 

Vandaag is is grote dag van de première. Wat hebben we ons als spelers hier op verheugd. De afgelopen week elke dag gerepeteerd. Dit viel zeker niet altijd mee. Op dinsdagavond een repetitie in de stromende regen. Toch doorgaan. Iedereen erg nat geworden. Maar toch maar doorgaan totdat Cees zegt dat het geen zin meer heeft en er een kans is dat iedereen ziek wordt. Dus konden we redelijk op tijd naar huis. Op donderdag en vrijdag staat er een doorloop geplant met de figuratie erbij. Op donderdag werd er eerst geoefend in het halen van het applaus. Na de laatste doorloop op vrijdag geeft onze regisseur aan: "Ja, we hebben een voorstelling". De zaterdag is om uit te rusten voor de première op zondag. Toch worden in het theater nog de hand gelegd aan de laatste openstaande zaken.

 

De Premièredag begint zoals altijd met een mis in het theater. Dus ben ik zo rond de klok van 9:15 uur in Tegelen. Als ik richting het theater rij dan zie ik toch al voorbereidingen voor het Koninklijke bezoek van  vanmiddag. Op het parkeerterrein staan al politieauto's en rondom het theater vele hekken. Ook is de Doolhof volgelopen met politieagenten. Ik parkeer mijn auto in de calvariestraat. De spelers dienen hier hun auto te parkeren. Voor de medewerkers ingang staan ook al politieagenten. Niemand kan meer ongezien de Doolhof betreden. Samen met enkele andere passiespeler loop ik richting de hoofd ingang. We zien weer een groepje agenten komen aanlopen. Net de fanfare zonder instrumenten.

 

Bij het binnenkomen via de hoofdingang kun je zien dat er hard gewerkt is. Alles is klaar en staat er mooi bij. Dan volgt de mis in het theater. Tijdens deze eucharistieviering is er natuurlijk uitgebreid aandacht voor de komende première. Het koor zingt ook enkele nummers uit de Passiespelen. Tijdens de viering kan ik het toch niet laten om soms naar de zijkanten te kijken, hier . Mooi op de afgesproken tijd is de mis uit. En om kwart over elf lopen we dan ook weer om het theater heen richting spelers ingang. We mogen niet binnendoor. Ook dit heeft met de veiligheid te maken. Robert Bouten zien we vandaag op de fiets aankomen. Leuk als je hem ziet fietsen. Hij was volgens zijn twitter vroeg op en vondt dat hij als passiespeler ook de mis moest bezoeken.

 

Als we entree willen maken bij de spelers ingang staan hier ook politie en mannen van de beveiliging. Alle tassen worden gecontroleerd en iedereen moet zijn spelerspas laten zien. Verder krijgt iedereen vandaag een beker met een foto van de passiespelen erop.  Een erg leuk initiatief. De tekstboeken die we normaal ook krijgen tijdens de première, worden volgende week uitgedeeld.

 

Dan is het tijd voor soep, koffie en broodjes. Erg lekker. Het weer is vandaag erg lekker dus worden de banken en tafels uit de tent naar buiten gedragen zodat de spelers lekker in het zonnetje kunnen zitten. Jeu, voorzitter VMP, geeft echter aan dat ze voor de voorstelling weer terug moeten (ook weer voor het koninklijk bezoek). Dat is het woord aan Cees. "De voostelling is nu van jullie, om dit symbolisch te doen heb ik voor iedereen een steen. Deze steen heb ik voorzien van een tekeningetje van Jezus. Iedereen krijgt er een. Laten we hopen dat het geluk brengt." Ook Judas heeft een cadeautje voor medespelers. een flesje Judasbier. Met het kaartje wenst hij de collega speler veel plezier het komende seizoen.

 

Dan gaat iedereen zich klaarmaken. Kostuums aan, pruiken op, microfoons opgepakt, alle attributen worden een laatste maal gecontroleerd en dan kan het beginnen. Iedereen verzameld zich weer en we doen onze "Yell". Dan gaat iedereen richting de plaats waar hij/zij opkomt. Een helikopter komt over. En nog een. Politie en de Koningin. Dan wordt het stil. "Ze is er", meld iemand die komt aanlopen. "Ik zag de auto's zojuist binnenrijden". Dan volgt een applaus vanaf de tribune. De koningin loopt naar voren, en neemt plaats. Voorzitter Wim Beurskens vraagt het publiek 1 minuut stilte en de koningin gaat als eerste staan. Na de korte toespraak van de voorzitter gaan we van start. De tijd vliegt en ik heb het idee dat we zeer snel spelen. Op de horloge van Cees blijkt mijn gevoel niet te kloppen, in de pauze precies op schema.

 

In de pauze blijft de koningin het gesprek van de dag. Iedereen heeft haar gezien. Naomi en Bas, de kinderen die de koningin een bloemetje hebben gegeven vertellen dat de koningin ze vroeg wat ze spelen. Volk was het antwoord. Wendy de moeder vraagt of er foto's van zijn. Angelique heeft er gelukkig gemaakt.

 

Na de pauze gaat het spel in volle vaart door. Tijdens de Herodes scene valt mijn oog op het publiek. Daar zit Kees verbeek, de herodus van vorig seizoen. Ik zie vanaf de afstand dat hij wel moet lachen. Enige hilariteit breek er uit als een jongetje uit het volk de tekst van Herodus herhaald. Daar was Robert even de hele aandacht van het publiek kwijt. Wel valt me op de de geseling anders begint. Dit maakt deze scene nog indrukwekkender. Klasse voor René, dat hij dit doet. Er zijn acteurs die dat vroegen zeker nooit zouden doen. Als de voorstelling afgelopen is volgt er eerst een stilte, en dan de warme deken van applaus die lekker over ons heen valt. Tranen rollen over de wangen. Wat is dit mooi. Zoveel mensen die opstaan, zelfs de koningin.

 

Dan aflopen en achter het toneel. Hier is in de tussentijd alles nogmaals gecontroleerd op veiligheid. Mannen met spiegeltjes op stokken heb rondgelopen om alles te controleren. Dan maakt de koningin entree achter de bühne. Met een applaus heten de spelers haar welkom. Ze spreek met regisseur en enkele spelers. Maar de majesteit heeft ook zeker aandacht voor anderen. Zo geeft ze Lazarus een handje en Maria Magdalena krijgt de vraag wat de tekens op haar gezicht voorstellen. Beide laten deze kans natuurlijk niet lopen en geven de koningin een hand. Wat misschien nog wel veel mooier is, de koningin vraagt naar Bas en Naomi. "Ik wil ze graag zeggen dat ik ze in het spel gezien heb", maakt de koningin kenbaar. Wat een leuke vrouw. En Bas komt dan ook naar de majesteit toe.

 

Dan maakt de koningin aanstalte om te gaan. Maar eerst praat ze toch nog even met enkele spelers die iets verder op staan. Mijn moeder (die in de rolstoel zit) krijgt even de aandacht. Ook Ap krijgt zelfs een hand van de vorstin.

 

Dan gaat het feest van start. Eten en drinken bijgestaan door muziek. Ook komen nog enkele gasten achter het toneel. Iedereen is zwaar onder de indruk van de mooie voorstelling die ze gezien hebben. Het gesprek van de dag. Onze koningin en dat ze het passiespel heel mooi vond. Tevreden rijd ik laat naar huis. Toch nog even tv kijken. Zijn er items in de Journaals geweest? L1 en RTL 4 zenden het uit. De Nos niet. Zij hadden het gisteren over de passiespelen van Oberammergau?

 

23 mei 2010: Voorstelling 2

 

Het zou vandaag een erg warme dag worden. En dat was ook zo. Dit weekend staan er 2 voorstellingen op het programma. Zondag en maandag omdat het Pinksteren is. Het is dan ook de enige plaats op dit moment waar Pasen en Pinksteren op 1 dag vallen. (dank je Arjan).  Wat het precies is weet ik niet maar het voelt vandaag anders dan vorige week. Natuurlijk is het geen première en spelen we de tweede keer voor publiek. Nee dat is het niet. Misschien is het wel dat een week niet repeteren moet wennen. Voor de première hadden we 6 dagen repetitie zitten en nu niets. Je hebt collega's een week niet gezien. Dit is ook even wennen.

 

Als ik binnenkom staat Erik Derikx al lekker aan de Koffie. We zijn lekker vroeg en besluiten een rondje te lopen door het theater. Is wel lekker om alles even te zien. Aan de publiekskant zitten mensen lekker aan de koffie. Ook de scouting is dit jaar weer actief. Ze verkopen de tekstboekjes, en foto's van de foto shoot. Even rusten we uit op het bankje wat voor het kassagebouw staat. Dit is een erg mooi uitzicht. Je ziet alle mensen binnenkomen. Sommige vragen zich af of ze al mogen doorlopen. Dan weer op naar achter. Even een blik in de VIP tent. Goedendag ziet deze er mooi uit. Mooier dan vorige keer. Erik en Ik doen wat ideeën op voor een filmpje...... (we zeggen niets)

 

Janneke Schmeitz vraagt aan me van wie het bord is in de tent. Ze had graag een plaats voor het ophangen van persberichten. Gelukkig staat onze duizendpoot Erik klaar. Een paar platen en een likje verf en er wordt aan haar borden gewerkt. Je zou bijna vergeten hoe belangrijk de mensen achter de schermen zijn.

 

Dan naar de grimekamer om mijn microfoon te halen. En dan de kleren aan. Pffffff, nu al warm. Neem nog maar een cola. Dan de toespraak van Cees. Hij waarschuwt voor vandaag. Pas op! Dit is na de mooie voorstelling van vorige week, extra gevaarlijk. Zorg dat je scherp bent. Dan de gezamenlijke Yell. SPELEN!!!!!!, en iedereen gaat zich klaar maken. Marja is haar kruik voor bij het laatste avondmaal kwijt. Gelukkig meld zich iemand die een kruikje in haar huisje heeft staan die we kunnen gebruiken. Dan gaat het beginnen.

 

Als je voor het eerst binnenloopt kijk je toch eerst naar het publiek. Oei das minder dan vorige week. 1400 mensen bezoeken vandaag de Passiespelen. (is toch dik 2 keer een normaal theater) Maar toch speel je tegen een half lege tribune. Goed het publiek ziet dit niet. Wel raar op de eerste rij zit niemand? Zijn er gasten niet gekomen? Ik heb het idee dat het wel lekker loopt. Wel vergeet hier en daar iemand een tekst. Valt het publiek gelukkig niet op, maar ik (en met mij vele andere spelers) wel.

 

In de pauze verteld iemand mij dat ze in haar enthousiasme een riek in haar teen heeft geduwd. Het bloed, wel dom natuurlijk. Verder kun je achter op een huisje zien dat er feest is. Er zijn er vandaag twee 20 jaar getrouwd. Er is dus origineel versiert. Verder wordt de microfoon van Peter (Centurio) opnieuw geplakt, deze was door de warmte los gegaan. Maar goed dat er mensen zijn die er op letten en het kunnen herstellen. Na de pauze gaat het een stuk beter heb ik het idee. Tijdens de geseling let ik even op hoe het publiek reageert. Iemand laat een kreet van schrik horen, verder zie je mensen verrast kijken als Jezus net voor hun gegeseld wordt. Dit blijkt vooral achteraf als je mensen spreekt.

 

Voldaan lopen we na mijn laatste scene weer af.

 

Uit het applaus en de reacties achteraf  mag je opmaken dat het toch wel een mooie voorstelling was. Gelukkig..... morgen weer een.

 

Maandag 24 Mei 2010, voorstelling 3

 

Vandaag de derde voorstelling. Tja zoals je gisteren al las was ik niet echt tevreden over gisteren. En met wel wel meer merk ik vandaag. Na ons gebruikelijk rondje waarbij we vandaag een stopje maken in de tent waar de bezoekers een hapje kunnen eten, maak ik me klaar voor een extra repetitie. Cees wil graag voor de voorstelling de intocht en de overval op de "Hof van Olijven" een keer doornemen. Na een korte uitleg van Cees weten we wat de bedoeling is en nemen we het door. Gaat al veel beter. Onthouden voor straks. Dan nog even de intocht, dit moest even technisch doorgelopen worden omdat de teksten van de apostelen niet boven de muziek uitkomen. Gelukkig gaat nu ook beter.

 

Het gesprek achter het toneel? Het personeel van het winkeltje staat niet in het tekst boekje. Nu doe je zo je best om niemand te vergeten, en dan zul je zien dat dit toch gebeurt. Jammer. Ze zijn zeker voor alle passiespelers goud waard. Zelfs het bestuur en de plaatsaanwijzers komen regelmatig van het lekkers eten.

 

Ook het rode kruis zien we vandaag achter het toneel. Verhip een speelster van vorig seizoen. Op de vraag waarom ze niet mee doet dit jaar? "Het was slecht te combineren met andere activiteiten. Maar ik kom nog zeker een keer kijken en ben erg benieuwd".

 

Ook wordt vandaag het startsein gegeven voor de knutselwedstrijd voor kinderen tot 12 jaar. Knutsel je eigen theater en lever het in. (zie op de brief voor wanneer, je hebt nog wel wat tijd)

 

Hoge Priester/Malchus Ap maakt vandaag foto's van mij en mijn medebewoners in huisje 6. Als hij klaar is laat ik hem wel zien. Of hangen we hem op in huisje 6.

