Maria Magdalena - Marjolein Kuntzelears

Marjolein Kuntzelaers, geboren en getogen Tegelse, jongste van drie en als onderwijskundige werkzaam in de zorg. Ik heb mijn creativiteit van kinds af aan kunnen en mogen ontwikkelen, met een stel creatieve ouders, vrijeschool als basisonderwijs en kansen op de middelbare school in de musicals en het eindexamenvak tekenen.

 

In 2000 deed ik voor het eerst met het hele gezin mee aan de Passiespelen. Het was een uitje. Iedere week de bühne op en af rennen, achter de schermen lekker spelen en als kers op de taart kregen we buikdanslessen. In 2005 deed ik nogmaals mee. Nu als puber, een klein clubje vriendinnen om me heen geschaard; was het toch elke voorstelling weer feest. De jaren die erop volgde heb ik de Passiespelen aan me voorbij laten gaan. Hoewel ik vaker nog met mijn zus grapte "Wij gaan nog wel eens auditie doen, maar dan voor een hoofdrol"; niet wetende dat het ooit werkelijkheid zou worden.

 

2020 zou het zover zijn. Het beloofde een bijzonder jaar te worden. En hoewel het dat ook zeker is geworden, is dat om hele andere redenen dan ik had verwacht. Na een prachtige reis naar jeruzalem in januari, mochten we eindelijk buiten gaan repeteren. Helaas moesten we net voor de eerste repetitie met het volk stoppen vanwege de corona. Hoewel de tijd van Passiespelen even bevroor, kreeg mijn privé leven een snelle wending. Zo ga ik dit jaar verhuizen, wissel ik van baan en word ik (als alles goed mag blijven gaan) in december voor het eerst moeder.

 

Ik heb lang gezocht naar hoe ik mijn rol als Maria Magdalena zou gaan invullen. Hoe vind je een balans tussen de rol en jezelf? Is er wel een balans? De Marjolein aan begin van 2020 is misschien een andere dan aan het begin van 2021. Dus zal ik straks opnieuw moeten gaan zoeken.

 

Één ding staat vast. Ik ga die zoektocht niet alleen aan. De vriendschappen die ontstaan zijn bij de Passiespelen zijn ver buiten het speelveld voelbaar. Mensen leven met me mee en ik met hen. We zijn betrokken geraakt, niet alleen in het verhaal maar ook in elkaars leven.

Hoe mooi is dat eigenlijk... Samen op reis gaan, het avontuur van het leven samen beleven. Toegeven aan dat wat op je pad komt, elkaar vergeven, om elkaar geven.. Want dan blijkt het waar: "geef, en je zult ontvangen". Wat heb ik nu al ontzettend veel moois bij en door de Passiespelen mogen ontvangen. en dan te bedenken.. we hebben een extra jaar cadeau gekregen!

 

Hartelijke groet,

 

Marjolein Kuntzelaers