2018-06-16

 

Het is zaterdag 16 juni 2017 en voor mij de start van het nieuwe speelseizoen. Vandaar doe ik auditie  spannend? Nee. Zeker niet. Ik heb een grote lap tekst uit mijn hoofd geleerd en ga richting het gebouw waar de auditie plaats vind.

 

Ik druk op de deurbel en wordt door Jos binnengelaten. Boven tref ik fotograaf Laura. Spontaan komt een tekst uit 1995 in mijn hoofd. "Meester, deze vrouw is op overspel betrapt.....". Met deze tekst bracht ik Laura op als overspelige vrouw. "Dat je hem nog steeds kent" zegt Laura verwonderd. We lachen wat.

 

Is er iemand binnen vraag ik. Nee ius het antwoord. Dan zie ik de twinkelende oogjes van Cees voor de raam. Ik mag binnen komen.

 

Binnen zitten Paula, Nard en Cees. "Ja hoor we krijgen de scène met het doekje", zegt Paula lachend. Ze ziet in mij  zakken de elite doek zitten.

 

Concentratie en dan ga ik van start. Hoe het ging bewaar ik voor mezelf.

 

Na de twee teksten vraagt Cees of ik ook nog wat ga zingen. Ik begin te lachen en zeg dat ik hun dat eigenlijk niet wil aandoen. Kom op zegt Bard. En ik zet een nummer van Toon Hermans in.

 

Ook hierover zal deze "zanger" geen uitspraken doen maar ik ga ervan uit dat ik nooit op Pinkpop zal staan.

 

Nog ff kletsen en dan is het klaar en ga ik naar huis. Wachten tot 28 juni, dan zullen we het weten.

2018-06-28 Rollenbekendmaking:

 

Bij binnenkomst in de Haandert zie ik dat de ontspanning niet voor iedereen geld. Bij sommige is de spanning van het gezicht af te lezen. Wat me opvalt zijn de vele nieuwe gezichten, dit maakt me wel erg blij. Dan gaan we beginnen we met hetgeen waar iedereen voor gekomen is.

 

Na een woordje van voorzitter Wim Beurskens die een mooie brief van de schrijver voorleest. Hierin blijkt de kwaliteit al van de audities. Er moeten rollen bij geschreven worden.

 

Dan is de microfoon voor Cees.  En gaat het beginnen. 80 auditanten en 40 rollen… natuurlijk betekend dat, dat niet iedereen een rol met tekst mag krijgen. Door mijn hoofd speelt de vraag wie gaat die grote rol van Jezus spelen.  Al snel komt de naam van Fabienne voorbij, zij heeft een rolletje te pakken! Erg blij voor haar! Voor de eerste keer auditie en ze heeft dat dus best wel oke gedaan.

 

Langzaam gaat het verder en komen er heel wat rollen voorbij. Bij het bekendmaken van de rollen wordt iedereen gevraagd om even voor de fotograaf op te staan. Dit zodat de fotograaf een plaatje kan maken. Aangezien er al heel wat rollen voorbij zijn gekomen ga ik er van uit dat ik misschien een klein rolletje zal krijgen. Dan hoor ik mijn naam: Mario Kremers gaat de rol van Herodes spelen! WAT? Dit moet ik even laten inwerken. Herodes! De rest van de avond gaat even snel aan mij voorbij.

 

Wel vang ik op dat Marcel de rol van Jezus mag gaan spelen. Geweldig! Was vorig jaar al een geweldige Judas dit jaar de Jezus.

 

Na afloop mag ik alle felicitaties in ontvangst nemen. En praat ik met alle nieuwe en oude medewerkers. Leuk om al deze nieuwe mensen te spreken.

 

Hier beneden de voorlopige verdeling van de rollen:

 

Rolverdeling

 

Jezus: Marcel Claessen

 

Maria: Marielle Billekens

 

Maria Magdalena: Marjolein Kunzelaers

 

Rebecca (zus MM): Lotte Nijzink

 

Eva (moeder van MM): Miek Raedts

 

Jozef van Arimathea: Geert Beurskens

 

Pilates: Rene Thijssen

 

Andromeda (vrouw van Pilates): Ria Hoddenbagh

 

Petrus: Jeroen Heuvelmans

 

Judas: Erik Derikx

 

Miriam (moeder van Judas): Vivian Dreessen

 

Andreas (vader van Judas): Peter Haanen

 

Johannes: Ivo Haanen

 

Jacobus (broer van Jezus): Pascal Gommans

 

Thomas: Remco Cruisbergh

 

Ruth: Melanie Savian-van Roekel

 

Esther: Nikki Smedts

 

Lea: Yolanda Coppens-Huys

 

Martha (moeder Ruby/ overspeligevrouw): Peggy Rijvers

 

Ruby: Robin Langen

 

Herodes: Mario kremers

 

Kajafas: Rene Geybels

 

Äaron (Sanhedriet): John van Rijt

 

Abel (Sanhedriet): Jo Mullenders

 

Judith (vrouw van Abel): Wendy Wilms

 

Isa: Edith Trienes

 

Parul: Ingrid Faasen

 

Shireen: Nel Schroemges

 

Daniël: Arjan Langen

 

Ibi: ntb

 

Amer: Ap van de Mark

 

Mo: Mat Lenders

 

Esra: Jan Hendrix

 

Yasin: ntb

 

David: ntb

 

Noa (meisje): Rachel van Vlodrop

 

Fidan (meisje): Juliëtte Jeurissen

 

Rifka (jongere): Demi Schattefor

 

Apostel Simon: Reggie Mostert

 

Apostel Bartholomeus: Alex Kuijpers

 

Apostel Filippus: Gideon Janssen

 

Dienstmeisje Tamar: Tamara Hulzebos

 

Dienstmeisje Debora: Fabiënne Kremers

 

Ezelhandelaar Jonathan: Bert Vervoort

 

Vrouw Ezelhandelaar

 

Hanna: Carla Nijzink

 

2018-10-26

 

Vandaag de eerste repetitie van het nieuwe seizoen. We worden ronde de klok van 20 uur in het BCO gebouw in Venlo verwacht. Samen met Fabienne kom ik aan en zie al meteen veel bekende gezichten. Enigszins wel spannend want vandaag gaan we voor velen voor de eerste keer door het hele stuk heel, en krijg je een beeld van de nieuwe tekst.  Wat opvalt zijn ook de vele nieuwe gezichten, wat mij wel blij stemt. Hopelijk houden zij het vol tot aan de première, want het gaat nog wel een lange weg worden..