 

Dan de voorstelling. Met 1400 bezoekers, 100 minder dan gisteren, gaat het erg lekker vandaag. De vaart zit er lekker in, en ik merk weinig mensen die zich verspreken. Dit geeft vertrouwen. En dit is zeker terecht, want het loopt tot het einde erg goed. Robert Bouten komst strompelend het podium af. Met zijn voet blijven haken achter de trap. En hup, de volgende met een zweepslag. Roept Pilatus niet iedere keer, 40 min 1? Nou vandaag ging die ene naar het adres van Robert. 2 duimen gooit Cees tijdens het applaus omhoog naar de spelers! Na de voorstelling toch nog even me Marc naar het kruis kijken. Stond vandaag een beetje scheef. Nu afgesproken hoe ze het zondag gaan doen.

 

Na afloop drinken we met de apostelgroep nog een lekker borreltje en dan moe naar huis.

 

30 Mei 2010: Voorstelling 4

 

Voor dat we vandaag beginnen, even terug naar afgelopen week. Er kwam een mailtje van Donña. Gevraagd werd of de spelersgroep zondag om 10:00 uur in de Doolhof zou kunnen zijn om extra te repeteren. Ging het zo slecht dan vorige keer? Nee hoor, maar het ondertoneel is grondig aangepakt. De heuvel zand is met een halve meter verhoogd. 72 kuub zand is erop gekomen. Maar ja, dat is dan ook niet alles. Eerst moet alles eraf, dan de zand erbij, dan weer alles terug op de plaats. Ook zijn er diverse "big bags" geplaatst om te voorkomen dat het zand gaat verschuiven. Een klusje wat bijna 3 dagen werk was. Een speciaal dankjewel is wel op zijn plaats aan de medewerkers die dit de afgelopen week geklaard hebben. Speciale dank gaat toch aan het adres van Pierre. Niet alleen was hij er elke dag, maar hij is 78 jaar geworden vandaag.

 

Dan spreekt Cees even alle scènes door. Het decor is zo aangepast dat enkele looproutes verdwenen zijn. Nadat al deze scènes besproken zijn, gaan we het proberen. Scene voor scene. Zo rond twaalf uur zijn we hier mee klaar. Dan lekker aan de koffie en een broodje. De voorspellingen voor het weer zijn vandaag niet goed. Donkere wolken trekken zich dan af en toe samen boven de Doolhof. En er valt zelfs regen. René probeert uit hoe diep de nieuwe vijvers zijn geworden en krijgt een natte broek. Niet ver genoeg waren de pijpen omhoog getrokken. Nu ik zou vroeg ben zie ik ook dat alle plaatsaanwijzers druk bezig zijn met het schoonmaken van de stoeltjes. Rij voor rij worden de stoelen met een borstel schoongemaakt.

 

Vandaag is de eerste voorstelling van het KBO. KBO-Limburg heeft onder de leden vraag gedaan en ze uitgenodigd voor onze spelen. 45 Bussen komen vandaag richting de Doolhof. Hier worden ze opgevangen door de medewerkers van de Passiespelen, medewerkers van het KBO, die lekkere pepermuntjes uitdelen aan de ingang. Gekscherend noem ik hun het KBO-promotieteam. Later dit jaar spelen we nog een voorstelling voor het KBO. Dan is de rest van Nederland aan de beurt. Janneke Schmeitz is druk bezig met het ophangen van krantenknipsels. Toch wel mooi om te zien hoeveel er over de Passiespelen geschreven is.

 

In mijn rondgang door het theater laat men mij zien dat alles gerecycled wordt. Het kleed van Loek Giesen doet dienst als afdakje voor het informatiehuisje. Over de ingang staat een tent. Deze is wel wat laag, dus wordt er een oplossing gevonden in kratten. Ook in de catering tent is het een drukte van belang. Vlaai, vlaai en nog eens vlaai. Er wordt door de servicepubliek duidelijke afspraken gemaakt voor vandaag. Bij het overzicht van de tribune neemt men de zaken nog een keertje door. Ook valt mijn oog op het trapveldje voor de ingang van het theater. Op een groot bord staat dat er tijdens de spelen niet gevoetbald mag worden. Dan komt de eerste van 45 bussen aanrijden en begeef ik mij achter het toneel. Enkele kinderen genieten van een lekker ijsje. Weer of geen weer, een ijsje is altijd lekker.

 

Enkele soldaten zijn druk bezig met het poetsen van hun harnas. Dit onder het toeziend oog van een soldaatje uit 2015. Hij zit toe te kijken hoe pap hard aan het werk is.

 

Achter het toneel hangt een aankondiging van het uitstapje van de medewerkers. 2+3 oktober is het uitstapje voor de jeugd (van 8 tot 18 jaar), en de volwassenen (alles ouder dan 18 jaar) gaan een weekje later. Nadat we gezongen hebben voor Pierre, en Cees alle notes heeft doorgenomen komt onze yell. Dan maakt iedereen zich op voor de voorstelling. Nadat de voorzitter van het KBO het publiek heeft toegesproken kunnen we beginnen. Mooie voorstelling. Die wel wat kleine speciale gebeurtenissen kent, die we niet nader gaan noemen. De val van René bij het oplopen bij Herodes, laat het publiek even schrikken. Gelukkig loopt het allemaal goed af. Uit huisje 4, welke voorzien is van een schoorsteen, komt vandaag wel erg veel rook. Goede vangst gehad vandaag zeker, moeten veel vis roken. Er hangt laaghangende bewolking in de doolhof hierdoor. En komen we mooi, wel iets later aan het applaus. Waarom iets later? De pauze heeft iets langer geduurd. Ons publiek had op deze koude dag zeker trek in koffie, hier hebben we ze alle gelegenheid toe gegeven.

 

In de grimekamer werkte vandaag een dubbelganger van Chantal Jansen. Toch maar even mee op de foto. Ze hoort dit wel vaker legt ze me uit. Dan valt de regen met bakken uit de lucht, en ga ik maar gauw naar huis. Donder en bliksem, hagel en veel regen vallen in Tegelen. Vanuit de tent heel hard rennen naar de auto, en dan de rit door het noodweer naar huis.

 

Zondag 6 Juni 2010

 

Vandaag zal het een erg hete dag gaan worden in de Doolhof, 30 graden geeft de thermometer aan als ik richting Tegelen rijdt. Onweersbuien met windstoten en hagel horen vandaag ook bij de mogelijkheden. Op het bord in de tent staat vermeld dat er vandaag 2000 bezoekers de passiespelen komen vereren met een bezoekje. Ook geeft regisseur Cees aan wat de bedoeling is als het noodweer de Doolhof treft. Normaal zou ik hiervan een erg blij gezicht krijgen maar vandaag, nee. Ook tijdens ons rondje door het theater, waarin we vandaag een meeloper hebben in Pilatus Marcel, dwaal ik regelmatig af met mijn gedachten. Mijn schoonvader ligt in het ziekenhuis en het gaat niet goed. Dit geeft een behoorlijke spanning.

 

Tijdens de voorstelling krijg ik het gevoel dat we een mooi spel neerzetten. Voor het eerst zie ik in de intocht publiek terug zwaaien naar Jezus op de ezel. Regelmatig zie ik dat we het publiek emotioneel raken. Ook tijdens de geseling reageert het publiek met afschuw. Enkele dames leggen de handen voor de ogen. Het applaus komt als een warme deken, over deze hete voorstelling. Geen noodweer, geen regen. Zouden we dan toch hulp krijgen van boven?

Na de voorstelling pak ik snel mijn spullen bij elkaar en ga snel naar huis.

 

Vannacht is het dan gebeurd. Mijn schoonvader Alex Seelen is overleden op een leeftijd van 70 jaar. 65 jaar trouw lid van onze passiespelen. Met vijf jaar aan de hand van zijn vader meegekomen en niet meer weggegaan. We kennen hem zeker nog als Centurio op het paard, en achter de schermen werkzaam als grimeur. Dit seizoen was hij er al niet meer bij. Toch was hij in gedachte nog veel bezig met ons spel. We zullen hem missen..

 

Zondag 13 Juni 2010

 

Dubbel gevoel vandaag als ik richting de Doolhof rijd. De afsluiting van een erg emotionele week. Afgelopen vrijdag de begrafenis van mijn schoonvader. Nu een voorstelling 1 week na zijn overlijden. Als Irma en ik binnenkomen in het theater worden we van alle kanten gecondoleerd. Vele hebben meegeleefd de afgelopen dagen en dat is erg lief.

 

Vandaag voorstelling 2 die gekocht is door het KBO. 3000 bezoekers vullen vandaag de tribune. In ons wekelijkse rondje zien we dat er al veel gasten aan de koffie en vlaai zitten. Er is zelfs een speciale tent neergezet in de pad naar het theater. Buiten de doolhof komen al heel wat mensen aanlopen. 60 bussen komen vandaag de gasten brengen. Een hele organisatie voor de mensen van de logistiek. In drie rijen zullen de bussen voor het theater worden neergezet als het spel is afgelopen, verteld Wil van Horck mij. Verder wordt het grote parkeerterrein ook gebruikt als opstapplaats. Op het Johan Cruyff Court zijn enkele jongeren een het voetballen en aan het skaten. Erik Derkx daagt de jongens uit voor een wedstrijdje.  Deze uitdaging gaan de jongens aan, en misschien kunnen we binnenkort uitkijken naar een wedstrijd. Dan lopen we nog kort over het toneel, en controleert Erik even zijn graf. Er ligt een dikke laag zand op, en kijkt hij even of de wanden geen scheurtjes hebben.

 

Nadat we ons in het kostuum hebben gestoken volgt eerst een toespraak van voorzitter Wim Beurskens. Hij verteld iedereen dat afgelopen week Alex Seelen gestorven en begraven is. Hij vertelt wat hij allemaal betekend heeft voor onze Passiespelen. dan sluit hij af met een minuut stilte. Verder looft onze voorzitter de werkzaamheden van Lou Cruijsbergh en zijn team. Ze waren al niet in het boekje opgenomen, en nu denken veel mensen dat ze dit doen als professional. Dit is alles behalve waar. Lou en zijn team zijn net als iedereen vrijwilliger, en doet dit werk (veelal ook door de week) als liefde voor de Passiespelen. Laten we hun steunen en er voor zorgen dat we hun met respect behandelen.

 

Dan komt Cees met de notes van de vorige voorstelling. Nadat het lijstje is doorgenomen komt ook Paula met haar notes. Ze valt redelijk veel in herhaling met de notes van Cees. Dan de yell en kunnen we beginnen.

 

Huisje 6 is vandaag versiert. Pastoor Dautzenberg zit vandaag 12,5 jaar in Tegelen. Reden voor een feestje. Hij is er vandaag, als speler ook niet bij.

 

Nadat iemand van het landelijke bestuur van het KBO een toespraak heeft gehouden, waarin zij vertelt dat de spelers van de passiespelen allemaal amateurs zijn, kan de voorstelling beginnen. Ook vandaag merk ik dat het publiek erg meeleeft met het spel. Ook vandaag zwaaien mensen tijdens de intocht naar Jezus. Verder reageert het publiek ook weer flink in sommige scènes.

 

Als ik na de laatste scene achter het toneel kom, zie ik een grote groep mensen achter het toneel staan. De pastoor is met een groep gasten toch naar de Doolhof gekomen, na zijn feest, om het samen met zijn Passiespelers nog verder te vieren. Als iedereen weer achter het toneel is ontstaat er een receptie voor pastoor. Ook is er vandaag een zangeres (Joyce van den Ham) aanwezig om de Passiespelers toe te zingen. Deze wordt kort onderbroken door een serenade van het koor aan pastoor. "I will follow him" (uit Sister Act) wordt uit volle borst gezongen. Verder kon je ook wijn kopen voor het Victorfonds. Dit victrofonds zet zich in voor mensen in materiële of financiële problemen. Meer info: www.victorfonds.nl. Victor is de bordercollie van Pastoor, hij is erg bekend want hij schrijft ook hilarische stukjes in het parochie blaadje.

 

Nog lekker nakletsen en dan lekker naar huis. Zware week is mooi afgesloten.

 

Zondag 20 Juni 2010

 

Vandaag is het de zevende voorstelling. De weersvoorspellingen voor het weekend waren niet bijster. Het zou bewolkt blijven en kans op af en toe een buitje. De laatste bleef de hele dag gelukkig weg. Toch bezoeken vandaag zo'n 2000 mensen de Passiespelen van Tegelen. Onder hen, het BNG-Cultuurfonds, KVO Dames en 4 personen van de Passiespelen van St. Margarethen.

