2018-06-16

 

Het is zaterdag 16 juni 2017 en voor mij de start van het nieuwe speelseizoen. Vandaar doe ik auditie  spannend? Nee. Zeker niet. Ik heb een grote lap tekst uit mijn hoofd geleerd en ga richting het gebouw waar de auditie plaats vind.

 

Ik druk op de deurbel en wordt door Jos binnengelaten. Boven tref ik fotograaf Laura. Spontaan komt een tekst uit 1995 in mijn hoofd. "Meester, deze vrouw is op overspel betrapt.....". Met deze tekst bracht ik Laura op als overspelige vrouw. "Dat je hem nog steeds kent" zegt Laura verwonderd. We lachen wat.

 

Is er iemand binnen vraag ik. Nee ius het antwoord. Dan zie ik de twinkelende oogjes van Cees voor de raam. Ik mag binnen komen.

 

Binnen zitten Paula, Nard en Cees. "Ja hoor we krijgen de scène met het doekje", zegt Paula lachend. Ze ziet in mij  zakken de elite doek zitten.

 

Concentratie en dan ga ik van start. Hoe het ging bewaar ik voor mezelf.

 

Na de twee teksten vraagt Cees of ik ook nog wat ga zingen. Ik begin te lachen en zeg dat ik hun dat eigenlijk niet wil aandoen. Kom op zegt Bard. En ik zet een nummer van Toon Hermans in.

 

Ook hierover zal deze "zanger" geen uitspraken doen maar ik ga ervan uit dat ik nooit op Pinkpop zal staan.

 

Nog ff kletsen en dan is het klaar en ga ik naar huis. Wachten tot 28 juni, dan zullen we het weten.

2018-06-28 Rollenbekendmaking:

 

Bij binnenkomst in de Haandert zie ik dat de ontspanning niet voor iedereen geld. Bij sommige is de spanning van het gezicht af te lezen. Wat me opvalt zijn de vele nieuwe gezichten, dit maakt me wel erg blij. Dan gaan we beginnen we met hetgeen waar iedereen voor gekomen is.

 

Na een woordje van voorzitter Wim Beurskens die een mooie brief van de schrijver voorleest. Hierin blijkt de kwaliteit al van de audities. Er moeten rollen bij geschreven worden.

 

Dan is de microfoon voor Cees.  En gaat het beginnen. 80 auditanten en 40 rollen… natuurlijk betekend dat, dat niet iedereen een rol met tekst mag krijgen. Door mijn hoofd speelt de vraag wie gaat die grote rol van Jezus spelen.  Al snel komt de naam van Fabienne voorbij, zij heeft een rolletje te pakken! Erg blij voor haar! Voor de eerste keer auditie en ze heeft dat dus best wel oke gedaan.

 

Langzaam gaat het verder en komen er heel wat rollen voorbij. Bij het bekendmaken van de rollen wordt iedereen gevraagd om even voor de fotograaf op te staan. Dit zodat de fotograaf een plaatje kan maken. Aangezien er al heel wat rollen voorbij zijn gekomen ga ik er van uit dat ik misschien een klein rolletje zal krijgen. Dan hoor ik mijn naam: Mario Kremers gaat de rol van Herodes spelen! WAT? Dit moet ik even laten inwerken. Herodes! De rest van de avond gaat even snel aan mij voorbij.

 

Wel vang ik op dat Marcel de rol van Jezus mag gaan spelen. Geweldig! Was vorig jaar al een geweldige Judas dit jaar de Jezus.

 

Na afloop mag ik alle felicitaties in ontvangst nemen. En praat ik met alle nieuwe en oude medewerkers. Leuk om al deze nieuwe mensen te spreken.