 

De grote stapel tekstboeken zie ik al staan. Beide schrijvers, Ineke ter Heege en Jan-Jaap Jansen, zijn vandaag ook van de partij net als onze nieuwe voorzitter. Het eerste tekstboek wordt overhandigd aan de jongste van de aanwezigen: Rachel van Vlodrop.

 

Nadat we een woordje van Jos Teeuwen, de voorzitter, hebben gehad. Gaat het beginnen. Cees geeft nog wat info vooraf. Voor de oude garde bekende kost, voor de nieuwe wel belangrijk om te weten. Dan gaat het beginnen. Natuurlijk heb ik al stiekem gekeken naar mijn tekst, net als de rest.

 

We gaan er helemaal doorheen. Met een pauze, zijn we rond de klok van kwart over 10 klaar, Eerste reactie? Verrassend! Ik denk na over hoe we dit allemaal in de Doolhof op het toneel gaan krijgen? Maar dat zal de tijd gaan leren. Leuk om van de schrijvers te horen dat ik met veel plezier mijn tekst las.

 

Dan op naar huis. Een ritje van anderhalf uur waarin ik mijn gedachte kan laten gaan over alles wat ik heb mogen ervaren. Nieuwe mensen op rollen, nieuwe verrassende tekst, etc etc...

 

Krijg en langzaam veel zin in!

 

2018-11-23

 

Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst. Dat is misschien wel het eerste wat vandaag door mijn hoofd gaat als we beginnen. Een jongeren scène die gezien de leeftijd vrij voorzichtig van start gaat. Maar na een paar keer doornemen verandert het langzaam. En krijgt het wat spanning. Herken je wat er gespeeld wordt. Zo'n uitdagend groepje straathangers die proberen leuk te zijn. Iedereen kent ze wel aan het begin van de straat. En dat hangt in de doolhof in 2020.

 

Daarna een gevoelig stukje wat zeker een diepe indruk zal gaan maken. De eerste keer valt het al heel stil in het lokaal als de moeder spreekt. Als dit uitgewerkt gaat worden gaat dit ontroerend worden. Een dik compliment.

Dan spelen en knalt het echt los. Iemand vol met angst en vies... Je voelt de angst. En dan alsof er hulp komt op de knuffel die ze toelaat van Jezus hoor je van buiten vuurwerk.

Man waar zijn we mee bezig. Een tweede stuk tekst en het ontroert.

 

Wat een avond...

 

Daarna nog wat lekkers gedronken en dan weer terug naar huis. Gelukkig is het een tijdje rijden en kan ik alles nog een keertje door mijn hoofd laten gaan...

2019-03-30 Opnames voor L1 televisie

 

Onder een stralende zon rij ik richting de Doolhof vandaag. Nadat we gisteravond een mooie repetitieavond achter de rug hebben vandaag opnames voor L1. Een paar weken geleden zijn er enkele Passiespelers naar Jeruzalem geweest om eens te kijken waarover ons Passiespel gaat. Hier reisde een cameraploeg mee om dit bezoek vast te leggen.

 

Om het geheel compleet te maken, moeten er vandaag wat repetitie beelden in scene gezet worden, om de reportage te complimenteren.

 

Dus loop ik rond de klok van half 12 het theater binnen. Altijd toch een speciaal gevoel als je na lange tijd deze "heilige" grond weer betreed. Gevoel van weemoed, maar zeker ook van al het plezier welke we hier hebben mogen beleven. Dit voert ook wel hoogtij als we nieuwe spelers vertellen over wat ze het komende seizoen allemaal kunnen verwachten. Mooie verhalen uit het verre verleden van onze passiespelen.

 

Ons geduld wordt stevig op de proef gesteld, want het duurt erg lang voordat de camera ploeg zich meld op het podium. Dat duurde wat langer omdat ze nogal stevig aan de gang zijn geweest in de grime-ruimte.

 

Maar dan mogen de spelers welke gekomen zijn toch even aan het werk. Niet heel erg lang maar toch wordt er even gerepeteerd, waar de camera getuige van mag zijn.

 

Met een verbrande snoet kunnen we daarna terug naar huis. Erg benieuwd naar de reportage wat ze ervan gaan maken. We kregen wel wat verteld hoe het in Israël gegaan is, dat moet mooi worden in het paasweekend!

 

2019-06-22 Fotoshoot

 

Het is 6 uur als mijn wekker zich meldt. Vandaag extra vroeg op om foto’s te gaan maken voor de Passiespelen. Niet zoals de afgelopen 2 keer in een zandgroeve maar in luik in: Fort de la Chartreuse in luik.

 

Eerst naar de Doolhof waar de grote groep zich meld voor het vervoer met de bus. Ik rij vandaag met de auto, zodat ik vanuit Luik meteen naar huis kan. Dus gelijktijdig met de bus richting Luik. Zonder enige vorm van files kom ik aan in luik. Math Schmeitz is er al en dat geeft mij duidelijk aan dat ik op de juiste plek ben. Was op laatst nog even fout gereden, maar uiteindelijk de ingang wel gevonden.

 

Nadat iedereen gearriveerd is en Marcel “in kostuum” is. Gaan we beginnen.

 

Snel hebben we in de gate op welke locatie we de foto’s gaan maken. Gebouwen de rijp voor de sloop zijn en volledig in de graffiti gespoten zijn. Geen plekje is meer vrij voor de kunstenaar.

 

Al snel krijgen we het idee wat het gaat worden hier. Dat de Passiespelen in Tegelen het lef heeft om dit te gaan doen verdiend alle respect. Een erg gedurfde keuze na de standaard methode in de kleding van de afgelopen seizoenen, staat iedereen vandaag in spijkerbroek en wit- of zwart-shirt.