 

Aan de publiekszijde is het een drukte van belang. Er zijn vandaag heel veel gasten die komen eten in de tent. De mensen met een blauw polsbandje kunnen terecht in de tent die staat achter de buffet-tent. De mensen die beschikken over een goud polsbandje mogen aan tafel in de VIP-tent. Bij zoveel polsbandjes zou je bijna zeggen dat de passiespelen lijkt op de Boetezitting. Verder tref ik bij de ingang de moeder van onze regisseur Cees. Zij komt vandaag weer eens kijken. Leuk. Ook zie ik dat een oudgediende van de Passiespelen komt aanfietsen. Wim Siebgens speelde jaren de nar van Herodes en komt volgende week met Océ weer kijken. Hij was er met de première ook al bij. Toch wel leuk dat er meer mensen zijn die onze passiespelen vaker bezoeken. Buiten de poort staan al 2 bussen. Dit zouden er uiteindelijk 12 worden.

 

Achter het toneel is het vandaag weer zoals gewoonlijk. Iedereen is er? Toch heb ik stiekem het idee dat er vandaag minder figuratie is? Cees geeft in zijn notes aan dat het vorige week een goede voorstelling was, maar om iedereen weer op scherp te zetten, gaan we as zaterdag extra repeteren. Ik vind het een leuk idee. Het is voor het eerst, dat we zonder dat er een speciale rede is, repeteren in het seizoen. Het is in het verleden wel vaker voorgekomen dat tijdens de voorstelling extra repetities gehouden werden. Veelal kwam dit door dat er een speler uitviel. Ik herinner me het uitvallen van Kajafas laatste seizoen, en we Pierre moesten klaarstomen voor deze rol. Maar nu wil Cees met iedereen die kan toch nog een keer door de voorstelling lopen om de puntjes nog eens op de i te zetten. Vorige week had het koor dit, nu dus met de hele groep. Zo zie je maar dat we alles doen voor onze bezoekers.

 

Robert Bouten heeft een zware dag al achter de rug. Vandaag bezochten 20000 mensen de Floriade. "Wat moet dat worden als de Floriade echt gaat beginnen", zegt hij met een diepe zucht.

 

Ik had het idee dat de voorstelling wel lekker loopt. Als ik tegen het einde een blik op de tribune werp zie ik Emiel Lammers zitten. Niet dat ik mensen in het publiek zit te zoeken maar hij zit op rij 2 met een klein kind voor zich. Emiel is de oude kapelaan van de Heilig Hart Parochie. Ik ben jaren lang misdienaar geweest bij Plön. Erg leuk dat hij er vandaag is. Zeker als ik hem na afloop ook nog spreek. Hij is wel oud geworden, maar mijn naam kent hij nog steeds, en als ik met hem spreek dan merk ik dat Tegelen nog steeds een speciaal plekje in zijn hart heeft. Hij kent toch nog wel vele namen.

 

Ook de bezoekers van St. Margarethen zijn wel onder de indruk van het spel. Net als in 2005 bezochten zij de Passiespelen. De veranderingen vonden ze erg mooi. De dame die Maria speelt in het Oostenrijkse dorpje herkende aan de Piëta dat het dezelfde tekst was als de laatste keer. Dan heeft het toch ook wel de vorige keer indruk gemaakt. Zij spelen volgend jaar weer. Ik kijk er naar uit om hun weer te mogen bezoeken.

 

27 Juni 2010

 

Op deze zondag gaat het erg warm worden. De voorspellingen zijn 30 graden of meer. Zeer regelmatig wordt mij als Passiespeler gevraagd wat er leuk aan is om elke zondag bij de Passiespelen te zijn. Je zou nu zeker verwachten dat het niet leuk zou zijn. Maar niets is minder waar. Voel goede moed ga ik ook vandaag richting de Doolhof. 30 graden,  regen of zelfs min temperaturen, we hebben als spelers groep veel dalen en heuvels moeten nemen, dus ook dit vandaag zal tot een goed einde komen. Gisteren was er een extra repetitie, niet omdat het slecht gaat, maar om de voorstelling nog verder te verbeteren.

 

Vandaag komen als gasten enkele mensen van de Passiespelen Sommersdorf en een zeer grote delegatie van Océ. Dit kun je dan ook goed zien. Op de tribune zijn medewerkers van dit bedrijf druk bezig om de stoeltjes te reserveren. Rijen krijgen een velletje met gereserveerd Océ erop. De tent waar je kunt eten normaal is omgetoverd tot Océ-Kantine, en op de weg naar de ingang staat iemand van Océ de kaarten uit te reiken aan de bezoekers van dit kopieerbedrijf.

 

Erik Derikx (Lazarus) laat zich voor de gelegenheid terug rijden door enkele leden van de Scouting, die er elke week weer voor zorgen dat de tekstboekjes verkocht worden. Met 2 leden hebben ze toch grote moeite hem vooruit te trekken. Medelijden hebben ze dan ook met de dragers die Erik elke week naar zijn graf mogen dragen.

 

Achter de Bühne is het dan nog erg rustig. Het ligt er lekker zomers bij. Iemand wijst me op de kleedkamer van het Sanhedrin. Als ik naar binnen ga zie ik het meteen. Er hangt een heel klein jurkje voor Pierre. Het grote kleed van Annas is tot in perfectie nagemaakt door de mensen van de kleding. Als Pierre binnen komt heeft hij het niet in de gaten. Echter nadat het het kleed van Annas gaat zoeken valt het kwartje. Hij moet erg lachen om het briefje wat eraan hangt. Hierop staat dat het te heet gewassen is maar dat het voordeel is dat het nu niet meer te lang is. Samen met de maakster van dit mini-annasje gaat Pierre dan ook graag op de foto. Hij zal vandaag niet de enige zijn die verrast wordt. Maar hierover later meer.

 

Vandaag komt er ook een eind aan de knutselwedstrijd van de kinderen. er was gevraagd om je eigen theater te knutselen. 3 kinderen hebben hier dan ook aan meegewerkt. De kunstwerken worden op een tafel tentoongesteld, en worden door iedereen bewonderd. In de pauze zal de jury er naar kijken, en het oordeel komt dan na afloop van het spel.

,

Voor dat Cees aan het woord komt voor zijn notes verteld Yolanda nog even dat ze haar fietssleutels verloren is in het zand. Dus als er mensen zijn die ze vinden graag terug geven aan haar. Dan volgt Cees, die vandaag weinig te melden heeft. Bijna alles is gisteren doorgenomen tijdens de extra repetitie. Aanstaande zaterdag komt alles na de pauze aan de orde, in nog een extra repetitie.. Ook op een rustige inspannen manier. Het advies voor vandaag is zorg dat je veel blijft drinken. Voor de Romeinen geldt dit speciaal. Met al dat ijzer is het extra heet. Wordt je duizelig dan loop je gewoon af. Niet blijven staan, maar af, je moet ervoor zorgen dat je voor het te laat is blijft drinken. Er zijn zelfs huisjes die drinken hebben staan voor de soldaten.

 

Dan gaat de voorstelling beginnen, 2300 bezoekers is een erg mooi aantal. En dat speelt erg lekker.

 

In de pauze komt de verassing voor Robert. Een klein Herodusje reikt hem een klein jasje van Herodus uit. Samen met een klein hoedje neemt hij dit dan ook graag in ontvangst. Trots laat hij iedereen zijn kadootje zien. Als dank voor het harde werk krijgt de dame die het gemaakt heeft een dikke kus.

Ook het mini jurkje van Pierre heeft een schoudertje gevonden. Een baby'tje heeft dit jurkje aan. Dat het kindje het niet leuk vind kun je goed zien. Ook is de jury druk bezig met het beoordelen van de knutselwerkjes.

 

Dan volgt het gedeelte na de pauze. Tijdens Herodus moet ik kort denken aan het Wk-voetbal. Ik hoor mensen juichen. Duitsland speelt vandaag tegen Engeland.

 

Na de voorstelling begeef ik me snel richting het publiek. Vandaag komt een nicht van mij kijken met vormelingen en misdienaars. Zij zouden graag een rondleiding hebben en die geef ik natuurlijk graag. Ook zijn er vandaag enkele dames die in 1960 hebben meegespeeld als maagden. Ik krijg ze nog een keer zover op het toneel de pose van de Maagdenrij aan te nemen.

 

Achter de Bühne vindt op dat moment de prijsuitreiking plaats van de knutselwedstrijd. De drie kinderen die meegedaan hebben krijgen allemaal een medaille en een victorhondje. Erg moe rij ik rond de klok van half zeven naar huis.

 

04 Juli 2010

 

Het was vandaag de dag na de week van de jeuk. Na de voorstelling van afgelopen zondag bleken velen van onze passiespelers bultjes te hebben. Nadat er zaken goed bekeken waren bleek het hier te gaan om de eikenprocessierups. De een heeft er meer last van gehad dan de andere. Enkele hebben nachten wakker gelegen van de jeuk, andere hebben koorts gehad. Al met al geen week om graag aan terug te denken. Het zeer warme weer van de afgelopen week heeft natuurlijk bij de andere spelers, die geen last van jeuk hadden, voor weinig slaap. 35 graden op de thermometer.

 

Gelukkig is het vandaag qua weer wat minder. Het is bewolkt, zo af en toe breekt de zon door. Maar nog geen 35 graden. Wel warm genoeg.

 

Vandaag gingen dan ook alle voorzorgsmaatregelen van kracht om te voorkomen dat er zich nog meer excessen voor zouden doen. De spelers ingang werd verplaatst naar de ander kant van de Doolhof. De Kinderopvang ging naar café de Witte en een gedeelte van de Doolhof was afgesloten. Ook heeft iedereen de afgelopen week het kostuum opgehaald en lekker gewassen.

 

Voor we gingen luisteren naar de notes van Cees, ging er dan ook een uitgebreid dankjewel naar de mensen die er afgelopen week weer kei hard voor gewerkt hebben om er voor te zorgen dat de jeukmachine's hun biezen pakten. natuurlijk met hulp van buitenaf. Zo heeft iedereen een steentje bijgedragen aan het verdrijven van de rupsen. Verder werden er vandaag 2 verjaardagen gevierd in de Doolhof, dus er was weer een overvloed aan vlaai. De verjaardag van Robert Bouten werd uitgebreid aangekondigt.

 

2000 mensen bezoeken vandaag de Passiespelen. Onder hen een grote groep van het draaksteken uit Beesel. Wij waren vorig jaar bij hun te gast, nu zij dus bij ons.

 

De voorstelling gaat wel lekker dacht ik. Ik zag genoeg tevreden gezichten. Dit blijkt ook uit de reacties achteraf van het publiek.

 

In de pauze kon je het boek waarin alle Passiespelen die lid zijn van de Europassion kopen. Een geweldig mooi boek, in kleur, over de vele Passiespelen die europa rijk is. Jammer is wel dat af en toe de foto's wat aan resolutie te kort komen.

 

"Ik werd helemaal in de voorstelling, en was tot tranen geroerd", verteld een man achteraf. Je kon op zijn gezicht lezen dat hij het meende. Hij was helemaal ontdaan. Bezoekers waren vooral verwonderd dat er zoveel mensen hun vakantie opofferen voor de Passiespelen. Opofferen? Zij weten dus duidelijk niet hoe gezellig het is in de Doolhof!

 

11 Juli 2010

 

Vandaag was Nederland helemaal in de band van het voetbal. Dus zag je dit ook achter het toneel vandaag. Na de voorstelling was er een mogelijkheid om gezamenlijk naar de finale van het wk voetbal te kijken. Diverse spelers kwamen dan ook kompleet in het oranje uitgedost binnen lopen. Om maar in de sport te blijven, vandaag kwam de voorstelling in het boekje als er een uit de buitencategorie. De temperatuur zal vandaag tot ongekende hoogte gaan stijgen. Met een temperatuur van over de 30 graden werd het weer peentjes zweten voor iedereen.

 

Vannacht heeft het hard geregend in Tegelen. Dit is ook goed te zien in het theater. Het ruikt ook lekker fris.

 

Afgelopen woensdag is de klas van René Geijbels (leraar in het basisonderwijs) in de Doolhof geweest en hebben de kinderen samen met regisseur en enkele andere Passiespelers, onder het toeziend oog van een camera van de EO, in de Doolhof stukjes gespeeld.  Vandaag bezoekt deze groep dan ook de voorstelling.  Verder zijn er weer gasten van andere Passiespelen in Europa. Zo bezoekt de Passiespelen Ligny en Schönberg ons vandaag. Ook de bezoekers zijn in Oranje stemming. Diversen hebben oranje kleren aan of dragen een oranje petje

 

Enkele weken geleden heb ik een fotowedstrijd opgestart waarvan vandaag de prijsuitreiking was. Ivo  Haenen heeft gewonnen met een mooie foto van het kruis. Hij kreeg een medaille die te klein voor zijn hoofd is. Verder een mooie cadeau bon.

 

Cees was vandaag afwezig. Hij zat in Spanje. Dit bleek achteraf een erg goede keus. Wat zal hij in het feest gezeten hebben. Spanje won namelijk het wereldkampioenschap.

 

Een mooie voorstelling vandaag. Vele spelers kwamen vandaag ook met rode gezichten van het toneel af. Gelukkig was er weer gezorgd voor veel water. bij elke plaats waar we op konden gaan staan weer bladen met bekers water. Erg goed georganiseerd door het team van de spelers catering.

 

In de pauze krijgt René een bosje zonnebloemen. De camera va de eo heeft volgde dit van dichtbij. Verder zijn er drie meiden die horen bij Herodes aan het computer, Maar wat staat er op het scherm? Geen Robert Bouten!