 

Hier beneden de voorlopige verdeling van de rollen:

 

Rolverdeling

 

Jezus: Marcel Claessen

 

Maria: Marielle Billekens

 

Maria Magdalena: Marjolein Kunzelaers

 

Rebecca (zus MM): Lotte Nijzink

 

Eva (moeder van MM): Miek Raedts

 

Jozef van Arimathea: Geert Beurskens

 

Pilates: Rene Thijssen

 

Andromeda (vrouw van Pilates): Ria Hoddenbagh

 

Petrus: Jeroen Heuvelmans

 

Judas: Erik Derikx

 

Miriam (moeder van Judas): Vivian Dreessen

 

Andreas (vader van Judas): Peter Haanen

 

Johannes: Ivo Haanen

 

Jacobus (broer van Jezus): Pascal Gommans

 

Thomas: Remco Cruisbergh

 

Ruth: Melanie Savian-van Roekel

 

Esther: Nikki Smedts

 

Lea: Yolanda Coppens-Huys

 

Martha (moeder Ruby/ overspeligevrouw): Peggy Rijvers

 

Ruby: Robin Langen

 

Herodes: Mario kremers

 

Kajafas: Rene Geybels

 

Äaron (Sanhedriet): John van Rijt

 

Abel (Sanhedriet): Jo Mullenders

 

Judith (vrouw van Abel): Wendy Wilms

 

Isa: Edith Trienes

 

Parul: Ingrid Faasen

 

Shireen: Nel Schroemges

 

Daniël: Arjan Langen

 

Ibi: ntb

 

Amer: Ap van de Mark

 

Mo: Mat Lenders

 

Esra: Jan Hendrix

 

Yasin: ntb

 

David: ntb

 

Noa (meisje): Rachel van Vlodrop

 

Fidan (meisje): Juliëtte Jeurissen

 

Rifka (jongere): Demi Schattefor

 

Apostel Simon: Reggie Mostert

 

Apostel Bartholomeus: Alex Kuijpers

 

Apostel Filippus: Gideon Janssen

 

Dienstmeisje Tamar: Tamara Hulzebos

 

Dienstmeisje Debora: Fabiënne Kremers

 

Ezelhandelaar Jonathan: Bert Vervoort

 

Vrouw Ezelhandelaar

 

Hanna: Carla Nijzink

 

2018-10-26

 

Vandaag de eerste repetitie van het nieuwe seizoen. We worden ronde de klok van 20 uur in het BCO gebouw in Venlo verwacht. Samen met Fabienne kom ik aan en zie al meteen veel bekende gezichten. Enigszins wel spannend want vandaag gaan we voor velen voor de eerste keer door het hele stuk heel, en krijg je een beeld van de nieuwe tekst.  Wat opvalt zijn ook de vele nieuwe gezichten, wat mij wel blij stemt. Hopelijk houden zij het vol tot aan de première, want het gaat nog wel een lange weg worden..

 

De grote stapel tekstboeken zie ik al staan. Beide schrijvers, Ineke ter Heege en Jan-Jaap Jansen, zijn vandaag ook van de partij net als onze nieuwe voorzitter. Het eerste tekstboek wordt overhandigd aan de jongste van de aanwezigen: Rachel van Vlodrop.

 

Nadat we een woordje van Jos Teeuwen, de voorzitter, hebben gehad. Gaat het beginnen. Cees geeft nog wat info vooraf. Voor de oude garde bekende kost, voor de nieuwe wel belangrijk om te weten. Dan gaat het beginnen. Natuurlijk heb ik al stiekem gekeken naar mijn tekst, net als de rest.

 

We gaan er helemaal doorheen. Met een pauze, zijn we rond de klok van kwart over 10 klaar, Eerste reactie? Verrassend! Ik denk na over hoe we dit allemaal in de Doolhof op het toneel gaan krijgen? Maar dat zal de tijd gaan leren. Leuk om van de schrijvers te horen dat ik met veel plezier mijn tekst las.

 

Dan op naar huis. Een ritje van anderhalf uur waarin ik mijn gedachte kan laten gaan over alles wat ik heb mogen ervaren. Nieuwe mensen op rollen, nieuwe verrassende tekst, etc etc...

 

Krijg en langzaam veel zin in!