 

Dit geeft een heel mooi maar apart beeld. Hier werken de gespoten muren ook zeker aan mee.

 

Op diverse locaties worden diverse scenes op de gevoelige plaat gelegd. De ene moet er nog mooier uitzien dan de andere.

 

Nadat we de foto’s met de grote groep gemaakt hebben vertrekken deze terug richting Tegelen en blijven we met een kleine groep achter. Nu worden de wat intiemere zaken gefotografeerd.

 

Ik moest een reeks maken tussen de ontblote bovenlijven…  Erg leuk, ook voor de jongens welke het wel vaker wilde doen (grapje). Er waren zelfs scenes die tot tranen ontroerde.

 

Nog een reeks maken op de trap. Peter de fotograaf loopt een gammele trap op en struikelt. Toestel klapt met smak op de grond. Schade valt gelukkig mee, maar zijn arm is er minder aan toe. Een flinke snee in de arm die door de dames van de kleding vakkundig onder handen genomen wordt. Gelukkig kunnen we snel weer door. De (lange) dag komt voor mij nu aan een eind en kan ik naar huis.

 

Moe maar voldaan rij ik naar huis. Dat worden gave foto’s, die wel indruk zullen gaan maken!

 Vrijdag 13-09-2019: Repetitie

 

Vanavond weer naar de repetitie. Lekker vroeg loop ik met Cees richting repetitielokaal. We hebben het over de gemaakte foto's welke al gedeeltelijk te zien zijn op de nieuwe folder.

 

Voordat we gaan beginnen wordt ik gevraagd om een kort filmpje in te spreken omdat volgende week de kaartverkoop gaat beginnen.

Gewoon even uit de losse pols.

 

Er is een stagiaire die zich voorstelt en verteld wat hij komt doen. Een student aan de theater academie. Wat een geweldig kop heeft hij, zo dat hij tussen de Passiespelers niet zou misstaan.

 

Geert, die Jozef van Arimatea speelt is er niet. Ik bied aan om zijn rol even over re nemen. Toch lekker om even te spelen. Voelt zo lekker in de groep. Met het tekstboek in de hand probeer ik lekker mijn best te doen.

 

Jammer, hihi, maar daar komt Geert binnen. Nu kan hij het weer overnemen. Ik mag vanaf de stoel weer gaan genieten van wat mijn collega's repeteren.

 

Mooi om weer te zien hoe de scènes echt vorm krijgen. Elke keer wordt het mooier en mooier. En dan hebben we nog een lange weg te gaan die eigenlijk ook maar heel kort is.

 

Morgenvroeg mag ik mijn kostuum gaan passen. Spannend....

 

Het passen was ook weer een hele belevenis. Al vroeg in de Doolhof mag ik voor de eerste keer mijn pakkie aan. Het ziet er geweldig uit! Het is natuurlijk nog niet klaar maar het begint al aardig vorm te krijgen. Zo zie je dat naast repeteren nog een hele hoop andere mensen druk bezig zijn om van het komende seizoen een geweldig succes te gaan maken!

2020-03-01

 

En toe stond ik op mijn  plekje...

 

Al vroeg uit de veren want het is toch best een stukje rijden. Na een bakje koffie bij pap en mam, voor eerst een repetitie in het theater de Doolhof. De 2 keren ervoor vervielen door de erg harde wind. Nu gaat het dan gebeuren. Ik keek mijn ogen uit naar de veranderingen op het toneel. Een enorme hoeveelheid aan hout en stellages zijn er geplaatst, verbonden met trappen.

 

Ik klets nog even wat bij met collega's, al een hele tijd niet meer gezien. De grote groep verlies je dik 4 jaar uit het oog. Deze dames van ons koor zijn ook al weken bezig met het instuderen van nummers welke onze voorstelling gaan omlijsten. Ga je nog spelen, vraagt een van de dames? Geen idee, we zullen zien. Ik ben natuurlijk ook erg nieuwsgierig naar hun verhalen. Ze vertellen mij dat de nieuwe muziek indrukwekkend mooi is

 

In de pauze geniet Ik van een warm bakje koffie. Lekker op deze koude zondag. Deze wordt door onze spelers met grote hoeveelheid afgenomen. En natuurlijk even een worstenbroodje.

 

Na de pauze mag ik aan de bak. Het geeft een speciaal gevoel als je het toneel mag oplopen en daar de tijd voor mag nemen. Geweldig om dit te doen. Wel ff wennen om na het zaaltje de scène op het grote toneel te zetten. Maar de 2e keer voelt het al beter.

 

Volgende week gaan we weer door..

2020-03-06

 

Vandaag ben ik wat eerder in de Doolhof. Even mijn hoofd leegmaken na een drukke werkdag. De Doolhof is hiervoor wel een geschikte plek.

 

Nu we 2 maanden voor de première zitten kun je elke keer weer aanpassingen op de speelvloer zien. Dat is de opmaak voor het nieuwe seizoen.

 

Zo'n klein uurtje van te voren is er toch al iemand aan het werk. Misschien wel tijd om hem even in het zonnetje te zetten. Je kunt een grote rol binnen de Passiespelen vertolkten, bij het koor of spelersgroep zitten die elke week in de schijnwerpers mogen staan. Maar dit zou nooit zo mooi zijn als we niet kunnen terugvallen op de mensen achter de schermen. De mensen die zorgen dat we kunnen spelen in zo'n prachtig decor, in geweldige kleding en mooie pruiken, ondersteunende muziek waar je de rillingen krijgt van schoonheid. Maar ook alle andere medewerkers die er ook voor zorgen dat het voor iedereen weer een bijzondere ervaring wordt om de Pasiespelen te bezoeken.