 

Het kruis staat vandaag iets te veel naar achteren. Gelukkig had iedereen het in de gaten en zorgde we alle ervoor dat alles tot een veilig eind kwam. Verder werd vandaag ook de nieuwe lans ingezet voor het doorsteken van het hart. Dit had tot gevolg dat ik na de voorstelling, en ik niet alleen, kompleet onder het bloed zat. Maar weer wassen. Dit wordt volgende week wat als we 2 keer in de week gaan spelen. Zaterdagavond nog wassen voor zondag weer een schoon kleed te hebben.

 

Tijdens het applaus vandaag was het toch wel erg leuk dat de kinderen uit de klas van René duidelijk te horen zijn. Ze lieten zich duidelijk horen boven het applaus uit. Wat ze precies riepen weet ik niet, maar het klonk geweldig.

 

17 juli 2010

 

Vandaag is de eerste avonduitvoering van de Passiespelen 2010. Dit betekend dat we er zo rond 16:00 uur in de Doolhof aanwezig moeten zijn. I.v.m. een uitgelopen begrafenis ben ik vandaag iets later. Het is een vreemd idee nu in de Doolhof te zijn. Ik kom weer binnen via de grote ingang. De "artiesten" ingang is vanwege de problemen in de afgelopen weken nog steeds gesloten. Morgen is echter weer alles normaal, en gaan we weer de de normale ingang naar binnen.

 

In de Doolhof kun je nog duidelijk de schade van de afgelopen week zien. Grote plassen water geven aan dat het vandaag ook nog geregend heeft. Het grootste bewijs van van de storm de afgelopen week is de VIP-tent. Deze is nog steeds kapot. Het theater zelf is door het team weer geheel in orde gebracht. Als ik denk aan wat deze ploeg dit seizoen al heeft moeten werken kun je alleen maar diep, en heel diep respect opbrengen voor deze groep mensen. Als je terugleest in het dagboek merk je wat ze niet al hebben moeten aanpassen of herstellen. Voor Cees aan zijn "notes" begint is hiervoor dan natuurlijk een dankwoordje van de voorzitter op zijn plaats. Met als klap op de vuurpijl een groot applaus van de spelers. Door zijn afwezigheid van de vorige week heeft Cees niets om te melden.

 

Ruim 1400 bezoekers zijn er vandaag. Onder hen enkele leden van het Draaksteken in Beesel.

 

We beginnen klokslag 6 uur. Dat wordt vandaag wel heel letterlijk genomen. De klokken van de Heilig Hart Kerk luiden tijdens de begrafenis van Lazarus. Frank Poeth rent voorbij en vraagt of iemand weet waar Pastoor is? In de kerk is het antwoord, hij is aan het werk! Dat kun je toch horen. Net op tijd, voordat Jezus het toneel betreed zijn de klokken weer stil. Nu gaat weer een mooie voorstelling beginnen. Waar zal ik deze voorstelling aan herinneren? De vallende spons en de speer die kapot ging. Jammer genoeg zitten deze handeling vlak bij elkaar en brak het tot 2 maal de spanning in de kruisiging scene. Dat een spons valt kan natuurlijk altijd gebeuren, maar dat de nieuwe lans kapot gaat is voor de Soldaat in kwestie natuurlijk erg lastig. Ik weet zeker dat hij door 5 muren is heen gegaan op het moment dat het gebeurde. Dit was na afloop natuurlijk duidelijk op zijn gezicht af te lezen.

 

"Het brak wel even de spanning, maar niet voor lang. We zaten zo, in de werkelijk prachtige voorstelling, dat het niet storend was". Aldus de voorzitter van de KRO die in gesprek is met Marc Verheijen.

"Ik had dit nog nooit gezien, maar alle mensen wat is dit mooi. Ik had niet gedacht dat amateurs dit zo konden spelen". Verder ontmoet ik op het podium nog 3 jonge vrouwen. Kompleet overrompelt staan ze na te genieten van de voorstelling. Van hen hoor ik wat ik vaker gehoord heb dit jaar. "De voorstelling gaat in een enorm tempo, dit is erg mooi. Je wordt er echt in getrokken en voelt je één met het verhaal. In het begin is het alleen even wennen. Je kent het verhaal wel maar waar zitten we in de "film". Na enkele minuten heb je dit wel door en kun je genieten van een prachtige voorstelling.

 

Hierna tref ik ook nog enkele Draakstekers uit Beesel. Ook van hen neem ik de felicitaties voor de mooie voorstelling in ontvangst.

 

18 Juli 2010

 

Vandaag als ik via de oude weg de Doolhof betreed zie ik dat er niemand op de stempelplaats zit. Dit zou ook niet gaan daar het vol staat met kratten. Men zit iets verder het theater in aan een tafeltje. Iedereen krijgt per voorstelling 2 consumptiebonnen, als ik mijn bonnen in de beurs gestoken heb, en mijn stempelkaart terug in ontvangst neem zie ik dat er weer 2 bonnen inzitten. Voor de zekerheid vraag ik of we nu 4 bonnen per voorstelling krijgen? Het antwoord bleek nee! Nadat ik bedankt ben voor mijn eerlijkheid, en de bonnen terug heb gegeven kan ik doorlopen.

 

Het is nog niet zo druk, ik ben wat vroeger vandaag omdat ik heb afgesproken met Erik om te gaan werken aan het filmpje. Ja ook dat komt er dit jaar weer en de eerste opnames staan al op band. Na de opnames zien we achter het toneel dat er weer spelers zijn die vandaag hun verjaardag vieren. Nu spelen we met een grote groep mensen, dus dat heb je dan al gauw. Vandaag is het mijn schoonbroer, en een jonge speler. De laatste is druk bezig met het uitpakken van een cadeautje.

 

Op het publicatiebord lezen we dat we vandaag 1950 bezoekers hebben. Dit is toch meer dan 3000 bezoekers in één weekend. Het lijkt toch iedere keer weinig, maar als je het terugrekent dan zijn het er toch wel veel.

 

Cees heeft vandaag maar één melding. "Laat alles je elke week opnieuw gebeuren. Ga niet reageren omdat je weet dat het gaat gebeuren, maar laat het je opnieuw overkomen." Hij zou zijn notes kunnen doornemen, maar het het zou allemaal op hetzelfde neerkomen."Ik zou het schriftje eigenlijk gewoon kunnen weggooien. Weet je wat: Ik doe het ook". En het schriftje land achter onze regisseur in de struiken. Laten we maar snel overgaan naar de yell.

 

Het gesprek van de dag is natuurlijk wat er gisteren gebeurde met de lans. Het gezicht van Erik, de soldaat die prikt, staat dan ook onder hoogspanning.

 

Pilo, de grimeur en pruikenman, heeft vandaag ook weer de weg gevonden naar de Doolhof. Het moet hem een goed gevoel hebben gegeven dat iedereen meteen naar hem toekomt. Ook deze mensen vinden een warme plaats in onze groep.

 

Voor de voorstelling loop in nog even richting Waldo. De medewerkers zijn druk bezig met hem klaar te maken voor de voorstelling. Hij krijgt een speciaal hoofdstel van touw om. Dit gaat wel niet lekker om. Hij heeft er problemen mee als men hem aan de oren komt. Dan zet hij het op een lopen. Gelukkig zit hij vast. In de voorstelling doet hij elke keer zonder merkbaar probleem zijn werk. Misschien zijn het wel sterallures? Daar kennen we in de geschiedenis van de Passiespelen wel meer voorbeelden van.

 

Wie vandaag ook weer te gast is? Wim Siebgens heeft de weg naar de Doolhof gevonden. Het is altijd leuk als Passiespelers van vroeger weer op bezoek komen

 

Een hele mooie voorstelling is dan ook het gevolg. Iedereen stond dan ook goed op spanning.

 

Als we na de voorstelling nog met enkele gasten spreken kun je duidelijk merken dat met genoten heeft. "Ik denk dat de Passiespelen een groot probleem heeft. Hoe kun je over 5 jaar ervoor zorgen dat de voorstelling nog beter wordt? Misschien is het beter deze formule nog vast te houden, want ik zou niet weten wat er nog verandert zou moeten worden."

 

Zaterdag 24 Juli

 

Wat gaat het seizoen toch weer snel. Dik over de helft. Na vandaag zijn we ook over de helft van de zaterdaguitvoeringen. Dat realiseer ik me als ik de Doolhof vandaag binnenkom. Een mooi zaterdag, niet te warm met 24 graden op de thermometer, en een lekker zonnetje.

 

Bij binnenkomst in het theater kom ik bij het stempelen Eric Stoffels tegen. Hij verteld dat hij al een tijdje bezig is. Hij ontfermt zich over de lans. Ging het vorige week zaterdag even technisch mis met de lans, dan herken je in Eric wel een Passiespeler pur sang. Hij kent de Passiespelen dan ook al van kleins af aan. Hij is een koffertje aan het maken waar de punt van de lans in opgeborgen kan worden. "Het is een duur puntje en daar moeten we erg zuinig op zijn, dus ben ik vanmiddag een koffertje gaan kopen en schuimrubber." Als een volleerde klusser maakt hij in het schuimrubber plaats voor alle spulletjes. Het doet mij even denken aan een scherpschutter. Die hebben oom zo'n koffertje voor hun wapen. Komt eigenlijk ook op hetzelfde neer. Ook is het bloed goed getest. "Ik weet nu precies hoe de mengverhouding moet zijn voor een zo goed mogelijk resultaat". Na het harde werken is er tijd voor een frietje dat hij dan ook lekker opeet.

 

Op de toegangsweg voor het publiek is Frank Poeth druk bezig met het aansluiten van boxen voor de informatiestand. Met wat hulp komt er dan ook geluid uit de boxen. Veelal verbaasde gezichten van bezoekers die de Doolhof voor het eerst binnenkomen. "Ik had er nog nooit van gehoord, maar wat is dit mooi. Zo'n stukje natuur en dat zo vlak bij het station", vertelt een bezoekster me.

 

Cees verteld dat de vijvertjes moeten worden bijgevuld. Ander zie je teveel plastik en dat vindt Cees niet mooi.

 

In de Notes wordt kort aangegeven dat de mensen die gisteren niet op de repetitie waren maar even goed moeten opletten op diegenen die er wel waren. Enkele voorbeelden geeft Cees wel. Gelukkig heeft ook Lex goed nieuws. Morgen op zondag komen er 148 mensen van andere Passiespelen. Uit België, Duitsland, Oostenrijk, Frankrijk en veel meer. Er wordt gevraagd morgen wat langer de kleding aan te houden, dat zorgt voor herkenning.

 

Ik had het idee dat het wel een mooie voorstelling was. Korte hilariteit ontstaat als Waldo, de ezel, na de intocht ook even moet plassen. Midden voor het publiek en op de plek waar René moet knielen voor de geseling. Gelukkig kan dit in de pauze bijgewerkt worden. Zo had Waldo toch nog even kort de lachers aan zijn kontje hangen.

 

Na de voorstelling ontmoet ik nog enkele bezoekers. Ook zij waren weer onder de indruk. Een erg mooie voorstelling die snel aan je voorbij schiet. Zonder dat je het in de gaten hebt is het al pauze. "Voor mij had het zelfs iets weg van de Passion of the Christ, de film van Mel Gibson", verteld een bezoeker me. Hij draagt op zijn rug een grote tatoeage. Jezus. "Eigenlijk is het een combinatie van Che Guevara en een Jezusbeeld wat ik thuis heb staan. Een vriendin van mij, Marian Vos, heeft het gemaakt. Ik heb hier meer dan 5 uur voor stil moeten liggen. Het is nog wel niet helemaal klaar, maar je kunt het al wel goed zien". Dan laat hij het me zien. Op de vraag of ik het op mijn site mag plaatsen krijg ik een duidelijk ja. Dan snel naar huis. Mijn kleed moet weer in de was, is weer erg onder het bloed gekomen vandaag, en morgen moet ik er weer schoon opstaan.

 

25 Juli 2010

 

Vandaag spelen we voorstelling 14. Voor het gevoel zijn we net voorbij de première. Maar niets is minder waar. Nog maar 10 voorstellingen met vandaag erbij en het seizoen kan afgesloten worden. En dan kun je echt zeggen dat het voorbij gevlogen is.

 

Ik ben vandaag al vroeg in Tegelen. We moesten eerst naar de 6 wekendienst van mijn schoonvader. Daarna op de koffie en dan snel naar de Doolhof. Hier aangekomen herinner ik me dat er vandaag veel collega passiespelers komen. Uit belgië, Frankrijk, Italië, Nederland, Duitsland, Oostenrijk, etc, etc. Op deze dag heeft Lex Houba het dan ook erg druk. Hij is  bestuurslid van Europassion (penningmeester).

 

Aan de publiekszijde ontmoet ik enkele spelers van het Duitse Dammbach. Zij zijn al erg onder de indruk van het Theater. Ik stel me voor en nadat ze me vroegen welke rol in speel, krijg ik de hand van hun Johannes speler. Dan zie ik een complete bus uit Auersmacher aankomen. Zo, die zijn met een grote delegatie! Ook zij worden welkom geheten door Lex en krijgen een button met de plaats waar ze vandaan komen.