 

2018-11-23

 

Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst. Dat is misschien wel het eerste wat vandaag door mijn hoofd gaat als we beginnen. Een jongeren scène die gezien de leeftijd vrij voorzichtig van start gaat. Maar na een paar keer doornemen verandert het langzaam. En krijgt het wat spanning. Herken je wat er gespeeld wordt. Zo'n uitdagend groepje straathangers die proberen leuk te zijn. Iedereen kent ze wel aan het begin van de straat. En dat hangt in de doolhof in 2020.

 

Daarna een gevoelig stukje wat zeker een diepe indruk zal gaan maken. De eerste keer valt het al heel stil in het lokaal als de moeder spreekt. Als dit uitgewerkt gaat worden gaat dit ontroerend worden. Een dik compliment.

Dan spelen en knalt het echt los. Iemand vol met angst en vies... Je voelt de angst. En dan alsof er hulp komt op de knuffel die ze toelaat van Jezus hoor je van buiten vuurwerk.

Man waar zijn we mee bezig. Een tweede stuk tekst en het ontroert.

 

Wat een avond...

 

Daarna nog wat lekkers gedronken en dan weer terug naar huis. Gelukkig is het een tijdje rijden en kan ik alles nog een keertje door mijn hoofd laten gaan...

2019-03-30 Opnames voor L1 televisie

 

Onder een stralende zon rij ik richting de Doolhof vandaag. Nadat we gisteravond een mooie repetitieavond achter de rug hebben vandaag opnames voor L1. Een paar weken geleden zijn er enkele Passiespelers naar Jeruzalem geweest om eens te kijken waarover ons Passiespel gaat. Hier reisde een cameraploeg mee om dit bezoek vast te leggen.

 

Om het geheel compleet te maken, moeten er vandaag wat repetitie beelden in scene gezet worden, om de reportage te complimenteren.

 

Dus loop ik rond de klok van half 12 het theater binnen. Altijd toch een speciaal gevoel als je na lange tijd deze "heilige" grond weer betreed. Gevoel van weemoed, maar zeker ook van al het plezier welke we hier hebben mogen beleven. Dit voert ook wel hoogtij als we nieuwe spelers vertellen over wat ze het komende seizoen allemaal kunnen verwachten. Mooie verhalen uit het verre verleden van onze passiespelen.

 

Ons geduld wordt stevig op de proef gesteld, want het duurt erg lang voordat de camera ploeg zich meld op het podium. Dat duurde wat langer omdat ze nogal stevig aan de gang zijn geweest in de grime-ruimte.

 

Maar dan mogen de spelers welke gekomen zijn toch even aan het werk. Niet heel erg lang maar toch wordt er even gerepeteerd, waar de camera getuige van mag zijn.

 

Met een verbrande snoet kunnen we daarna terug naar huis. Erg benieuwd naar de reportage wat ze ervan gaan maken. We kregen wel wat verteld hoe het in Israël gegaan is, dat moet mooi worden in het paasweekend!

 

2019-06-22 Fotoshoot

 

Het is 6 uur als mijn wekker zich meldt. Vandaag extra vroeg op om foto’s te gaan maken voor de Passiespelen. Niet zoals de afgelopen 2 keer in een zandgroeve maar in luik in: Fort de la Chartreuse in luik.

 

Eerst naar de Doolhof waar de grote groep zich meld voor het vervoer met de bus. Ik rij vandaag met de auto, zodat ik vanuit Luik meteen naar huis kan. Dus gelijktijdig met de bus richting Luik. Zonder enige vorm van files kom ik aan in luik. Math Schmeitz is er al en dat geeft mij duidelijk aan dat ik op de juiste plek ben. Was op laatst nog even fout gereden, maar uiteindelijk de ingang wel gevonden.

 

Nadat iedereen gearriveerd is en Marcel “in kostuum” is. Gaan we beginnen.

 

Snel hebben we in de gate op welke locatie we de foto’s gaan maken. Gebouwen de rijp voor de sloop zijn en volledig in de graffiti gespoten zijn. Geen plekje is meer vrij voor de kunstenaar.