 

Vandaag even aandacht voor Peter Paar. Al jaren medewerker achter de schermen. Bezig met het geluid tijdens de repetitie. Peter is de eerste aanwezige in het theater en start op de vrijdagavond om ervoor te zorgen dat het licht brand. Grote lampen hangen onder de tribune. Om ze aan te maken laat hij een trust zakken om de stroomkabels te kunnen pakken. Dan gaat de verlichting weer omhoog. Als de stekkers erin zitten is het decor weer verlicht en kunnen we repeteren en is de vallende avond geen probleem. Daarna komt het geluid. Dit zodat regisseur Cees zich verstaanbaar kan maken. Later zal Peter tijdens de repetities en de voorstellingen ook de muziek in starten.

Zonder Peter zou dit niet mogelijk zijn. Al hoor ik hem zeggen dat er dan wel iemand anders zou zijn. En dat klopt  maar wij hebben jou en daar zijn we trots op.

 

Tijdens de repetitie legt hij hier en daar een microfoon neer zodat de groep het beter kan volgen.

 

En alsof dat nog niet alles is moet aan het einde van de repetitie ook alles weer opgeruimd en uit. Terwijl velen dan al aan een biertje staan is Peter nog aan het werk.

 

Peter is een van de grote krachten achter ons mooie Passiespel. Mede door hem verloopt de repetitie weer prima.

 

Met koude voeten maar een warm gevoel ga ik terug naar huis. Binnenkort de fotoshoot. In kleding ik kan niet wachten.

 

2020-03-15

 

Al een paar dagen zijn we helemaal opgeslokt door het Corona Virus. Dat maakt het gevoel in mijn buik wel een beetje vreemd als ik rond de klok van 8 uur in mijn auto stap. Wat gaat dat allemaal brengen de komende weken, en hoe gaat dat met de voorbereidingen van de Passiespelen. Gaat het nog wel door??? We hebben afgelopen week natuurlijk een mail gehad met de genomen acties en die snap ik wel. maar toch?

 

Tijdens het rijden word ik met een ander kabinetsbesluit geconfronteerd, 100 km/uur op de autoweg. Dat maakt het wat langer voordat ik in tegelen ben. Wel lekker rustig op de weg.. Maar ja zondagmorgen om 8 uur zijn er nog niet veel mensen wakker.

 

Als ik bij de Doolhof aankom zie je meteen dat hier alles wel doorgaat. Ik mag met de auto niet naar binnen. Normaal parkeer ik de auto binnen de poort, maar dat mag nu niet. Er is geasfalteerd en dat zal nog wel niet helemaal klaar zijn. Dus parkeer ik de auto buiten de poort en loop naar binnen. Ik hoor uit het theater de muziek al tot me komen. Peter Paar heeft alles al weer klaar staan.

 

Wat leuk is: Marja Haanen heeft haar nagels in Passiespelen "Style" gelakt. Nu kan het nog, maar tijdens de voorstellingen kan ik zo moeilijk het podium op.

 

We gaan beginnen met de repetitie nadat Cees de groep weer heeft toegesproken. Voor het eerst worden we ondersteund door muziek. Deze is nog niet helemaal klaar maar het geeft wel een idee hoe het gaat worden. De muziek geeft aan de scene meer beleving, spanning. Waar het aan ligt weet niemand maar nu gaan ineens de teksten niet meer zo lekker. Misschien is in deze rare tijd de focus even weg, op zich snap ik dat wel. Even focussen en na een bakje koffie pakken we de draad weer op.

 

We repeteren vandaag met de kleine groep wat nu natuurlijk goed uitkomt, In de studio van Jan Theelen in Munster Geleen zijn dit weekend de opnames van het koor.  De koorleden welke in de middag moeten inzingen zijn er wel, maar vertrekken direct na de repetitie richting de studio.

 

Na wederom een korte pauze komt Lana aan bod en wordt er gewerkt aan de choreografie. En als laatste zijn wij van Herodus aan de beurt. Wat een gave entree!! "Dit gaat wel werken"Zegt Cees!

 

Dit geeft mij een tevreden gevoel, en hiermee rij ik weer terug naar huis. In de avond komt het besluit van de regering om het besluit rondom de corona aan te scherpen! hoe gaat dit verder en welke consequenties gaat dit allemaal hebben de komende weken???

27-04-2020

 

En dan zit je thuis... Dit weekend zouden we de technische doorloop hebben voor Het komende seizoen, maar dat gaat door de Corona-Crisis niet meer door. De voorstellingen zijn verplaatst naar 2021. De afgelopen dagen heb ik hier de website op aangepast.  Het voelt wel als een enorm gemis. Ik mis iedereen waarmee we over 2 weken een prachtig spel op het toneel zouden zetten, maar het mag niet zo zijn. Het het vreemde is ook wel een beetje dat dat mij een heel dubbel gevoel geeft. Hoezeer heb ik getwijfeld  of ik het meespelen nog wel zou willen? Na 2 vervelende gebeurtenissen in de afgelopen 2 seizoenen was er een enorme twijfel maar die is weg en ik ben blij dat ik het wel gedaan heb.

 

Nu hebben we met ons allen een langere periode van voorbereiding, maar de afgelopen weken voelen toch ook heel raar, en er zijn heel veel vragen. Gaat het volgend jaar wel door? De Corona is nog lang niet het land uit en hoe lang blijven we nog in de anderhalve meter samenleving. Dit maakt repeteren bijna onmogelijk. Maar ik blijf goede hoop hebben dat ze toch een keertje een vaccin gaan ontwikkelen waardoor we alles weer kunnen oppakken!

 

Tot die tijd blijft het afwachten,,,

 

Ik mis jullie allemaal en hoop dat iedereen gezond blijft!

 

Ik hoop snel weer te kunnen schrijven dat we weer begonnen zijn.....

4 september 2020.

 

En dan mogen we weer. Beetje met een opgetogen gevoel ga ik richting Tegelen. Bij aankomt wordt je meteen geconfronteerd meter de tijd waar we in leven. De corona rijd....

 

Bij binnenkomst moeten we ons inschrijven op een lijst. Daarna ontsmetten we de handen en mag ik naar binnenlopen. Daar zijn toch al wat mensen binnen. Geeft een goed gevoel de groep weer te mogen zien. Buiten dat de spelers worden we vandaag ook vergezeld door een cameraploeg en onze fotograaf. Buiten zij worden vandaag ook weer opnames gemaakt door Geert Beurskens voor het wekelijkse filmpje van Cees.