 

Dan snel achter het toneel en omkleden maar. Cees hoopte gisteren dat het hele weekend top gespeeld zou worden. Dat zou nog steeds kunnen want gisteren was de voorstelling top, volgens onze regisseur. Alles zat goed, nu zorgen dat dat vandaag ook zo is. Cees maakt zich geen zorgen om het weer, dat had hij nu even mis bleek later. Na de "Yell" komt voorzitter Wim Beurskens met 2 personen achter het toneel. Het is bezoeker 25000 en 25001. Ze komen uit Lottum, en de man heeft deel uitgemaakt van het orkest welke de muziek voor dit seizoen hebben ingespeeld.

 

Volgens het spelers reglement mogen er geen auto's meer binnen de poort geparkeerd worden. Dit blijkt echter niet voor 1 speler te gelden. Niet alleen parkeert deze speler zijn auto binnen de poort, maar hij heeft ook een eigen plek en zelfs een eigen toegangsweg en eigen poort. Als dit hem maar niet te hoog in de bol gaat stijgen. Want dan krijgen we nog heel gekke dingen dit seizoen. Gelukkig hebben we het over Waldo. Het paard van onze jezus. Deze ezel is er samen met zijn begeleiders elke voorstelling bij, en doet elke voorstelling 9bijna) vlekkeloos zijn werk. Sjappoo!

 

Vandaag begint de voorstelling met een toespraak van Wim Beurskens. Als hij de toeschouwers verteld dat binnen europa meer dan 100 andere Passiespelen heeft en dat hij ze wel even zal opnoemen, begint het publiek te lachen. Het was alleen de bedoeling de gasten die er waren welkom te heten. Niet alle passiespelen. Verder worden ook de 25000ste bezoeker aan het publiek getoond. Leo van Megen uit Broekhuizen, samen met José Seuren. Zij krijgen een aandenken en een plaatsje op de eerste rij.

 

Dan gaat de voorstelling van start, en gaan zo'n 1500 mensen getuige zijn van deze erg mooie voorstelling. Die voor het eerst gespeeld gaat worden in de regen, want vanaf het laatste avondmaal vallen de druppels uit de lucht en zal het niet meer droog worden. In de pauze blijkt dit een zeer positieve ontwikkeling op het spel te hebben. Cees meld in de pauze dat niet alleen het publiek onder de indruk is maar ook hijzelf. "Dit lijkt de beste voorstelling te worden tot nu toe", meld hij met een gezicht waar je het ook op af kunt lezen. Koud is het nu langzaam wel, ik zie tijdens de kruisiging het been van René trillen van de kou.

 

Na de voorstelling komen al onze buitenlandse gasten achter het toneel. Zelf ben ik erg moe, gelukkig ben ik niet de enige. Ook René heeft het vandaag zwaar gehad. Als je weken in de brandende zon speelt dan is regen wel weer even wennen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik weer geen negatieve kanten gehoord heb. Onze duitse gasten vonden deze voorstelling beter dan de voorstelling in Oberammergau. En de regisseur uit het Belgische Mariekerke is er kompleet vanaf. "Normaal kun je me altijd vragen stellen, maar tijdens jullie voorstelling zou ik geen antwoord kunnen geven. Ik kreeg af en toe het gevoel dat mijn strot werd dichtgeknepen werd. Wat is de voorstelling schoon, wonderschoon"! Natuurlijk wissel je ervaringen uit en kun je een blik werpen in de boekjes die ze bij zich hebben. In een gesprekje met wat jeugdigen uit Duitsland merk ik dat zij het zelfs er mooi gevonden hebben. "Wir spielen in ein kleinen theater, dan weisst man nicht wass man hir sieht! Mein gott is dass schön".

 

Deze voorstelling mag in het boekje als voorbeeldvoorstelling. Jammer was wel dat door het vele hemelwater enkele microfoons niet meer werkte door het vele water. Maar dit heb je echt niet in de hand.

 

31 Juli 2010

 

Vandaag avondvoorstelling 3. We hebben ook beter weer dan de vorige week. In ieder geval lijkt het erop dat het droog blijft. 1250 bezoekers is ook vandaag weer een mooi resultaat. Er zijn gasten uit Feldkirchen in Oostenrijk

 

Aan de publiekszijde maak ik kennis met een groepje uit het Brabantse land. Een mevrouw in een rolstoel verteld me dat ze vandaag voor de tweede keer in haar leven de Passiespelen van Tegelen bezoekt. De kaarten kreeg ze voor haar 92ste verjaardag. "Ik zou zo graag nog eens naar de Passiespelen van Tegelen willen. Ik kan me nog maar weinig herinneren van 1985, alleen dat het een enorme indruk op me gemaakt heeft. Ik zou zo graag nog een keer terug willen komen en nu is het dan gelukkig zo ver. Ik denk dat het volgende keer niet meer zou kunnen". Het tafeltje naast haar reageert hierop en verteld haar dat dat nog wel eens niet waar kon zijn. Ze maken haar duidelijk dat de wonderen de wereld nog niet uit zijn. "Ja, ja, en gij gelooft dah", zegt de 92 jarige met een lach.

 

De Vip tent krijgt ook een laatste beurt. Het graf van Lazarus heeft "welkom" voor de ingang staan. Het lijkt wel een deurmat.

 

Langzaam maar zeker wordt het ook aan de spelerskant weer drukker. Er staat voor de tent een auto met aanhanger die spullen in de tent aan het lossen is. Achter de grote spelerstent is ook weer een gedeelte met plastik afgezet. Nee geen processierups. Net als de disco die in de tent wordt opgebouwd is dit voor vanavond. De jeugd blijft vandaag slapen, maar hierover later. Joey krijgt uit handen van Jasper een mooie foto van hem en Judas voor zijn verjaardag. Een grote verassing daar men hem had wijsgemaakt dat de foto mislukt was, welke een grote teleurstelling was.

 

In de grimekamer is het weer een drukte van belang. Gelukkig is Carlotte Heldens er ook weer. Ze was vorige week van het paard af gevallen, maar vandaag genoeg hersteld om weer aan het werk te gaan. Wie vandaag wel ontbreekt is Kitty Doesborgh Siebgens. Ze is gevallen en kan vandaag hellaas niet komen. In het spel zal ze vervangen worden door Miranda. Vanaf deze plaats wensen we Kitty veel beterschap.

 

De voorstelling gaat erg goed. Jammer dat de microfoon van Jasper, die Judas speelt uitvalt. Gelukkig wordt de oorzaak snel gevonden. De zendermicrofoons worden na aangezet te worden dichtgeplakt voor de zekerheid. Nu hebben ze dat gedaan met pleister. Deze laat echter los, hierdoor kan het klepje open en kunnen de batterijen eruit vallen. Dit wordt opgelost door de oude en vertrouwde ducktape. Iedereen die een microfoon heeft wordt gecontroleerd en voorzien van deze oplossing. Verder is het volgens ons wel een mooie voorstelling. Dit blijkt dan ook weer na afloop. Je zou het dan ook bijna op het gezicht van onze regisseur kunnen aflezen.

 

Ook het commentaar van onze gasten mag er zijn. Ik heb met gasten uit Zoetermeer gesproken. Zij bezochten al sinds 1985 de Passiespelen. Elke keer logeren in Hotel Puur en combineren met een bezoek aan ons spel. Ze hadden gasten meegenomen die de Passiespelen nog nooit gezien hadden. Op de vraag waarom zij meegekomen zijn? "Ik wist van te voren niet wat ik moest verwachten. Ik geloof niet. Maar morgen ga ik naar de kerk!", zegt de man met een lachend gezicht. "Ik vond het werkelijk prachtig en had niet verwacht dat het zo geweldig veel indruk op me zou maken. Ik ben blij dat ik ben meegekomen".

 

Ook René krijgt vandaag een miniatuur kleedje. Kompleet met doornenkroon. Erg mooi gemaakt door de naaiatelier, en een mooi aandenken aan de Passiespelen 2010.

 

Verder is vandaag ook Piet Visschers te gast. Hij is de laatste Burgemeester van Tegelen. Met hem wou ik wel even op de foto. Buiten dat Piet de laatste burgemeester van het Passiespeel dorp is geweest, tot de herindeling Tegelen bij Venlo kwam, heeft hij ook deel uitgemaakt van de werkgroep Toekomst Passiespelen. Deze groep heeft ervoor gezorgd, dat de Passiespelen bestaan zoals ze er nu zijn. Er waren wat probleempjes enkele seizoenen geleden, en die zijn nu gelukkig opgelost. Gelukkig waren zij dit niet alleen maar zij hebben ideeën aangereikt hoe het in de toekomst beter zou kunnen gaan.

 

Ook is de disco al in volle gang. En swingt iedereen de pan uit.

 

Als is rond 23:30 uur weer in de Doolhof aankom is het feest nog steeds in volle gang. Daarna vertrekt iedereen, die niet blijft slapen. Zij worden door de bewaking vriendelijk verzocht te vertrekken. De achtergebleven jeugd maakt zich op voor een lange nacht. Deze nacht gaat beginnen met een:........Puddinggevecht. Het enige wat ik hierover kan zeggen is: Mocht het morgen in de Doolhof ruiken naar Pudding, ik weet waarom. 50 liter saroma pudding, 30 liter slagroom, 300 wafels en het zou een groot gevecht worden. Wat had de jeugd een lol. Bekijk vanaf maandag maar hier de beelden.

 

1 augustus

 

Ik werd vanmorgen wakker met een mager zonnetje, wat goed nieuws is. Het blijft goed weer vandaag.

 

Als ik de Doolhof betreed is bijna niets meer te zien van het puddinggevecht van vannacht. Marc heeft alles netjes opgeruimd samen met de logees, en alles ziet er weer piek fijn uit. De kleren liggen te drogen op de trappen. De oogjes van de jeugd verraden wel dat er weinig geslapen is. Sommige liggen languit over de banken. Een uitgebreid compliment gaat zeker uit naar Marc, hij heeft voor deze leuke avond gezorgd, en ook alles weer netjes in orde gebracht. Dit zijn kleine dingen, maar ik weet zeker dat vele jeugdigen zich dit nog lang kunnen herinneren.

 

Aan de publiekszijde tref ik een oude (jonge) bekende. Speelde zij vorig seizoen nog mee op het toneel. Staat ze nu haar vrouwtje aan de andere zijde, en maakt zij deel uit van het team van het catering bedrijf. De dochter van Marie Louise Giesen Driessen (Maria).

 

Misschien is dit wel de kracht van de Tegelse Passiespelen. De vele kleine dingen die samen tot iets groots kunnen komen. Onze "kleine" spelertjes, die vandaag een groot compliment van de regisseur kregen. De kleine eitjes, die achter het toneel verkocht worden ten bate van het Victorfonds. Vandaag verkocht men de 1000.  Deze werd uitgereikt aan  een huisgenoot van de dame die de eitjes verkoopt. Hij zorgde dat de door de storm vernielde bank, weer gemaakt werd. De kleine verjaardagsvlaggetjes op de gesneden kaas bij het laatste avondmaal als iemand van de figuratie jarig is. Het jongetje dat voor de voorstelling Herodes komt vertellen dat hij eigenlijk de druiven eerst moet proeven, voor dat de koning zelf een hapje kan nemen. Het delen van de kleine hapjes, om samen lekker te kunnen eten. De borrel achteraf in de kleine glaasjes. De kleine kostuumpjes als verassing voor de "grote" spelers. De kinderen die na de voorstelling samen met René gaan voelen hoe zwaar het kruis is. En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan.

 

1800 bezoekers, die regelmatig emotioneel reageren, zitten vandaag te kijken naar een mooie voorstelling. Ook nu merk ik het weer. Zeker als na de voorstelling enkele rolstoelers achter het toneel komen die duidelijk emotioneel zijn. Ik heb vandaag erg veel mensen naar een zakdoek zien grijpen. Ik laat een spelertje die als uitzondering vandaag ook meegespeeld zien hoe de kruisiging in het werk is gegaan. Het is voor haar ook erg indrukwekkend geweest, en om ervoor te zorgen dat zij lekker slaapt, toch even laten zien dat het niet echt is, ook al ziet het er erg realistisch uit.

 

Verder ben ik na het spel druk bezig met de karaoke avond. Gelukkig hebben we mensen bij de Passiespelen die erg behulpzaam zijn. Hierdoor hebben we zonder dat het veel geld gekost heeft deze leuke avond kunnen realiseren. Een erg gezellige avond vooral door het commentaar van Robert Bouten, het hoofd van de jury. Niet alleen zorgt hij voor nodige hoeveelheid humor, maar hij zingt zelf ook nog een lekker nootje mee. Niet alleen om de zangers en zangeressen op gang te brengen, maar hij eindigt zelf met het nummer New York.

 

In de pauze van het karaoke komt een wens van Lex uit. Hij zou graag kleren hebben van huisje 18. Dit huisje bestaat echter niet, dus heet het naaiatelier een combinatie gemaakt van huisje 1 en 8. Lex laat het zich lekker aankleden op het podium.