 

Al snel krijgen we het idee wat het gaat worden hier. Dat de Passiespelen in Tegelen het lef heeft om dit te gaan doen verdiend alle respect. Een erg gedurfde keuze na de standaard methode in de kleding van de afgelopen seizoenen, staat iedereen vandaag in spijkerbroek en wit- of zwart-shirt.

 

Dit geeft een heel mooi maar apart beeld. Hier werken de gespoten muren ook zeker aan mee.

 

Op diverse locaties worden diverse scenes op de gevoelige plaat gelegd. De ene moet er nog mooier uitzien dan de andere.

 

Nadat we de foto’s met de grote groep gemaakt hebben vertrekken deze terug richting Tegelen en blijven we met een kleine groep achter. Nu worden de wat intiemere zaken gefotografeerd.

 

Ik moest een reeks maken tussen de ontblote bovenlijven…  Erg leuk, ook voor de jongens welke het wel vaker wilde doen (grapje). Er waren zelfs scenes die tot tranen ontroerde.

 

Nog een reeks maken op de trap. Peter de fotograaf loopt een gammele trap op en struikelt. Toestel klapt met smak op de grond. Schade valt gelukkig mee, maar zijn arm is er minder aan toe. Een flinke snee in de arm die door de dames van de kleding vakkundig onder handen genomen wordt. Gelukkig kunnen we snel weer door. De (lange) dag komt voor mij nu aan een eind en kan ik naar huis.

 

Moe maar voldaan rij ik naar huis. Dat worden gave foto’s, die wel indruk zullen gaan maken!

 Vrijdag 13-09-2019: Repetitie

 

Vanavond weer naar de repetitie. Lekker vroeg loop ik met Cees richting repetitielokaal. We hebben het over de gemaakte foto's welke al gedeeltelijk te zien zijn op de nieuwe folder.

 

Voordat we gaan beginnen wordt ik gevraagd om een kort filmpje in te spreken omdat volgende week de kaartverkoop gaat beginnen.

Gewoon even uit de losse pols.

 

Er is een stagiaire die zich voorstelt en verteld wat hij komt doen. Een student aan de theater academie. Wat een geweldig kop heeft hij, zo dat hij tussen de Passiespelers niet zou misstaan.

 

Geert, die Jozef van Arimatea speelt is er niet. Ik bied aan om zijn rol even over re nemen. Toch lekker om even te spelen. Voelt zo lekker in de groep. Met het tekstboek in de hand probeer ik lekker mijn best te doen.

 

Jammer, hihi, maar daar komt Geert binnen. Nu kan hij het weer overnemen. Ik mag vanaf de stoel weer gaan genieten van wat mijn collega's repeteren.

 

Mooi om weer te zien hoe de scènes echt vorm krijgen. Elke keer wordt het mooier en mooier. En dan hebben we nog een lange weg te gaan die eigenlijk ook maar heel kort is.

 

Morgenvroeg mag ik mijn kostuum gaan passen. Spannend....

 

Het passen was ook weer een hele belevenis. Al vroeg in de Doolhof mag ik voor de eerste keer mijn pakkie aan. Het ziet er geweldig uit! Het is natuurlijk nog niet klaar maar het begint al aardig vorm te krijgen. Zo zie je dat naast repeteren nog een hele hoop andere mensen druk bezig zijn om van het komende seizoen een geweldig succes te gaan maken!

2020-03-01

 

En toe stond ik op mijn  plekje...

 

Al vroeg uit de veren want het is toch best een stukje rijden. Na een bakje koffie bij pap en mam, voor eerst een repetitie in het theater de Doolhof. De 2 keren ervoor vervielen door de erg harde wind. Nu gaat het dan gebeuren. Ik keek mijn ogen uit naar de veranderingen op het toneel. Een enorme hoeveelheid aan hout en stellages zijn er geplaatst, verbonden met trappen.