 

Voordat het begint eerst een woordje van onze voorzitter Jos. Hij geeft aan dat het allemaal nog erg onzeker is maar de tijd brengt wijsheid. Dan neemt Cees het woord, en geeft aan, nogmaals, hoe serieus we met de regels om moeten gaan. En terecht, want we willen echt niet dat het weer fout zal gaan.

 

Dan gaat de repetitie van start. We krijgen eerst de ouverture te horen. Prachtige muziek. Daarna wordt het gespeeld. We zijn maanden later dus maakt Cees bekend dat we gaan veranderen. Nieuwe tijd geeft nieuwe ideeën.

Ineens wijst hij naar mij. Doe jij even Pilatus? Dus snel tekstboek pakken en dan gaan we. Wel mooi, nee heerlijk, om als is het maar even om te spelen. Wat voelt dat lekker!

 

Vandaag zijn ook de makers van onze muziek aanwezig. Ook zij kijken aandachtig wat er op het toneel allemaal gebeurt. Het is misschien vreemd maar ik zeg tegen onze voorzitter dat die anderhalve meter echt niet uit maakt. Het blijft een prachtig schouwtoneel!

 

Langzaam wordt het donker boven  de Doolhof. De avond valt. In combinatie met de mooie muziek maakt dit en heel speciale avond...

 

Zo loopt de repetitie lekker door. Geeft al snel het gevoel dat we niet gestopt zijn..... Toch is dat niet zo maar het voelt weer als lekker weer thuiskomen.

 

Wat.heb ik een lekker gevoel als ik weer naar huis rijd. Ik had er zo lang naar uitgekeken, maar vanavond was het weer zo ver.

 

 

13-12-2020 Eerste repetitie met figuratie

 

Een bijzondere dag vandaag. Vandaag de eerste keer dat we met de figuratie repeteren. Oorspronkelijk stond dit gepland in maart van het afgelopen jaar, precies op het moment dat we voor het eerst stil gingen vanwege de Corona ontwikkelingen in Nederland. Langzaam zie je de figuranten binnenkomen. Gezichten die ik misschien al heel lang niet meer gezien heb, heel erg leuk.  Door de Corona beslommeringen gaat het niet zo als we het gewend zijn. Maar in groepen van 30 personen lopen we de scenes door. Dit betekend dat de repetitie start om 9 uur en stopt om 16 uur. Eigenlijk vind ik het maar een triest gebeuren zo. Normaal kon je repeteren met de grote groep in 1 keer, en was het een drukte van belang. Nu komt ook niet iedereen, zeker niet de mensen die in deze tijd heel erg moeten oppassen. Ik hoop dat het hun goed blijft gaan.

 

Ik meld me zo rond de klok van half 1 in het theater waar ze nog bezig zijn. Ik begeleid de laatste 3 groepen met enkele anderen van de vrijdag groep. Ik neem de Petrus rol voor mijn rekening.

 

In de pauze krijgen de mensen die er de hele dag zijn een lekker soepje. Ik neem nog snel een kijkje in ons naaiatelier. Hier wordt ook lekker gewerkt.

 

Voordat we daadwerkelijk het toneel op gaan spreekt Cees de groep nog toe, en drukt hun op het hart dat het belangrijk is om de anderhalve meter te respecteren. Verder legt hij uit wat de bedoeling is van vandaag. Hij was nogal opportunistisch met zijn verwachtingen. Dit bleek bij de eerste groep al niet te halen. Dus houden we het vandaag op de intocht en de tempelreiniging.

 

Dit is wel weer lekker om mensen te hebben om tegen te spelen. Dit geeft een echt lekker gevoel. Het gaat zo wel een hele klus worden, maar die gaan we met ons allen klaren!

 

Als ik dit stukje schrijf is Nederland alweer in een strengere lockdown, en weet ik dat het de laatste repetitie van 2020 is geweest. Voor de rest van dit nog korte jaar te gaan zijn er geen repetitie meer is. Vanaf deze plaats wens ik iedereen fijne kerst dagen en een fijne jaarwisseling.  Voor het jaar 2021 wens ik iedereen heel veel gezondheid en geluk toe en laten we hopen dat we een geweldig speelseizoen mogen beleven in 2021!

 

Vrijdag 02-04-2021: Repetitie

 

Wat was het weer geweldig om na een lange tijd de Doolhof weer eens te betreden. Ik had hier erg lang naar uitgekeken. Ik verlang ook erg naar het spelen en dan is het wel lekker om weer te repeteren.

Natuurlijk is het ook weer eens lekker om de andere spelers te zien. Even kletsen, wel op anderhalve meter natuurlijk. We blijven erg voorzichtig! De dansers krijgen een duidelijke uitleg van Lana, en na een Warming up gaan we het dan proberen. Wel even wennen, want ik moet zeggen dat ik wel goed geleerd heb aan de “nieuwe” tekst, toch speelt de oude dan nog door mijn hoofd en twijfel ik af en toe wat er wel of niet meer inzat.

In de tijd dat we niet repeteerde is nl besloten om de voorstelling in te korten en ipv 1 voorstelling er 2 op 1 dag te gaan spelen. Dit betekend dat mijn tekst ook is ingekort. Ook wat verandering in de enscenering.

We gaan er als een trein doorheen. Als ik het vaker doe komt ook de zekerheid meer om het hoekje kijken.

Ook fijn om te kijken naar de rest. Indrukwekkend hoe Marcel zo hoog aan het kruis hangt. Ik zou het hem niet nadoen. Erg hoog! Hij moet er ook erg aan wennen. Hij laat zich meermaals omhoog takelen, om zo hierover een beter gevoel te krijgen.

Met een goed gevoel rij ik weer naar huis. Laten we hopen dat het met de corona wat beter gaat de komende tijd. Dan kon het wel eens een heel mooi seizoen gaan worden.