 

De karaoke zangwedstrijd had ook een winnaar, hier is de Top 3:

 

1) Ingrid Faassen (There are worst things I could do)

2) Piet van de Wouw (Sophietje)

3) Ineke Giesen (Ik voel me zo verdomd alleen) en Miranda Verstegen (Hopelessly devoted to you)

 

Na de zangwedstrijd is het nog een gezellig samenzijn.

 

Deze leuke avonden zijn het resultaat van een grote groep mensen die samen tot iets groots komen wat de naam de Passiespelen van Tegelen met zich mee draagt.

 

7 Augustus

 

Vandaag alweer de laatste zaterdag voorstelling. Wel weer kei jammer want zo komt er langzaam weer een eind aan het seizoen. De dagen worden weer korter en de avond zet weer vroeger in. Na het drukke weekend van vorige week nu een wat rustiger weekend.

 

Erik en Ik gaan na binnenkomst meteen aan het werk om opnames te maken voor ons filmpje. Ook de afgelopen week zijn we aan het werk geweest. Dit zodat er na de reis weer mooi kan worden teruggekeken op het speelseizoen 2010. We zullen ook nu weer proberen dit te doen met een lach en een traan. Jullie krijgen gelukkig niet alles mee, anders zou de verassing er al af zijn.

 

Vandaag een gevallen voorstelling. Nee echt niet slecht maar er wordt vandaag veel gevallen. Als eerste Edith, die tijdens de aanslag onderuit gaat, in de pauze een klein spelertje die (wat achteraf blijkt) rondloop met een zwaar gekneusd voetje. Jan Hendriks, die in de scène van Herodes speelt, gaat onderuit. En zelfs Barabas die tijdens de opkomst even gaat liggen. Gelukkig gebeurde er geen ernstige verwondingen. Edith wordt in de pauze in de grimekamer behandeld. John maakt een opmerking dat ze morgen niet kan spelen. Het echte Passiespeelhart van Edith spreek. "O Ja, dan zul je me toch aan het bed moeten vastbinden!" Duidelijke taal. Robert Bouten is vandaag ook niet helemaal lekker eraan. Last van de buik. Gelukkig voor hem gaat alles goed.

 

Enkele hebben vandaag extra werk gemaakt van de aankleding van hun tafeltje. Zitten de plaatsaanwijzers zo rond de pauze allemaal bij onze eettent, maken de anderen het zich gezellig met een wit tafellaken en een mooie kandelaar. Robert Bouten geeft in de pauze dit tafeltje wat meer licht en warmte. Ziet er erg gezellig uit.

 

Hoewel we slechte voorspellingen hebben wat het weer betreft, gaat ook dit erg lekker. De notes van Cees moeten door de regen in de tent. Maar tijdens de complete voorstelling blijft het droog. Na de voorstelling valt de regen.

 

Dat de dagen korter worden merk je toch wel. Zo rond de kruisiging is het toch al behoorlijk donker. Je merkt dat we het licht duidelijk nodig hebben.

 

Na afloop spreken we weer met Ivo en Alexandra. De 2 personen voor ons filmpje. Ze hebben ???? (dat hoor je wel in de bus). Dan naar huis en op naar morgen voor weer een voorstelling.

 

8 Augustus

 

Vandaag een speciale dag voor mij en mijn gezin. Vandaag komt, na het overlijden, mijn schoonmoeder naar het Passiespel kijken.

 

Voor dat ik me echter in mijn kostuum te hijsen gaan Erik en Ik werken aan ons nieuwe filmpje voor in de bus tijdens de Passiespelreis. Ja, jullie hebben het misschien al gehoord of misschien hebben jullie ook al ons met een camera zien lopen. Er zijn al veel leuke opnames gemaakt en er zullen er nog veel meer volgen.

 

Voor dat de voorstelling van start gaat laat Brigitte weten dat er een wedstrijd, versier je hoed, van start gaat. Iedereen die mee wil doen kan zich een hoed komen halen. De bedoeling is dat iedereen de hoed zo mooi mogelijk versiert en over enkele weken op een heuse catwalk laat zien. De Tegelse Zieken en Bejaarden Omroep maakt vandaag opnames achter het toneel. Enkele jeugdigen zijn actief met stift en papier en slaan aan het tekenen.

 

Cees zijn schrift is helemaal leeg en we kunnen lekker aan de voorstelling beginnen. De erg goede voorstelling die af en toe wel een bak water erover krijgt. Vooral tijdens de vrouwen aan het water regent het hard.

 

Net voor de pauze rent Wil van Horck achter het toneel rond met de melding dat het wel eens heel hard kan gaan regenen. Dus krijgt voor aanvang van de pauze het publiek ook te horen dat er waarschijnlijk een hoop regen aankomt, en dat hierdoor het waarschijnlijk mogelijk is dat de pauze iets langer duurt. Dit valt gelukkig achteraf mee. Er valt wel wat regen maar gelukkig niet de te verwachten hoeveelheid.

 

Na de pauze gaat het ook weer goed. We worden alleen gestoord door mensen buiten de poorten die het weer leuk vinden om de voorstelling op te schonen met hun geschreeuw. Ze roepen teksten na die de spelers toch kort uit hun concentratie halen. Ook zelf ervaar ik hoe storend het is.

 

De kruisiging en in het bijzonder het doorsteken van het hart van Jezus is erg indrukwekkend voor het publiek. Niet alleen is het dan erg stil, maar vandaag schreeuwt iemand uit het publiek, juist voordat het hart doorstoken wordt: "Niet doen!" Dit doet Erik Stoffels, die deze handeling uitvoert, even tot slikken. Verder valt het bordje "INRI", tijdens het afhalen, van het kruis af. Dit tot grote schrik van de soldaten en mij. Het raakt René op het hoofd maar gelukkig is er niets gebeurt. Achteraf kan René hier wel om lachen, maar je moet niet denken wat er had kunnen gebeuren.

 

We sluiten de voorstelling weer af met een lekker pilsje.

 

15 augustus

 

Voorstelling 19 vandaag. Een voorstelling die de geschiedenisboekjes kan ingaan als een van de natste. Dit blijkt echter s'morgens nog niet zo. Waar ik woon schijnt als ik wakker wordt een zonnetje. Ik begin aan de weersvoorspellingen te twijfelen, misschien wel te hopen. Na de middag zou er een grote kans op regen zijn, met hevige buien. Gelukkig het ziet er dus goed uit. Naar mate ik richting Tegelen rijd worden de wolken steeds dikker en dikker. Zou het dan toch kloppen?

 

In de Doolhof zit een groep mensen uit Congo aan tafel. Zij hebben vanmorgen meegewerkt aan de Mariaviering. Ze bleken geweldig gezongen te hebben. Nu zitten ze lekker in de tent te eten.

 

Ap heeft een grote foto bij zich. Deze foto is gemaakt door een collega van het werk van mij, Tim van Dijk. Op deze foto staat iedereen die aanwezig is geweest bij de generale repetitie op zondag. Toch eigenlijk wel apart dat er op de dag dat er een groepsfoto gemaakt gaat worden er eentje op het bord hangt. Natuurlijk komt op de nieuwe groepsfoto ook iedereen te staan, en niet alleen de cast, zoals op de foto die er nu hangt.

 

Het gesprek van de dag is natuurlijk het bezoek dat de Tegelse Passiespelen bracht aan de Passiespelen in Hallenberg. Je hoort diverse meningen. Voor degene die ze willen weten zou ik willen zeggen bezoek de Passiespelen van Hellenberg. Voor meer info: http://www.freilichtbuehne-hallenberg.de/home

 

Voor Cees begint met zijn Notes, verteld Lex eerst dat er enkele leuke en minder leuke zaken te melden zijn. Men overweegt om het spel (voor de spelers) op te nemen zodat we het zelf ook een keer kunnen zien. Een erg goed besluit van het bestuur, daar er er veel vraag naar is geweest. Zeker afgelopen zaterdag (gisteren) in de bus naar Hallenberg. Verder meld Lex dat de groepsfoto is uitgesteld naar volgende week. Dit in verband met de weersituatie. Hij heeft het nog niet uitgesproken of de druppels vallen al langzaam naar beneden. Cees geeft aan dat de beste voorstelling in de regen gespeelt is, dus moet het vandaag ook erg goed worden. Verder geeft hij aan dat men niet aan (flauwe) grappen op het toneel moet gaan denken. Zo richting de laatste voorstelling zouden mensen wel eens op het idee kunnen komen iets leuks uit te halen. Natuurlijk kan dit niet! De mensen die ook de laatste voorstellingen komen kijken hebben er ook voor betaald en verdienen dus ook een perfecte voorstelling.

 

De gasten uit Kongo lopen ook nog steeds achter het toneel en worden op de foto gezet. Een beetje doet het wel denken aan de Koningen ui de Goudkust die de Passiespelen ooit bezochten.

 

Door dat de regen nu langzaam steeds harder begint te vallen krijgt iedereen die een microfoon draagt de opdracht voorzichtig te zijn en goed op collega's te letten. De eerste problemen met geluid ontstaan al vroeg in de voorstelling. John, die Simon speelt, zijn microfoon hapert. Dan gaat het goed tot aan het laatste avondmaal. Ik loop het huisje waar Jezus zich telkens bevindt maar tref niemand aan. Kitty verteld dat ook René zijn microfoon de geest heeft gegeven en is aan het wisselen. Dan Erik Snel, Petrus, heeft tijdens het laatste avondmaal geen/slecht geluid. Ook deze kan na deze scnene gewisseld worden. Verder hoor ik weinig, tot het eind. Ik sta klaar om op te gaan en daar staan ineens de geluidsjongens achter me. "Lazarus is weg, en ook Maria Magdalena heeft geen geluid meer".  Lazarus staat niet ver weg dus die haal ik wel even. Maar Maria Magdalena staat helemaal beneden en daar kan ik niet naar toe. Afgesproken wordt dat het over mijn microfoon zal gaan.

 

 De buienradar van 16:00 uur

 

Her regent gedurende de hele voorstelling. De gevolgen komen pas echt in beeld als we René in het graf willen leggen. Dit graf staat helemaal onder water. Tot aan de knieën van René. Water genoeg dus om zich te wassen, maar leuk is anders. In het graf geef ik aan Marja door dat heer microfoon niet meer werkt, en kan ze hier rekening mee houden. Erik Derikx ligt er ook uit, en dus doet hij de Lazarus monoloog op eigen kracht. Zo klonken de Passiespelen van vroeger. Dan snel af en klaar maken voor de warme deken die applaus heet.

 

Dit is echt lekker. De tranen schieten me in de ogen als Cees tot verassing van iedereen de microfoon ter hand neemt en verteld dat hij groot respect heeft voor iedereen die vandaag aan het spel heeft meegewerkt. De mensen van servicepubliek, geluid, catering, grime, kostuums, bestuur, maar zeker deze kanjers die tot op het bot vandaag zijn nat geworden. Dan volgt nog een oorverdovend applaus.

 

Dan snel de natte kleren uit. Brigitte, van het kledingatelier wordt namens de naaidames bedankt. Koffie en taart  staan op tafel, en ze ontvangt een cadeau. Ze krijgt een wandkleed met daarop alle kleuren die voor de kostuums zijn gebruikt. Op de achterkant hebben ze allemaal wat geschreven. Lichtelijk ontroert door dit geschenk verteld ze dat ze ook hun bedankt. "Het was erg mooi om met jullie te mogen werken, en graag zou ik jullie meenemen".

 

In de kelder van de Doolhof klinkt muziek. De Congolese gasten maken voor Lou en Pastoor muziek. Pastoor swingt lekker mee. Later spelen ze nog wat nummers in de grote tent.

 

De heren van het geluid zijn bezig alle microfoons weer droog te blazen.

 

Wat ik zeker niet wil vergeten is de dames van de grime vandaag. Zij zijn nog erg lang bezig met het schoonmaken van de pruiken en haarstukjes. Als iedereen al lang droog in de tent zit zijn zij nog bezig met het wassen, drogen en uitkammen van de pruiken.

 

De afsluiter vandaag is dat Frank Poeth een foto van mijn schoonvader in de grimekamer hangt. Een erg mooi gebaar met enkele lieve woorden!

 

Zondag 23 augustus 2010

 

Vandaag ben ik vroeg in Tegelen. We hebben afgesproken om voor ons filmpje opnames te gaan maken van het voetballen, we hebben een wedstrijd georganiseerd tussen de apostelen en de Sanhedrieten.  Gelukkig zijn er redelijk wat mensen op afgekomen en kunnen we leuke beelden maken. Iedereen krijgt deze beelden tijdens het reisje te zien. Dit samen met de beelden die we nog moeten maken.