 

Ik klets nog even wat bij met collega's, al een hele tijd niet meer gezien. De grote groep verlies je dik 4 jaar uit het oog. Deze dames van ons koor zijn ook al weken bezig met het instuderen van nummers welke onze voorstelling gaan omlijsten. Ga je nog spelen, vraagt een van de dames? Geen idee, we zullen zien. Ik ben natuurlijk ook erg nieuwsgierig naar hun verhalen. Ze vertellen mij dat de nieuwe muziek indrukwekkend mooi is

 

In de pauze geniet Ik van een warm bakje koffie. Lekker op deze koude zondag. Deze wordt door onze spelers met grote hoeveelheid afgenomen. En natuurlijk even een worstenbroodje.

 

Na de pauze mag ik aan de bak. Het geeft een speciaal gevoel als je het toneel mag oplopen en daar de tijd voor mag nemen. Geweldig om dit te doen. Wel ff wennen om na het zaaltje de scène op het grote toneel te zetten. Maar de 2e keer voelt het al beter.

 

Volgende week gaan we weer door..

2020-03-06

 

Vandaag ben ik wat eerder in de Doolhof. Even mijn hoofd leegmaken na een drukke werkdag. De Doolhof is hiervoor wel een geschikte plek.

 

Nu we 2 maanden voor de première zitten kun je elke keer weer aanpassingen op de speelvloer zien. Dat is de opmaak voor het nieuwe seizoen.

 

Zo'n klein uurtje van te voren is er toch al iemand aan het werk. Misschien wel tijd om hem even in het zonnetje te zetten. Je kunt een grote rol binnen de Passiespelen vertolkten, bij het koor of spelersgroep zitten die elke week in de schijnwerpers mogen staan. Maar dit zou nooit zo mooi zijn als we niet kunnen terugvallen op de mensen achter de schermen. De mensen die zorgen dat we kunnen spelen in zo'n prachtig decor, in geweldige kleding en mooie pruiken, ondersteunende muziek waar je de rillingen krijgt van schoonheid. Maar ook alle andere medewerkers die er ook voor zorgen dat het voor iedereen weer een bijzondere ervaring wordt om de Pasiespelen te bezoeken.

 

Vandaag even aandacht voor Peter Paar. Al jaren medewerker achter de schermen. Bezig met het geluid tijdens de repetitie. Peter is de eerste aanwezige in het theater en start op de vrijdagavond om ervoor te zorgen dat het licht brand. Grote lampen hangen onder de tribune. Om ze aan te maken laat hij een trust zakken om de stroomkabels te kunnen pakken. Dan gaat de verlichting weer omhoog. Als de stekkers erin zitten is het decor weer verlicht en kunnen we repeteren en is de vallende avond geen probleem. Daarna komt het geluid. Dit zodat regisseur Cees zich verstaanbaar kan maken. Later zal Peter tijdens de repetities en de voorstellingen ook de muziek in starten.

Zonder Peter zou dit niet mogelijk zijn. Al hoor ik hem zeggen dat er dan wel iemand anders zou zijn. En dat klopt  maar wij hebben jou en daar zijn we trots op.

 

Tijdens de repetitie legt hij hier en daar een microfoon neer zodat de groep het beter kan volgen.

 

En alsof dat nog niet alles is moet aan het einde van de repetitie ook alles weer opgeruimd en uit. Terwijl velen dan al aan een biertje staan is Peter nog aan het werk.

 

Peter is een van de grote krachten achter ons mooie Passiespel. Mede door hem verloopt de repetitie weer prima.

 

Met koude voeten maar een warm gevoel ga ik terug naar huis. Binnenkort de fotoshoot. In kleding ik kan niet wachten.

 

2020-03-15

 

Al een paar dagen zijn we helemaal opgeslokt door het Corona Virus. Dat maakt het gevoel in mijn buik wel een beetje vreemd als ik rond de klok van 8 uur in mijn auto stap. Wat gaat dat allemaal brengen de komende weken, en hoe gaat dat met de voorbereidingen van de Passiespelen. Gaat het nog wel door??? We hebben afgelopen week natuurlijk een mail gehad met de genomen acties en die snap ik wel. maar toch?