 

 

07-05-2021/09-05-2021 Repetitie

 

Het is een bijzondere dag vandaag. Toen ik na het werk thuis kwam zag ik dat er 2 mails van de Passiespelen waren binnengekomen. Op zich niet zo bijzonder dus ik besteed er geen aandacht aan. Tot ik Facebook open en meteen een berichtje zie. Een poster van de Passiespelen met daarop de datum 3 juli! Mijn hart maakt een klein vreugde sprongetje! Zou het dan toch echt gaan gebeuren?

 

Opgetogen rijd ik daarna richting Tegelen. Bij aankomst in “De Doolhof” zie ik meteen dat het nu serieus gaat worden. Bij de ingang van het Theater hang  een groot doek dat het beveiligd word. Das al 1 denk ik. Nu komt het dichterbij!

Ik loop de tribune op en een paar mensen staan er al. Ik slaak de kreet “YES” uit! We gaan beginnen. 36 voorstellingen komen eraan! Vanaf 3 juli. 2 op zaterdag en 2 op zondag! Ik zie een grote stellage met daarop diverse camera’s. Deze zullen het theater bewaken voor onregelmatigheden. Deze kunnen we in deze fase niet meer gebruiken.

L1 radio is aanwezig voor een gesprek met Cees en de voorzitter.

 

Daarna volgt een toespraak. Voorzitter Jos Theeuwen maakt het officieel bekend. We gaan beginnen, als Corona geen verder roet in het eten gooit. Natuurlijk zijn er vragen. Er zijn meer zaterdagen gepland dan dat we verwachtte. Maar dit is hard nodig legt Jos uit. Legt een enorme druk op de spelers, zeker degene die op zaterdag moeten werken. Hier zal zeker naar gekeken worden.

 

Daarna starten we. Ik neem een plekje op de tribune, want vandaag de eerste 15 pagina’s. Daar zit ik nog niet in. De spelers gaan er hard tegen aan. Het lijkt of 3 juli de spanning heeft verhoogd en dat iedereen het vrijblijvende heeft los gelaten en nu alsof hun leven ervan af hangt, stinkend hun best doet. Het gaat al veel beter dan de vorige keer. We komen veel verder dan verwacht. “We komen zo ook nog bij jouw scene”, zegt Cees met een tevreden gezicht tegen mij. Dat is echter niet het geval.

Na een erg mooie repetitie keer ik weer richting huis. Geweldig! Meer dan een jaar hebben we uitgekeken naar de première, en nu gaat het er toch behoorlijk op lijken. Morgen vroeg komt een volgende stap. Mijn pruik passen!

 

Op zaterdag meld ik me om 11:30 uur in de Doolhof. Daar staan de Romeinse soldaten me al op te wachten. Ben behoorlijk onder de indruk. Man wat gaaf! Ik begeef me daarna naar de grime ruimte. Hier zijn Jose en Pilo al druk bezig met het passen van pruiken. Peter Haanen zit voor me. Hij wordt diverse pruiken gepast om te kijken welke het beste bij hem zou staan. Ziet er elke keer net iets anders uit. Daarna ben ik aan de beurt. Ik hoef maar 1 pruik te passen. Het idee was er al en daar is een pruik op aangepast. Hij past! Ook een baard komt erbij en wat versiering. Met verwonderde blikken om me heen ga ik richting de dames van de kleding. Daar worden nog wat kleine zaakjes aangepast. Man dit wordt gaaf. Met een goed gevoel kan ik de doolhof weer verlaten. Dit gaat echter minder gemakkelijk dan dat ik dacht. De poort is dicht en afgesloten. Gelukkig komt Cor ons bevrijden, en kan ik mijn weg weer vervolgen.

 

Op zondag begeef ik me weer richting Tegelen. Een tweede doorloop. Prachtig weer is het vandaag al valt er ook wat water. Vandaag gaat het net als vrijdag best prima. We zijn lekker aan het werk. Bij de kruisiging gaat iets behoorlijk mis…. Tijdens het “vastnagelen” zit de hand van Marcel tussen het kruis en de hamer, hij slaat een behoorlijke kreet. Gelukkig loopt het prima af, maar toch een momentje om niet snel te vergeten. Met een goed gevoel begeef ik me op deze moederdag lekker naar huis.

(Je zult begrijpen dat ik van de voorstelling en de pruiken geen foto’s ga plaatsen. Daarvoor moet je maar komen kijken)

 

 

Zondag 16-05-21: Voor het eerst in de kleding

 

Een speciale dag vandaag. We gaan vandaag voor het eerst spelen in kostuum voor de foto- en video-camera. Ik ben al vroeg in de Doolhof, thuis mijn sandalen al aangedaan. Ze waren vorig jaar al voorzien van nieuwe zolen, dus ze kunnen weer een jaartje mee. Dit geeft mij echt het gevoel dat we dichtbij de première komen.

 

Geert is er al als ik de Doolhof betreed. Hij heeft het zelfde gevoel als ik. Ook jij zei dat bij het pakken van de sandalen hij dit gevoel kreeg. De tent staat al te pronken achter het toneel. Zo vallen ook deze laatste loodjes op hun plek. De Winkel gaat open en we kunnen genieten van een lekker bakje koffie.

 

Snel hijs ik mij in mijn kostuum, en dan wachten op de pruik en grime. Erg leuk om ook deze medewerkers weer te zien. Ik de grime kamer is het weer als van ouds gezellig. Dan loop ik naar buiten waar men mij toch veel aankijkt. De ene moet even wennen terwijl de andere het geweldig vind.  Als ik klaar bent wordt een officiële foto gemaakt voor tekstboek. Dan sta ik klaar voor de genomen planning.  Deze is echter overboord en kan ik me opmaken voor de doorloop.