 

Als ik hierna in de Doolhof kom zie ik tot mijn grote vreugd dat, en ik had al zo veel gehoord, er flink versiert is voor Bert Vervoort. Hij hangt vandaag voor de 100ste keer aan het kruis, als moordenaar. 5 seizoenen speelde Bert moordenaar, overleefde 5 Jezussen, (Theo, Hans, Jos, Erik, en nu René). Verder hangen er in de grote tent de kleren van elke soort groeperingen die meespelen in het spel. Enkele mensen van het naaiatelier hebben erg onderleiding van mevr. Rutten erg hard aan gewerkt waardoor het nu klaar is. Het is geweldig leuk geworden. Er is zelfs gelet op details. Het kleed van Susanna heeft zelfs een mesje. Als ik iets later in mijn kleren rondloop komt men er achter dat ik ook een jas aan heb. Die heeft mijn miniatuur jurkje niet. "Die moeten we dan ook nog maar maken", verteld de maakster me. "Nog niet alles is klaar, maar we vonden het wel erg leuk om het nu al op te hangen. Na afloop mogen de Passiespelen deze jurkjes gebruiken voor promotie. Verder bewaar ik ze dan wel. Het zou jammer zijn als er wat aankomt. Zelfs de catering is niet vergeten. Een jurkje met de spullen van de catering. (incl. de korte broek van Lou)

 

Ik hang wat posters op die een hint moeten zijn voor het reisje. De meest leuke plaatsnamen zitten ertussen. Dit is wel lachen! Of er goede oplossingen tussen zitten? Dit hoor je da laatste voorstelling.

 

In de grimekamer hangt nog steeds de mooie foto van mijn schoonvader. Zoals Frank hem vorige week heeft opgehangen.

 

Wat verder erg aardig is, 2800 bezoekers vandaag. Bijna een volle bak!

 

De waterschade die vorige week ontstaan is tijdens de laatste voorstelling is weer helemaal hersteld. Complimenten aan de werkploeg!

 

Voor dat Cees aan zijn Notes toekomt krijgt eerst Lex het woord. Nadat Lex iedereen weer op de hoogte heeft gebracht van de belangrijke productionele zaken is het tijd voor Cees. Het schrift is bijna vol. Vandaag zit Cees samen met zijn dochter als bezoeker te kijken. Dus geen schrift! Hij geeft nog wat korte aanwijzigingen die de voorstelling nog beter maken. Een extra compliment voor de laatste voorstelling is voor de technische ploeg. Ze hebben erg hard moeten werken door het probleem met de vele regen. Dan geeft Cees de microfoon aan Wim Beurskens, de voorzitter van de Stichting Passiespelen. Aan hem is de eer Bert in het zonnetje te zetten. Hij doet dit erg leuk. Bert krijgt uit zijn handen een kunstwerk van een Griekse kunstenaar voorstellend het laatste avondmaal. Dit heeft dan wel niets met moordenaar te maken, maar van de moordenaars is niets te vinden. Omdat Bert ook heel vaak apostel geweest is krijgt hij dit. Wim geeft aan dat Bert het meeste van iedereen aan het kruis gehangen heeft. Dit klopt!

 

Hier de Top 10:

1) Bert Vervoort 100

2) Pierre Oelen 72

3) Theo Joosten 68

4) Piet Niessen 59

5) Ferd Verstraelen 40

6) Lei Noten 36

7) Cor van Leipsig 24

8) René Geybels 23

9) Erik Snel 22

10) Jos Hol 20

 

Dan volgt het lied dat door Kitty Doesborg-Siebgens is geschreven: (op de melodie van de oude intochtmuziek)

 

Bert hangt, Bert hangt, nu al honderd keer,

Ja, je moet ‘t hem maar vragen

In weer en wind als moordenaar,

En je hoorde hem nooit klagen.

 

Speelt elke rol met veel plezier,

Het is hem om het even,

In de Doolhof ligt ja, ‘t is heus waar

Een stuk Passie van Berts’ leven.

 

Bert, blijf daarom nog lang bij ons,

Om je rollen te vertolken,

Met jouw goede zin en levensmoed,

Zal de Doolhof nooit ontvolken!

 

Dan krijgt Bert nog meer cadeautjes. Vele hebben aan Bert gedacht en hebben wat voor hem meegebracht. Zelfs een onderbroek met een kruis en daarop 100 x. Erg leuk allemaal.

 

Dan wordt het toch tijd voor de voorstelling. Gelukkig droog. Er valt wel af en toe wat water, maar gelukkig niet zoveel dan vorige week. Wel in de pauze valt er een harde bui. Deze heeft als gevolg dat het graf weer onder water staat. Het rommelt wat door licht onweer, iets dat Robert Bouten niet leuk vind. "Ik hou helemaal niet van onweer"!

 

Na de voorstelling komen de bezoekende generaal achter het toneel. Onder hen de Tegelse Generaal Dhr Schouwenberg. Frank Poeth die de generaal begeleid is erg in zijn nopjes met het bezoek waar hij lang aan gewerkt heeft. De Generaals en de andere militairen die aanwezig zijn hebben erg genoten. Ze vonden de voorstelling erg mooi.

 

Dan ga ik na een lange mooie dag snel naar huis. Ben erg moe van deze erge lange dag.

 

29 Augustus 2010

 

Wat een geluk! Dit gaat maar niet uit mijn hoofd als ik vandaag terug rij naar huis. De dikke druppels water slaan stuk op mijn voorruit, en ik heb moeite om goed zicht te houden. En dat terwijl wij vandaag tijdens de voorstelling geen regen over ons heen hebben gehad. Maakt de dag toch wel weer een beetje bijzonder. Terwijl ik dit schrijf regent het ook weer hard.

 

Toen ik vanmorgen binnen kwam in de Doolhof kreeg ik meteen het verhaal te horen dat er mensen in de Doolhof zijn geweest die weer niet van de spullen van anderen konden afblijven. Ingebroken in de spullen van de spelerscatering en kinderverblijf. Gelukkig is er niet veel kapot, toch legt dit weer even een smetje op dit mooie seizoen. Wat heb je eraan om wat spullen uit de diepvries van ons te halen. Ik kan er met mijn verstand niet bij!

 

De allerkleinsten van de Passiespelen hadden gisteren een uitje naar Ballorig in Venlo, en aansluitend lekker een Happy Meal bij Mc Donalds. Op de vraag of het leuk was? "Ja en we kregen ook chips. We hebben het erg leuk gehad" In de kleine pretoogjes kun je het plezier nog aflezen. Een enorm goed initiatief van de mensen van de Kinderopvang. Ook weer zo'n enorm belangrijk onderdeel van de Passiespelen. Ze staan nooit op het toneel, maar zijn er wel elke zondag om voor de allerkleinsten te zorgen, zodat pa en ma kunnen spelen.

 

Vandaag werken Erik en ik weer verder aan de documentaire "Ons Passiespel II". Het filmpje wat nu langzaam vorm begint te krijgen. Na vandaag zou alles op de band moeten staan. Als het maar niet gaat regenen want dan zou het voor vandaag letterlijk en figuurlijk in het water kunnen vallen. Vallen in het water deed het zeker, maar niet door de regen. Het filmpje is klaar, voor dit speelseizoen. De nabeschouwing moet alleen nog gemaakt worden en dan kunnen alle spelers weer genieten van deze leuke terugblik op het seizoen 2010.

 

Ik hang hint 2 op. De geruchten machine loopt op hoogtempo weer door. Robert Bouten weet het nu zeker! Het heeft met sprookjes te maken. De grote schoen maakt het duidelijk. Het spookje klein duimpje. Maar waar komen de gebroeders Grimm vandaan. "Dat google ik wel even, verdomme mijn telefoon valt telkens uit. Maar dit moet goed zijn!"

 

Bert meld voor de voorstelling aan iedereen dat hij erg overrompeld is vorige week. "Toen ik wist dat ik moordenaar zou worden dit jaar, wist ik dat ik voor de 100ste keer aan het kruis zou komen. Jullie hebben mij vorige week een dag gegeven die ik niet snel zal vergeten. De Passiespelen van Tegelen zijn één grote familie, en ik ben blij dat ik daarvan deel uit mag maken".

 

Layla Adriaanse, een van de bewoonsters van huisje 6 en vriendin van Marcel (Pilatus), loopt vandaag op krukken. Hierdoor kan ze vandaag niet meespelen. Ze is met de fiets gevallen, en omdat ze een kind wat voor op de fiets zat belangrijker vond, kijkt ze vandaag op de tribune naar het Passiespel. Layla van harte beterschap en we hopen dat je er volgende week weer bij kunt zijn. Ze vond het spel echter wel geweldig.

 

Over de voorstelling valt niet zo veel te melden. Het was droog en er gebeurde geen opvallende zaken. Alleen 2 kleinigheden. Muziek werd 2 keer op een verkeerd moment in gestart. "Ja, mijn fout", meldt Peter mij na afloop. De 3000 bezoekers van vandaag zullen het misschien niet eens gemerkt hebben. Onder hem de filmmaker Pieter Kuipers. De regisseur van de film: van God los. Hij verteld dat hij het een erg mooie voorstelling vond. Dat is zeker een compliment.

 

Na de voorstelling werken Erik en ik hard verder om de laatste opnames te maken. En dit lukt! Te gek! klaar. Nu kan de montage beginnen en kan ik opgelucht de laatste 2 voorstellingen gaan spelen. Laten we hiervan gaan genieten met ons allen.

 

Veel kinderen lopen na afloop met ballonnen, in de grote tent staat namelijk iemand die met ballonnen leuke dingen kan maken. De kinderen vinden dit geweldig en zelfs ouders staan vol bewondering toe te kijken.

 

In de grimekamer is Pilo, druk bezig de pruiken uit te kammen. Hij is er vandaag weer bij geweest. Even praten we samen over de laatste voorstelling. Dan is hij er zeker bij. Haar genoeg.

 

5 September

 

Als ik s’morgens wakker word en het zonnetje schijnt dan realiseer ik me dat dit een mooie dag gaat worden. Gelukkig geen regen. Dit hebben we de afgelopen weken meer dan genoeg gehad. Vandaag ben ik al vroeg aanwezig. Het passiespel wordt vandaag opgenomen, en men zou graag een proefopname maken van het laatste avondmaal. Dus alle spelers worden vandaag om 12 uur verwacht in kleding, zonder de pruiken. Ik ben iets eerder en maak een rondje. Vier camera’s zijn in de tribune neergezet. Twee staan aan de zijkant van de tribune, de andere 2 staan helemaal achter in. Eén van deze camera’s heeft een lens van 101 keer zoom. Voor de mensen die niet weten hoeveel dit is. Een standaard consumenten camera is uitgevoerd met 10 keer zoom.

Verder zijn in het theater de laatste zaken nog te zien van het gisteren gehouden bluesrock festival. Er staan nog wat containers en in plaats van de banken staan er in het midden stoelen. De banken hebben plaats moeten maken voor het podium van dit jaarlijkse festival. Dit om ons decor niet te beschadigen.

Als ik een korte blik in de regiewagen werp valt mijn mond helemaal open. Kippenvel komt op mijn armen als ik zie hoe scherp deze full-hd opnames worden. Gelukkig krijgen alle spelers de mogelijkheid de voorstelling zelf ook te zien.

De camera repetitie gaat pas rond half een van start. Rijkelijk laat. Wel jammer daar iedereen op tijd klaar staat. We nemen de scène door, waarbij regelmatig gelachen word. Menige speler is erg melig, en men maakt over diverse zaken leuke opmerkingen die bij de collega spelers op de lachspieren werken.

Als we weer achter het toneel aangekomen zijn, zien we dat er al hard gewerkt wordt aan de hoedenshow van vanavond. Enkele weken geleden zijn er hoeden uitgedeeld en is er gevraagd om deze zo mooi mogelijk te versieren en dit vandaag op de catwalk te tonen.

Ik het mannenkleedlokaal is een heuse fotostudio ingericht. Er wordt vandaag foto’s van René gemaakt. Een Duitse fotograag had graag, van de diverse Jezussen van de diverse Passiespelen, foto’s . Op het gezicht van René valt te lezen dat dit een van zijn grootste hobby’s is. Gelaten ondergaat hij deze fotoshoot.

Voor dat Cees vandaag aan de notes kan beginnen, krijgt hij uit handen van enkele spelers een beeldje van een peer. Op deze peer staat de tekst “toffe peer”. Verder zijn de dames van het naaiattelier weer actief geweest. Voor Cees konden ze geen minikostuum maken, maar omdat Cees eenmaal de rol van de ezel heeft vertolkt krijgt hij een ezeltje, kompleet met oorbel. Op dit moment weet noch niemand dat de ezel vandaag zo’n grote rol zou spelen. Paula Nelissen krijgt uit de hand van hetzelfde naaiatelier een vlaggetje met daarop een handje. De rechterhand van Cees. In de Notes van Cees gaat het vooral om de opnames van vandaag. Iedereen wordt erop gewezen dat met alles kan zien met deze camera’s. Let dus goed op, het zou namelijk anders jammer zijn.

Door een file in de buurt beginnen we iets later, er staat een bus nog in deze file. Het aantal bezoekers staat vandaag op 2700, een mooi getal, vooral voor de opnames.