 

Tijdens het rijden word ik met een ander kabinetsbesluit geconfronteerd, 100 km/uur op de autoweg. Dat maakt het wat langer voordat ik in tegelen ben. Wel lekker rustig op de weg.. Maar ja zondagmorgen om 8 uur zijn er nog niet veel mensen wakker.

 

Als ik bij de Doolhof aankom zie je meteen dat hier alles wel doorgaat. Ik mag met de auto niet naar binnen. Normaal parkeer ik de auto binnen de poort, maar dat mag nu niet. Er is geasfalteerd en dat zal nog wel niet helemaal klaar zijn. Dus parkeer ik de auto buiten de poort en loop naar binnen. Ik hoor uit het theater de muziek al tot me komen. Peter Paar heeft alles al weer klaar staan.

 

Wat leuk is: Marja Haanen heeft haar nagels in Passiespelen "Style" gelakt. Nu kan het nog, maar tijdens de voorstellingen kan ik zo moeilijk het podium op.

 

We gaan beginnen met de repetitie nadat Cees de groep weer heeft toegesproken. Voor het eerst worden we ondersteund door muziek. Deze is nog niet helemaal klaar maar het geeft wel een idee hoe het gaat worden. De muziek geeft aan de scene meer beleving, spanning. Waar het aan ligt weet niemand maar nu gaan ineens de teksten niet meer zo lekker. Misschien is in deze rare tijd de focus even weg, op zich snap ik dat wel. Even focussen en na een bakje koffie pakken we de draad weer op.

 

We repeteren vandaag met de kleine groep wat nu natuurlijk goed uitkomt, In de studio van Jan Theelen in Munster Geleen zijn dit weekend de opnames van het koor.  De koorleden welke in de middag moeten inzingen zijn er wel, maar vertrekken direct na de repetitie richting de studio.

 

Na wederom een korte pauze komt Lana aan bod en wordt er gewerkt aan de choreografie. En als laatste zijn wij van Herodus aan de beurt. Wat een gave entree!! "Dit gaat wel werken"Zegt Cees!

 

Dit geeft mij een tevreden gevoel, en hiermee rij ik weer terug naar huis. In de avond komt het besluit van de regering om het besluit rondom de corona aan te scherpen! hoe gaat dit verder en welke consequenties gaat dit allemaal hebben de komende weken???

27-04-2020

 

En dan zit je thuis... Dit weekend zouden we de technische doorloop hebben voor Het komende seizoen, maar dat gaat door de Corona-Crisis niet meer door. De voorstellingen zijn verplaatst naar 2021. De afgelopen dagen heb ik hier de website op aangepast.  Het voelt wel als een enorm gemis. Ik mis iedereen waarmee we over 2 weken een prachtig spel op het toneel zouden zetten, maar het mag niet zo zijn. Het het vreemde is ook wel een beetje dat dat mij een heel dubbel gevoel geeft. Hoezeer heb ik getwijfeld  of ik het meespelen nog wel zou willen? Na 2 vervelende gebeurtenissen in de afgelopen 2 seizoenen was er een enorme twijfel maar die is weg en ik ben blij dat ik het wel gedaan heb.

 

Nu hebben we met ons allen een langere periode van voorbereiding, maar de afgelopen weken voelen toch ook heel raar, en er zijn heel veel vragen. Gaat het volgend jaar wel door? De Corona is nog lang niet het land uit en hoe lang blijven we nog in de anderhalve meter samenleving. Dit maakt repeteren bijna onmogelijk. Maar ik blijf goede hoop hebben dat ze toch een keertje een vaccin gaan ontwikkelen waardoor we alles weer kunnen oppakken!

 

Tot die tijd blijft het afwachten,,,

 

Ik mis jullie allemaal en hoop dat iedereen gezond blijft!

 

Ik hoop snel weer te kunnen schrijven dat we weer begonnen zijn.....