Nadat we ons hebben klaargemaakt gaat het beginnen. De spanning stijgt…. Ik kijk het begin vanaf de tribune. Bijzonder om het deze keer in kostuum te mogen zien. 6 weken voor de première en het kan al. Dat betekend dat we nog grote sprongen kunnen maken als straks de figuratie erbij komt

H

et is best bijzonder om het zo te zien, toch anders dan in gewone kleren. Toch is er veel verandert, zelfs sneakers zijn toegestaan. Wordt een echt modern stuk deze keer. We vliegen er door heen. Tijdens mijn scene valt het even met bakken uit de lucht. Gelukkig valt het bij mij mee. Kan droog staan.

 

Aan het einde van de repetitie, als de zon weer mooi schijnt, blijkt dat er nog wat over moet voor de videocamera. En Herodes is erbij. Met de camera vol in de snoet moet ik nog wat teksten zeggen. Gelukkig is ook dit snel voorbij. Na het nuttigen van een lekker bakje soep kan ik met een opgetogen gevoel weer richting huis.

 

Foto's met dank aan de Passiespelen

23-05-21. De figuratie komt kijken.

 

Nadat we gisteren hebben kunnen kijken naar het Songfestival. Ben ik vandaag weer vroeg uit de veren op deze Pinksterzondag. Vandaag moeten we weer naar de Doolhof voor een doorloop voor onze figuratiegroep. Op hemelvaart zijn ze door Cees bijgepraat, en nu gaan ze het voor het eerst zien. Wel nog zonder kostuums.

 

De mannen van de geluidsversterking zijn er vandaag ook. Er worden metingen verricht. Kijken met welke storingen we in de Doolhof te maken hebben. Duitslnd heeft wat zaken verandert. En dichtbij stasn 3 nieuwe telefoonmasten. Dit meten we vandaag op een laptop.

 

Voor we gaan beginnen praat ik nog met wat "oude"  bekenden. Dab begeeft de kerngroep zich achter het toneel. Het is nog wel even wachten op een ambulance. Nee er is niets gebeurt, het is een wensambulance van iemand uit de hospice die nog graag de pssiespelen wilde zien. Cees heeft nog wt tijd om de groep toe te spreken. En ook service publiek maakt van deze gelegenheid gebruik. Even over 11 rijdt hij naar binnen. Ik bekijk het vanaf het toneel en voel dat het me emotioneerd.

 

Dan klinken de eerste tonen van de muziek en zijn we begonnen. Ik zit lekker in de grote tent  zo gaat het dus ook zijn deze zomer. Mooie tijd om me voor te bereiden. De rust in de tent is geweldig. Een vogeltje fluit terwijl ik de eerste woorden op mijn telefoon type voor deze bijdrage..

 

Dan is het mijn beurt. Voel toch wel een beetje de spanning, maar het gaat wel. Daarna door tot het einde! Dan volgt het applaus! Niet te beschrijven! Ik moet zelfs zeggen dat het emotioneert, en ik ben niet de enige.

 

Na de voorstelling nog een korte bijeenkomst voor aanstaande donderdag. Dat gaat zeker een bijzondere dag worden.

 

Aanstaande donderdag gaan we weer voor alles erop en eraan. Daar kijk ik weer erg naar uit. Zoals ik vandaag ook tegen sommigen zei. Af wn toe kwam de afgelopen maanden veelal de vraag op: Wordt dit wel mooi? Gaat het wel door? Nu durf ik met een gerust hart te zeggen: Het wordt niet mooi, het wordt GEWELDIG! Langzaam vallen alle stukjes op de plek. Het gaay een heel bijzondere voorstelling worden....

 

 

27-05-21 Koninklijk bezoek

 

Vandaag een bijzondere dag voor de Passiespelen Tegelen. Na weken van speculatie werd het gisteravond duidelijk. Koning Willem Alexander en koningin Maxima komen vandaag op bezoek. Tijdens een werkbezoek aan Noord Limburg maken ze tijd voor een bezoek aan een extra repetitie.

 

Al vroeg meld ik me in het theater. Je kunt aan alles zien wat er gaat komen. Bij de poort wordt ik al opgewacht en wordt mijn pas gescand. Ben volgens mij ben ik de eerste die aanwezig is als speler. Ik kleed me maar snel om, er is nu plek genoeg. De heren wc's zijn afgesloten, deze hebben voor vandaag een extra poetsbeurt gehad.

 

Nu wachten op de rest. Ik maak nog een praatje met de dames van de kostuums. Als Pilo er is met de pruiken, kan ik me hier ook melden. Dan ben ik maar klaar.

 

Langzaamaan wordt het drukker in de Doolhof. Ook qua blauw.  Er verschijnt een bericht in de media dat er wat aan de hand is in de media. Niemand weet buiten onze groep wat er aan zit te komen. Dan komen de speciale politie eenheid die gaan controleren of het veilig is. Elk hoekje wordt doorzocht, met spiegels en zaklampen. Er komt een heuse speurhond aan te pas om elke hoekje te doorzoeken. Met respect sta ik hier naar te kijken.

 

Rond de klok van 11:25 uur gaan we op onze plek staan. Cees heeft voortdurend contact met iemand die weet waar ze zijn. Als de auto door de poort komt starten we. 11:35 uur is het zover. De muziek start en we beginnen. In een ooghoek zie ik ze komen. In gesprek met voorzitter Jos Theeuwen. Na 10 minuten breek Cees het af, en geeft de koning en de koningin mee dat als ze de hele voorstelling willen zien, een andere keer terug moeten komen.

 

Nu gaan de hoogheden in gesprek met spelers en team muziek en decor. Marcel kruipt op het kruis en terwijl de hoogheden naar beneden lopen, gaat het kruis omhoog. Met ontzag zie ik Maxima omhoog kijken. Op de vraag of het niet koud is zegt Marcel, valt wel mee.

 

Dan lopen ze het decor omhoog, Maxima op hele hoge hakken en beklimd ons decor alsof het niets is. Respect! Met een applaus van de spelers verlaten ze de Bühne.

 

Als de hoogheden ons theater verlaten hebben nemen we met de groep nog een lekker stukje vlaai op de goede afloop. en kleden we ons om en kunnen we naar huis.

 

Op de terugweg komen mij politiemotoren tegemoet en ja hoor de auto met onze koning en koningin erachter aan. Dat zie je ook niet elke dag. Stiekem denk ik in mezelf, derde keer is trakteren Koning en koningin!