De voorstelling gaat normaal van start. Dan komt de intocht. Dit gaat ook normaal, tot het moment dat we met Waldo (de ezel), naar beneden lopen. Hij houdt kort in. Nadat ik hem een kort duwtje gegeven heb loopt hij weer verder. Dit is wel vaker gebeurd. De trappen zijn erg stijl. Als Waldo op de berg in het midden is aangekomen gaat het even helemaal mis. Hij bokt, iets wat hij nog nooit heeft gedaan. René en de kleine jongen Joram vallen beide eraf. Iedereen staat geschrokken toe te kijken. Het enige dat door me heen gaat is Joram. Deze jongen is nog erg klein en ligt (gelukkig) in het zand. Het had ook een steen kunnen zijn. Of hij geraakt is door de ezel heb ik niet kunnen zien, het ging zo snel. De ezel is snel weg en ik grijp meteen Joram, Als ik hem heb begint hij te huilen. Ik geef hem meteen aan zijn moeder die geschrokken staat te wachten. Dan de blik naar René. Bij het lopen grijpt hij naar zijn been. Als we achter komen meteen de vraag hoe het gaat? Gelukkig alleen last van een vinger. Joram vindt ik in de Soldatenkelder. Samen met zijn moeder en vader. Zijn vader is Romeinssoldaat en natuurlijk erg geschrokken. Hij heeft schaafwondjes op zijn been en wordt door de EHBO verbonden. Hierna valt hij in de armen van zijn moeder in slaap van alle emoties. Na de hof van olijven ga ik er kort bijzitten. Joram wordt wakker en het gaat al weer wat beter. Ik krijg een High Five! En even later een dubbele, terwijl hij op mij afloop. Het mooiste wat ik vandaag gezien heb. Dit is toch een teken dat het weer goed gaat. Gelukkig, het had ook anders kunnen gaan, maar niet teveel aan denken.

Verder gaat de voorstelling wel lekker. Je hebt op zo’n moment wel het idee dat er nog meer mis zal gaan. Gelukkig blijft dit ons verder gespaard. Als we opkomen tijden het applaus zie ik rechts Cees staan met in zijn armen de kleine Joram. De tranen schieten me in de ogen. Samen met Cees komt hij als laatste op. Cees toont aan het publiek zijn beentje, die nog harder gaan klappen! Waarzinnig wat mooi! Als een volleerd acteur buigt de kleine jongen samen met Cees en Paula naar het publiek.

Ik spreek nog enkele collega Passiespelers uit Sommersdorf. Zij hadden het erg mooi gevonden. Bijzonder leuk is dat mijn leraar Paddy er vandaag is. Ik zag hem zitten op de eerste rij, precies in het midden. Hij was nooit gekomen. Het trok hem niet zo. Maar hiervan is hij helemaal genezen. “Ik had dit nooit verwacht, ik ben er over 5 jaar zeker weer bij”, verteld hij me met zijn Iers accent.

Hierna snel klaarmaken voor de hoedenshow. Een erg leuke avond doordat er vele zijn die er erg veel werk van gemaakt hebben. Zelfs Joran loopt samen met zijn zusje mee in de hoedjesshow. Een erge mooie en vooral leuke afsluiting van deze bewogen dag, die gewonnen werd door Nel Cremers in haar uitvoering van de Processierups.

Volgende week de laatste…

 

12 september

 

De laatste! Dit gaat de hele week al als een storm door mijn hoofd. Je weet dat het eraan zat te komen, dat we 23 mooie voorstellingen hebben mogen spelen, dat het langzaam te koud gaat worden, het is goed zo. Maar toch, melancholische gevoelens spelen door mijn hele lijf. Einde aan 2.5 jaar werken met de groep, waarbij het zo leuk was. Het schrijven van dit dagboek na de repetities en de voorstellingen. Het is bijna voorbij, maar nog niet helemaal. Nog eerst even de voorstelling van vandaag.

Als ik op deze 12de september wakker wordt huilt de hemel. Het regent en ik bereid me erop voor dat het vandaag wel weer een “natte” voorstelling gaat worden. Gelukkig is dit niet de eerste keer, en hebben we de beste voorstellingen in de regen mogen spelen.

Voordat ik afreis naar Tegelen werk ik nog even aan het filmpje van Erik en mij. Het einde maak ik vandaag. Misschien niet de beste keus om dit vandaag te maken. Af en toe schieten me de tranen in de ogen.

Dan lekker richting Tegelen. Het wordt maar droger en drogen richting Tegelen, maar als ik er ben regent het hier ook weer. Illusie is dus weg. In de Doolhof zijn er veel al aan het werk. Alles wordt voor het laatst in gereedheid gebracht voor een mooie voorstelling. Er hangt een spandoek met de tekst: "Jullie waren grandioos".  Groter en groter wordt de groep achter het toneel en iedereen heeft een blik van weemoed op het gezicht. In de tent wordt de disco opgebouwd voor het feest straks. Ik pak me op voor mijn laatste rondje door het theater. Grote plassen water liggen ook op de weg het theater in. 2750 bezoekers zullen hier vandaag aan voorbij lopen. Het graf is met een enorm stuk plastiek afgedekt om te voorkomen dat er teveel regen inkomt.

Weer aangekomen achter het toneel, zijn er mensen die cadeautjes weggeven. Zo krijg ik een mooie foto van Arjan met alle apostelen erop. Zeer mooie foto.  Een boekje “Johannes, het verslag van een ooggetuige”, en vele andere leuke aandenkens aan dit seizoen.

Ik zie de ouders van Joram. Meteen gaat weer even de gedachte naar vorige week. Benieuwd vraag ik hoe het met ons kleine spelertje gaat. Gelukkig gaat het erg goed. Hij heeft er de afgelopen week weinig last meer van gehad.

Dan is het tijd voor de Notes van Cees. In de tent klimt hij op de tafel. In de hand een ingepakt pakje. Hij vertelt dat hij bij alle voorstellingen geen eitje heeft gekocht. De laatste voorstelling had hij beloofd om er te kopen. 39, of te wel 40 min 1. Hij pakt ze uit en vertelt dat iedereen er 1 mag pakken die er graag een wil. Hierop reageert ons “Eiervrouwtje” met de vraag of hij haar handel kapot wil maken. Dan herstelt onze regisseur zich en belooft ze te gaan verkopen. Verder spelen dan emoties een rol in zijn verdere verhaal. “Neem allemaal wat mee van dit Passiespel. Alles wat we gespeeld hebben zul je dagelijks ook gaan tegen komen. Het is geen einde! We hebben samen veel meegemaakt de afgelopen jaren. Er zijn nieuwe spelertjes geboren maar we hebben ook spelers verloren”. Hierbij denk ik aan mijn schoonvader, die ik dit seizoen verloren heb. Dan valt ook Cees even stil…. “Mijn god wat heb ik het leuk gevonden om met jullie te werken, ik hou van jullie allemaal”, zegt hij terwijl een traan naar beneden rolt. “Geniet maar extra van deze laatste voorstelling, en maak er een mooi einde aan”.

Zoals elke zondag loop ik richting de plek waar Waldo binnen komt. Het is 14:15 uur, dus eigenlijk nog een beetje te vroeg. Dan komt de Trailer aan rijden met onze ezel erin. Ook vandaag steekt hij weer vrolijk zijn hoofd boven de klep uit om te kijken of hij er al is. Roel de eigenaar van Waldo vertelt me dat hij erg nerveus is voor vandaag. Ook hij heeft er de afgelopen week erg mee gezeten. Waar het aan lag zullen we toch nooit weten want dieren blijven onvoorstelbaar.

Dan gaan we klaarstaan. Nog even een groepsknuffel met alle apostelen. Voor de laatste keer is dit een erg leuk gebaar. Dan klinkt een stem uit de geluidsinstallatie. Doordat het nog erg druk is bij de kassa begint de voorstelling enkele minuten later.

Enkele minuten later klinkt dan toch de gil. De start van de laatste voorstelling. Het regent nog steeds maar het loopt lekker. Tijdens de intocht gaat menig hart sneller kloppen. Zou het goed gaan vandaag. Ook René is lichtelijk onzeker. Joram laat zich op de ezel zetten alsof er niets gebeurd is, wat een held. Hij had mij verteld dat hij vandaag een wortel en een brandnetel had meegenomen voor Waldo. De wortel omdat hij het afgelopen seizoen zo goed zijn best had gedaan en de brandnetel omdat hij ook een beetje stout is geweest.

In de pauze bedankt Erik Derikx zijn dragers. Ze krijgen allemaal een flesje drank met daarop de afbeelding van een 10 tonner. "Ik ben niet de lichtste, dus het zal gevoeld hebben als 10 ton". Nog een keer dragen ze Erik. Hij krijgt ook een cadeau terug, een leuk T-shirt met de namen van de dragers en de tekst: "Oétvaart Vereiniging weej drage os 't Lap-Lazarus". Verder heeft het team van Lou voor iets lekkers gezorgd in de pauze. Weer erg lekker.

Verder verloopt de voorstelling erg goed. Voordat ik begin aan de laatste monoloog van Johannes schiet het hele seizoen kort door mijn hoofd en dan begin ik: “Ik ben de weg……”

Tranen lopen over de wangen als ik samen met Marja afloop. Dan de microfoon af en applaus halen. God wat is dat lekker. Als dan als laatste Cees opkomt laait het geluid nog eenmaal op. Naar de spelers groep maakt hij het gebaar dat hij ons wil omhelzen. Dan de laatste zwaai en af. Het seizoen is nu werkelijk finito

Snel een pilsje en dan kan het knuffelen beginnen. Tranen lopen over wangen. Na een korte tijd slaat dit om in lachen. Gasten kunnen nu komen en Wil van Horck loopt richting de doorgang. Wederom positieve reacties. Erg leuk vindt ik het dat Marieke van Leeuwen er vandaag is. In 2000 maakte ze deel uit van het regieteam en schreef zij de tekst. Nu heeft ze het spel gezien. "Ik had kaarten besteld maar dankzij Frans zat ik nu beter". Ook zij is erg positief. “Natuurlijk zijn er dingen die ik iets anders gedaan zou hebben, maar dit was een erg mooi Passiespel. Erg knap gedaan”.

Dan op naar de grimekamer waar het al een drukte van belang is. Pilo gaat mijn haar eraf halen. Na een dikke 2 jaar zal ik weer een kortgeknipt kopje krijgen. Het voelt erg raar als zo langzaam mijn nek weer leeg aanvoelt. De baart eraf en dan ben ik weer de Mario van voor 2 jaar. Een echte afsluiting van dit seizoen. René twijfelt wat hij zal doen, eraf of alleen een beetje korter. Na een kleine discussie wordt besloten eraf, en een korte tijd later staat ook hij kortgeknipt weer buiten.

Wim Beurskens neemt buiten, waar het ondertussen droog is geworden, het woord. Hij weet te melden dat 46000 bezoekers de poorten van de Passiespelen zijn gepasseerd en dat het publiek aan het verjongen is. Gelukkig want dit geeft hoop voor de toekomst. Een bijzonder woord van dank gaat uit naar de 2 J’s. Jezus en Joram. René krijgt uit handen van Wim een kunstwerk voorstellend de intocht, Joram krijgt een foto. Het andere cadeautje, wat in papier zit van Intertoys, wordt gretiger aangenomen. Da’s toch veel mooier. Hierna komt Lex, onze producent, aan het woord. Dan Robert Bouten. Hij is geheel nieuw binnen onze groep. Een echte Venlonaer die in volleert Tegels vertelt hoe leuk dat hij het gevonden heeft. “Ik had nooit gedacht dat ik Tegelen zou gaan missen, maar dit is zeker het geval. Mocht het mij gegeven zijn dan ben ik er in 2015 zeker weer bij!”

Lou Cruisbergh reikt een aandenken uit aan iedereen die heeft meegewerkt aan de Catering. Een gouden handje met een parel erin. Ze hadden gouden handen en waren een parel in de passiespelen van 2010. En terecht!

Het laatste woordje is voor Cees. Samen met Paula sluit hij af. Dan op naar het buffet. Voor de kinderen is er friet. Erg leuk voor de kinderen want dit hebben ze moeten missen bij de première. Er waren al gezinnen op weg naar huis maar toen ze dit zagen werden de tassen toch weer even neergezet. Onder genot van muziek van de disco en de boerejoekskapel laten we het ons aangenaam smaken.

Dan neem ik de microfoon om te beginnen met de haarveiling. Voor het Victorfonds verkopen we de afgeschoren haren. De oude eigenaar mag starten met bieden, en uiteindelijk levert dit toch wel heel wat geld op voor dit fonds. De haren van René gaan voor 30 euro van de hand. Pastoor loopt rond om het overal te innen. Erik Derikx krijgt alle dopjes van de drankflesjes. Deze wordt opgebracht met een steekwagen. 3000 liter bier is er opgedronken in het afgelopen seizoen krijgen we te horen van Lou.

Dan gaat het feest beginnen wat nog een lange tijd zou duren.

Ook na vandaag blijven we actief. Natuurlijk komen de reizen nog, waarvan we op deze site natuurlijk ook melding van gaan maken.

Ik zou ook graag vanaf deze plaats alle lezers willen bedanken en vooral de leuke reacties. Dit gaf mij het gevoel dat jullie mijn werk op deze site leuk hebben gevonden en dat ik er zeker mee zal doorgaan.

 

Naar de foto's van de Disneyland reis!!! (klik op plaatje)

Dag 1

Dag 2

Foto's van de reis naar Luxemburg

Dag 1

Dag 2

Dag 3