4 september 2020.

 

En dan mogen we weer. Beetje met een opgetogen gevoel ga ik richting Tegelen. Bij aankomt wordt je meteen geconfronteerd meter de tijd waar we in leven. De corona rijd....

 

Bij binnenkomst moeten we ons inschrijven op een lijst. Daarna ontsmetten we de handen en mag ik naar binnenlopen. Daar zijn toch al wat mensen binnen. Geeft een goed gevoel de groep weer te mogen zien. Buiten dat de spelers worden we vandaag ook vergezeld door een cameraploeg en onze fotograaf. Buiten zij worden vandaag ook weer opnames gemaakt door Geert Beurskens voor het wekelijkse filmpje van Cees.

 

Voordat het begint eerst een woordje van onze voorzitter Jos. Hij geeft aan dat het allemaal nog erg onzeker is maar de tijd brengt wijsheid. Dan neemt Cees het woord, en geeft aan, nogmaals, hoe serieus we met de regels om moeten gaan. En terecht, want we willen echt niet dat het weer fout zal gaan.

 

Dan gaat de repetitie van start. We krijgen eerst de ouverture te horen. Prachtige muziek. Daarna wordt het gespeeld. We zijn maanden later dus maakt Cees bekend dat we gaan veranderen. Nieuwe tijd geeft nieuwe ideeën.

Ineens wijst hij naar mij. Doe jij even Pilatus? Dus snel tekstboek pakken en dan gaan we. Wel mooi, nee heerlijk, om als is het maar even om te spelen. Wat voelt dat lekker!

 

Vandaag zijn ook de makers van onze muziek aanwezig. Ook zij kijken aandachtig wat er op het toneel allemaal gebeurt. Het is misschien vreemd maar ik zeg tegen onze voorzitter dat die anderhalve meter echt niet uit maakt. Het blijft een prachtig schouwtoneel!

 

Langzaam wordt het donker boven  de Doolhof. De avond valt. In combinatie met de mooie muziek maakt dit en heel speciale avond...

 

Zo loopt de repetitie lekker door. Geeft al snel het gevoel dat we niet gestopt zijn..... Toch is dat niet zo maar het voelt weer als lekker weer thuiskomen.

 

Wat.heb ik een lekker gevoel als ik weer naar huis rijd. Ik had er zo lang naar uitgekeken, maar vanavond was het weer zo ver.

 

 

2018-11-09

 

Er zijn weer 2 weken voorbij en ik reis weer af richting Venlo voor de allereerste echte repetitie. Ik ben er al lekker vroeg en kan nog een lekker bakkie doen. Dit is ook dit jaar weer voortreffelijk geregeld. Je mag dat eigenlijk niet vergeten te noemen, maar je stapt er zo makkelijk over heen. Ook zij zijn er elke week om de spelers van een natje te voorzien. Vanaf nu zijn de consumptie kaarten te koop. Een voor koffie/fris, 1 voor bier en 1 voor wijn. Nadat iedereen bijgekletst is kunnen we naar binnen.

 

En dan gaan we de eerste keer repeteren. En dan weet je bijna wat er gaat gebeuren. Het derde jaar dat Cees de regie heeft. Het uitleggen, de mooie verhalen, het voordoen, het lachen, en alle zaken waar je bijna ademloos naar kunt kijken. Je snapt dat pas als je het mag meemaken.

 

Voordat we de vloer op gaan eerst nog even lezen. Dan gaat het voor het eerst gebeuren. En zelfs met het tekstboek in de hand ontstaat het al. Alsof een raam open staat, terwijl er gespeeld wordt voel je de koude wind. En wordt je in de scène getrokken. Je voelt de pijn, de machteloosheid, de angst maar ook de liefde. En dat al zo vroeg.

 

Cees zijn verandering zorgen ervoor dat je een heel ander beeld krijgt dan wat je van te voren dacht. Veelal zorgt dit voor de kippenvel momenten. Dat gaat wat worden de komende anderhalf jaar.