 

04-06-2021: Na regen..... Ehhh na zonneschijn komt regen...

 

Als ik rond de klok van half zeven in de Doolhof kom zie je meteen de vorderingen welke de afgelopen week gemaakt zijn. Op het ondertoneel ligt zand. Met man en macht wordt er gewerkt , regisseur Cees loopt het water over de rug. Dit gaat vanavond niet meer veranderen maar dat weten we dan nog niet.

 

Groep A en B zijn vandaag van de partij, en we starten met groep B. Gaat best wel lekker, tot dat de zegen van boven komt.

 

Het water valt met bakken uit de lucht... We kunnen 1 ronde doen en dan gooit de heftige regen roet in het eten.

 

De al reeds natte jeugd ziet hier de lol wel van in. Alsof het op het strand is genieten ze van het water wat uit de lucht komt, en spelen met het water. Ze gooien elkaar nat.

 

Het grote dak boven de tribune  vangt wel wat water, dit komt door de afvoer als een heuse waterval naar beneden. Max en Nicky nemen een lekkere douche.. (zie beelden), Dit volgt al snel navolging ..

 

De rest staat nog onder het dak na te genieten. "Dit is geweldig" zget Petrus tegen mij.

13-06-21 tot 20-06-21 Doorloop

 

Het gaat vandaag een warme dag worden. Als ik me in de doolhof meldt is het al een drukte van belang.

 

De een is druk bezig met de voorbereiding voor de doorloop van vandaag, terwijl de andere een hapje zit te eten.

 

Hierover vandaag even wat extra aandacht.

 

Ons winkeltje heeft een uitgebreider assortiment. Buiten koffie is er nu ook chips en chocolade. De komende weken zal hier weer de nodige zaken te krijgen zijn om ons innerlijk te versterken. Wat vandaag ook nieuw is, is dat de broodjesafdeling  ook de deuren (ramen) geopend heeft. Vandaag Soep, broodje kaas, broodje Ham en een lekker broodje knakworst. In de pauze tussen de voorstellingen is het wel belangrijk dat we een hapje kunnen eten. Het zijn lange dagen die we er vertoeven en dan is dit wel belangrijk. Daarvoor zorgt het team van de catering. Een groep mensen die nooit op het podium staat maar van wezenlijk van belang is voor het succes van de Passiespelen.

 

In het publiek zitten vandaag de schrijvers. Zij zien vandaag voor het eerst de hele voorstelling en in een gesprek na afloop blijkt dat ze het erg mooi vonden. Ook oud-voorzitter Wim Beurskens was vandaag te gast. Hij was erg onder de indruk van het spel. Met nog 2 weken te gaan voor de première geeft dit wel moed.

 

Ik ga met een goed gevoel, posters, folders en Autosticker naar huis. Deze week zal hij een plekje op de auto gaan krijgen.

De komende week zal er veel veranderen in het theater. De tribune zal gebouwd worden en het geluid geïnstalleerd. Vanaf vrijdag komen de microfoons erbij. Dan zou alles er moeten zijn voor een succesvol seizoen.. Ik tel de dagen af naar 03-07

 

Een week verder is het geluid er, er en staan de tribunes opgebouwd. We kunnen repeteren met de microfoons. Erg mooi gaat het klinken. Al gaat het in het begin niet helemaal soepeltjes, maar dat kun je ook niet verwachten. We gaan de goede kant op. Nu op naar de Pre-Generale en Generale repetitie.

 

 

Donderdag 23-06-21; De Generale

 

Zo vandaag de laatste repetitie. De generale. Wat hebben we hier lang naar uitgekeken. Dit weekend is het precies 3 jaar geleden dat we hoorden wie wat speelt. Nu zijn we bijna bij het punt dat we weer mogen..

 

Ik rij vanaf het werk meteen richting de Doolhof. Fabienne en Ivo hebben een lekkere pasta gemaakt. Die gaat er lekker in.

 

Na het eten maak ik een leuk gesprekje met Marcel Claessen Jezus bij de Passiespelen en krijg ik een mooi iets van hem. Een kruisje aan een armbandje met een kaartje met de tekst "het kan". Hoe waar is dit? Het kan nu echt! We mogen beginnen en daar zijn we erg blij mee.

 

Vandaag volgt L1 mij met de camera. Ze melden zich rond de klok van 6 uur in de Doolhof. We maken een kennismakend gesprekje. We gaan op zoek naar een mooie plek om het gesprek, dat hebben we snel gevonden.

 

15 minuten voor de voorstelling het “voorwoord” van Cees. En ja hoor we eindigen met hoe het altijd ging. Het enige verschil is dat we elkaars hand niet vast houden, maar dan klinkt toch het 1….2….3… SPELEN! Dit emotioneert mij, waarom? Geen idee, maar misschien wel om dat we er zo lang op moesten wachten.

 

Dan kinkt de eerste muziek en gaan we van start…

 

Als ik in de grime ben geweest, waar de L1 camera mij volgt, een standaard date met de dames van de grime. Zij genieten van een lekker bakje soep. Gezellig even kletsen met deze belangrijke dames die zorg dragen voor de mooie pruiken. Een hele belangrijke taak.

 

Nu nog de zender halen. En dan maak ik me klaar. Peter heeft een geluidsbox opgehangen in het paleis van Herodus en ik kan het spel goed volgen. Pak een stoel en ga genieten van de voorstelling.

 

Als de laatste tonen van de muziek klinken het podium op voor het applaus van het aanwezige publiek. Dit roept behoorlijk wat emoties op bij enkele spelers. Wat een mooi einde aan 3 jaar voorbereidingen aan deze voorstelling.

 

Ik kleed me weer om en neem een lekker biertje op de mooie afloop en begeef me snel naar huis.

 

Hoe de generale verliep? Ik g het niet verklappen. Daarvoor moet je maar komen kijken.

 

Dit is de laatste bijdrage aan dit gedeelte van het dagboek. Vanaf dit weekend gaan we starten met deel 2.